Przejrzyj listopadowy numer magazynu Audio Jest tutaj: Ulubiony kiosk
Audio - portal internetowy opisujący sprzęt stereo, hi-fi, hi-end,kino domowe
Hi-Fi • Hi-End • Muzyka • Kino domowe • Video      
RSS   Obecnie jest: 220 gości online

EISA

Spis haseł:
a   b   c   d   e   f   g   h   i   j   k   l   m   n   o   p   r   s   ś   t   u   v   w   y   z   ź 
szukaj
WLAN Wireless Local Area Network - bezprzewodowa odmiana sieci LAN; korzysta najczęściej z fal radiowych (pasmo 2,4 GHz lub 5 GHz), rzadziej z podczerwieni, jest projektowana na bazie standardu IEEE 802.11.
AAC Advanced Audio Coding - format plików dźwiękowych, poddanych kompresji stratnej, opracowany w 1997 roku przez grupę firm, w której znalazły się: Fraunhofer IIS, AT&T Bell Laboratories, Dolby, Sony Corporation oraz Nokia. W zamyśle tej grupy miał on zastąpić MP3, gwarantując wyższą jakość dźwięku przy porównywalnej przepływności lub tę samą jakość dźwięku przy przepływności niższej. Jako podstawowy kodek w swoich urządzeniach przyjęły go korporacje Apple i Sony, znajdziemy go więc w iPhone, iPod, iTunes, PlayStation 3, Playstation Portable.
AC Międzynarodowy skrót oznaczający prąd przemienny.
AC-3 Inaczej Dolby Digital, cyfrowy system kodowania dźwięku opracowany przez firmę Dolby Laboratories pozwalający na zapis do sześciu niezależnych kanałów (pięć kanałów w pełnym pasmie oraz sygnał subwooferowy LFE) na użytek dźwięku wielokanałowego do kina domowego. Sygnał poddany jest kompresji (przepływność najczęściej 384kbps), tak aby można go było upakować wraz z wysokiej jakości obrazem na nośniku DVD, stąd jakość AC-3 jest znacznie niższa np. od tej oferowanej przez płyty CD. Dolby Digital to obowiązujący standard dla płyt DVD pojawiający się także w przekazach satelitarnych oraz na nośnikach Blu-Ray / HD-DVD.
Adapter Potoczna, choć niepoprawna nazwa gramofonu.
ADC ang. Analog to Digital Converter - przetwornik analogowo - cyfrowy. Układ elektroniczny, który zamienia sygnał analogowy na cyfrowy. Bardzo ważnymi parametrami są rozdzielczość i częstotliwość próbkowania. Sygnał analogowy jest dzielony na próbki, których amplituda podlega kwantyzacji i jest wyrażana w bitach. Na przykład 256 poziomów kwantyzacji oznacza przetwornik 8 - bitowy, gdyż 28 = 256. Im więcej bitów, tym dokładniej zapis cyfrowy odpowiada amplitudzie analogowej, a im większa częstotliwość próbkowania tym dokładniej jest odwzorowana zmienność sygnału analogowego w funkcji czasu.
ADD Jedno z trzech oznaczeń (pozostałe to AAD i DDD) spotykanych na płytach CD. Informuje o sposobie realizacji poszczególnych etapów produkcji dysku, 1 - sposobie nagrania, 2- masteringu i 3- rejestracji danych na nośniku. Litera A (analog) odpowiada ścieżce analogowej, D (digital) cyfrowej. W przypadku AAD nagranie wykonano analogowo, mastering był analogowy, płyta jest (zawsze) cyfrowa. Skróty AAD, ADD, DDD nie mogą być traktowane jako wyznacznik jakości, która nie wynika wprost z zastosowanych urządzeń czy technologii obróbki sygnału.
AES/EBU Opracowany przez Audio Engineering Society (AES) i zatwierdzony przez organizację European Broadcasting Union (EBU) standard przesyłu cyfrowych danych audio. Sygnał o rozdzielczości do 24 bitów przesyłany jest przewodem o impedancji 110 ohm z końcówkami typu XLR. Gniazda AES/EBU spotykane w domowym sprzęcie audio zapewniają na ogół wyższą jakość transmisji od popularnych łącz coax, sygnał ma wyższą amplitudę, jest zrównoważony i mniej podatny za zakłócenia. Jakkolwiek domowy AES/EBU do złudzenia przypomina pierwowzór stworzony na użytek studia nagraniowego to jest jego wersją zubożoną o niektóre, nieprzydatne do transmisji w systemach domowych dane.
AIFF Audio Interchange File Format - format plików audio poddanych kompresji bezstratnej, opracowany m.in. przez Apple?a w roku 1988. W systemie tym sygnał ma postać PCM - Pulse Code Modulation - a więc taki, w jakim kodowane są płyty CD i DVD-A. AIFF używany jest w studiach nagraniowych oraz np. w komputerach Apple?a, iPodach itp.
Aliasing Ze zjawiskiem aliasingu mamy do czynienia wówczas gdy w trakcie przetwarzania analogowo-cyfrowego lub cyfrowo-analogowego w wynikowym sygnale pojawiają się zniekształcenia będące pochodną sygnałów źródłowych o częstotliwościach wyższych od częstotliwości Nyquista. Aby temu przeciwdziałać stosuje się filtr antyaliasingowy, tłumiący sygnały o zbyt wysokich częstotliwościach. W konwerterze analogowo-cyfrowym pracującym z próbkowaniem fs, filtry antyaliasingowe powinny tłumić składowe powyżej częstotliwości fs/2.
ALTIMA Materiał stosowany w produkcji membran głośników. Nazwa pochodzi od trzech składników tego materiału: Aluminium, Tytan, Magnez.
AM Termin używany w radiofonii oznaczający modulację amplitudy (Amplitude Modulation). W stacji nadawczej sygnał muzyczny moduluje amplitudę fali nośnej - fali o tej częstotliwości, na którą strojony jest odbiornik. W odbiorniku zachodzi natomiast proces demodulacji, w którym z odbieranego sygnału rekonstruowany jest oryginalny przebieg muzyczny. AM spotyka się w zakresach fal długich, średnich oraz krótkich do monofonicznej transmisji niskiej jakości.
Amp In ang. Amplifier Input. Oznaczenie gniazd wejściowych we wzmacniaczu (końcówce) mocy.
Amplifier Układ elektroniczny posiadający wejście i wyjście, przy czym słaby sygnał źródłowy podawany na wejście jest odtwarzany na wyjściu z wielokrotnie większą mocą. Zwiększenie mocy (wzmocnienie) sygnału następuje wskutek poboru energii z układu zasilającego wzmacniacz.
Amplituner ang. amplifier + tuner. Wzmacniacz zintegrowany z tunerem radiowym. Można do niego podłączać inne urządzenia źródłowe (CD, gramofon, mikrofon, magnetofon itp.). Na rynku są dwa typy amplitunerów: stereofoniczne amplitunery hi-fi oraz wielokanałowe amplitunery A/V.
Anti-skating Siła, z jaką ramię gramofonu przeciwdziała sile dośrodkowej - przyciągającej igłę do środka płyty. Antiskating czyli inaczej siła przeciwpoślizgowa jest istotnym elementem regulacji każdego gramofonu (z wyjątkiem konstrukcji z ramionami tangencjonalnymi). Źle dobrana może powodować nawet uszkodzenie wkładki.
ASC ang. Audio Super Control - elektroniczna regulacja parametrów dźwięku w radioodtwarzaczach samochodowych, umożliwiająca osobiste ustawienia (równowaga, tony niskie i wysokie).
ATRAC ang. Adaptive Transform Acoustic Coding - system stratnej kompresji cyfrowej używany przez firmę Sony w opracowanym przez nią formacie MiniDisc . Idea systemu opiera się na cechach słyszenia ludzkiego ucha.
Atrac Metoda kompresji stratnej sygnału, najczęściej spotykana w formacie MiniDisc, źródłowe dane ulegają redukcji do przepływności 300kbps (co stanowi ok. 20% względem zapisu CD). Sygnał podany do zakodowania ma format 16bit/44.1kHz, a analizie podlegają fragmenty o długości 11.6ms. Z każdego z nich wyodrębniane są składniki słyszalne i niesłyszalne (selekcja przeprowadzana jest na podstawie algorytmu uwzględniającego właściwości słuchu oraz maskowania sygnału). Tylko te informacje, które koder uzna za słyszalne są zapisywane, reszta jest tracone w procesie kodowania.
Audio CD-R Płyta Audio CD-R jest odmianą zwykłej płyty CD-R i wizualnie niczym od niej się nie różni. W przeciwieństwie do zwykłej płyty CD-R, na której zapisu możemy dokonać przy pomocy zwykłej komputerowej nagrywarki CD-R, płyta Audio CD-R współpracuje tylko z nagrywarkami hi-fi. Ze względu na ochronę praw autorskich jej cena jest kilkakrotnie wyższa od zwykłej płyty CD-R.
AUX Zobacz: Auxiliary.
Auxiliary ang. pomocniczy, dodatkowy. Dodatkowe wejście liniowe we wzmacniaczu lub amplitunerze, umożliwiające podłączenie do systemu dodatkowego komponentu.
AWG Amerykański system oznaczania pola przekroju przewodu. Wartości pola przekroju są wyrażane w liczbach całkowitych, a nie w mm2. Im mniejszy AWG tym większe pole przekroju, przykładowo: 1 AWG=42,40 mm2, 13 AWG=2,63 mm2.
Azymut Regulacja wkładki gramofonowej polegająca na takim jej ustawieniu, aby patrząc na front wkładki igła była prostopadła do powierzchni płyty. W wielu ramionach producent przewidział specjalne mechanizmy regulacyjne, tam gdzie ich nie ma można radzić sobie różnymi podkładkami, choć nie jest to metoda gwarantująca niezmienność parametrów w czasie. Złe ustawienie azymutu prowadzi do zaburzenia panoramy stereofonicznej i eksponowania jednego z kanałów.
B&W (Bowers &Wilkins) Brytyjska firma o ugruntowanej w świecie renomie, zajmująca się produkcją głośników do zespołów HiFi stereo oraz dla kina domowego. Działa od roku 1966. Jest twórcą wielu cenionych na świecie innowacji technologicznych, takich na przykład jak membrana z kewlaru czy obudowa "matrix". Słynnym produktem B&W są kolumny Nautilus (wielkie wrażenie potęguje zapierająca dech w piersi cena - zobacz w dziale "Vanity Fair").
Bajt Cyfrowa porcja danych równoważna 8 bitom. W bajtach podaje się np. pojemność pamięci komputerowych, dysków twardych, odtwarzaczy przenośnych czy płyt.
Barwa dżwięku Subiektywna cecha dźwięku, dzięki której odróżniamy brzmienie różnych instrumentów lub głosu. Jest uzależniona od ilości, rodzaju i natężenia tonów składowych. Barwa dźwięków o tym samym tonie różni się, jeśli różne są ich spektra harmoniczne. Barwa dźwięku zmienia się wraz z jego wysokością.
Bas Spośród wielu znaczeń tego terminu (najniższy głos, niskie tony, dźwięki, częstotliwości) w odniesieniu do sprzętu audio oznacza on najniższy zakres częstotliwości akustycznych, którego górną granicę określa się na 160-200 Hz. Częstotliwości niższe (poniżej progu słyszalności) nazywane są infradźwiękami, a wyższe określa się mianem tonów średnich lub średnicy.
Bass reflex Zobacz: Obudowa bass reflex.
Bel Logarytmiczna miara względna natężenia dźwięku, mocy, itp. 1 B = log Po/Pi gdzie Po - moc wyjściowa równa 10 Pi Pi - moc wejściowa Najczęściej stosuje się jednostkę dziesięciokrotnie mniejszą, t.j. decybel. Na przykład dźwięk o natężeniu 60 dB jest 106 razy większy od dźwięku na poziomie progu słyszalności.
Bezprzewodowy Surround System radiowego przesyłu sygnałów do głośników surround, a więc bez konieczności stosowania połączeń kablowych.
Bi-amping Połączenie kolumn głośnikowych za pomocą wzmacniacza zintegrowanego i dodatkowej końcówki mocy. Wzmacniacz zintegrowany może zasilać sekcję wysokotonową, a dodatkowa końcówka mocy zasila sekcję średnioniskotonową bądź niskotonową. Dzięki takiemu połączeniu wzrasta dynamika systemu.
Bi-wiring Połączenie wyjścia wzmacniacza (końcówki mocy) z kolumnami dwoma kablami dwużyłowymi (lub dwoma parami przewodów jednożyłowych), przy czym jeden kabel zasila głośnik niskotonowy, a drugi zasila sekcję średnią i wysokotonową. Takiemu połączeniu przypisuje się różne zalety audiofilskie - poprawę jakości brzmienia, lepszą przestrzeń i szczegółowość, a wszystko to ponoć dlatego, że dzięki rozdzieleniu w odrębnych kablach prądów niskiej i średniej oraz wysokiej częstotliwości unika się wzajemnej modulacji tych sygnałów, zachodzącej we wspólnym kablu. Z punktu widzenia podstaw elektrotechniki brzmi to jak typowa "alchemia audiofilska", gdyż w obwodzie liniowym RLC, jakim jest kabel, nie występują zjawiska modulacji.
Bit Najmniejsza jednostka informacji cyfrowej. Bit przybiera dwa stany, 0 lub 1, w technice audio używany jest najczęściej do określenia zdolności rozdzielczej konwerterów, np. 16bit, 24bit. Konwerter analogowo-cyfrowy zamienia sygnał analogowy w ciąg bitów, czyli zer i jedynek. Do określania pojemności pamięci używa się bajtów (1 bajt = 8 bitów), zaś prędkość transmisji określa się zwykle w bitach, np. 1,8 Mb/s. Przyjęto bit oznaczać małą literą b, a bajt dużą literą B, zatem 1 Mb to jeden megabit, a 1 MB to jeden megabajt.
BIT RATE Jedna z funkcji odtwarzaczy DVD. Pozwala zorientować się, jaki jest stopień kompresji danych w oglądanej scenie.
Bitcheck Conversion Metoda stosowana w celu eliminacji zakłóceń międzykanałowych w celu poprawy jakości dźwięku.
Bitstream Sposób odczytu i przekazywania danych w formie strumienia bitów (bit za bitem).
Bitstream Conversion W odtwarzaczach CD, najbardziej precyzyjna metoda konwersji cyfrowo-analogowej bit po bicie.
Blue-ray Konkurencyjny do HD DVD format zapisu optycznego. Ze względu na małą długość fali lasera niebieskiego (405 mm) osiąga się znacznie większą gęstość zapisu niż w zwykłych płytach DVD. Pojemność dwuwarstwowych płyt jednostronnych, oznaczanych skrótem BD (Blu-ray Disc)wynosi ok. 50 GB, co jest równoważne 2 godzinom programu HDTV (wysokiej rozdzielczości) lub 13 godzinom programu telewizyjnego standardowej rozdzielczości.
CAP5 Układ zabezpieczający wzmacniaczy mocy (CAP = Cambridge Audio Protection) - własne opracowanie firmy. System przedstawiany jest jako "five way protection", ponieważ wydzielono w nim pięć obszarów podlegających ciągłemu monitorowaniu. Należy do niego wykrywanie przesterowań, zwarcia, prądu stałego, kontrola temperatury tranzystorów końcowych i punktu ich pracy. Dezaktywować można tylko pierwszy z wymienionych układów. System sygnalizuje problem poprzez migającą diodę "Protection" na przedniej ściance.
CAPS Układ zabezpieczający wzmacniaczy mocy (CAP = Cambridge Audio Protection) ? własne opracowanie firmy. System przedstawiany jest jako "five way protection?, ponieważ wydzielono w nim pięć obszarów podlegających ciągłemu monitorowaniu. Należy do niego wykrywanie przesterowań, zwarcia, prądu stałego, kontrola temperatury tranzystorów końcowych i punktu ich pracy. Dezaktywować można tylko pierwszy z wymienionych układów. System sygnalizuje problem poprzez migającą diodę "Protection" na przedniej ściance.
CD Płyta kompaktowa (Compact Disc), czyli krążek poliwęglanowy służący do odtwarzania informacji cyfrowej zapisanej w postaci wyżłobień w warstwie aluminium pokrywającej ten krążek. Do odczytu informacji służy laser optyczny. Najogólniej płyty CD przechowują cyfrowy zapis dźwięku (płyty CD audio) lub służą jako pamięć danych i programów do komputera (CD-ROM - Compact Disc-Read Only Memory). Płyty CD audio opracowała i wprowadziła na rynek firma Philips w 1982 roku. Standardowa płyta CD ma średnicę 12 cm i przechowuje 74 minuty muzyki, co odpowiada 650 MB danych.
CD ReWritable Playback Compatible Sprzęt przystosowany do odtwarzania płyt CD-RW.
CD ReWriteble Compatible Kompatybilność z CD-RW. Do nagrywania i kasowania potrzebne są urządzenia kompatybilne ze standardem CD-RW.
CD-R Nośnik i format CD przeznaczony do jednokrotnego zapisu, nie można kasować płyt CD-R, po nagraniu można je odtwarzać w odtwarzaczach CD oraz DVD (choć nie we wszystkich). W stosunku do płyt tłoczonych CD-R gorzej odbijają światło lasera z tego powodu ich odczyt jest nieco trudniejszy. Specjalną odmianą CD-Rów są płyty oznakowane jako "For Audio" i przeznaczone do stacjonarnych nagrywarek audio. Konstrukcyjnie nie ma żadnych różnic poza ukrytym znacznikiem pozwalającym wypalarkom na pracę z takimi nośnikami. Dyski "For Audio" są droższe od płyt komputerowych gdyż w ich cenie zawarto opłaty z tytułu ochrony praw autorskich. Na wszystkich płytach CD-R zapis odbywa się w ten sam sposób. Laser podgrzewa warstwę zapisu do wysokiej temperatury, specjalna struktura barwnika kurczy się a substrat wypełnia tzw. jamkę, która zmienia wartość podstawowej jednostki informacji. Skopiowana na CD-R muzyka brzmi na ogół gorzej niż oryginał, przyczyny należy szukać w błędach występujących w procesie kopiowania, niedoskonałościach zapisu, a później odczytu samego nośnika. Choć w przypadku bardzo zniszczonych płyt można spodziewać się, że po wykonaniu kopii nastąpi poprawa, jest to też metoda na pozbycie się ewentualnych trzasków czy przeskoków występujących na porysowanych fragmentach źródłowego dysku.
CD-RW Wersja płyty CD-R pozwalająca na wielokrotne nagrywanie i kasowanie informacji. CD-RW można zapisać od razu w całości bądź później dogrywać nowe dane. Po zebraniu kompletu nagrań warto dysk "sfinalizować" czyli dograć dane o rozkładzie ścieżek co umożliwia poprawne odtworzenie w odtwarzaczach CD i DVD. Płyta CD-RW ma słabsze właściwości odbijania promienia lasera w stosunku do płyt CD-R, stawia więc jeszcze większe wymagania układom optycznym czytnika. Wymazanie całego nośnika polega na podgrzaniu go do wysokiej temperatury (powyżej 200 stopni) i utrzymania go w takim stanie przez jakiś czas. Wynikiem takiej operacji jest przywrócenie wyjściowej struktury materiału. Rejestracja CD-RW odbywa się w wyższych temperaturach niż wypalanie CD-R. Jest to podyktowane strukturą płyty (warstwa zapisu to mieszanka srebra, indu, antymonu i telluru), aby nadać jej formę amorficzną laser musi wytworzyć temperaturę ok. 600 stopni C, wówczas substrat wypełnia pity niosące informacje. Podobnie jak w dyskach CD-R, również nośniki CD-RW występują w odmianach For Audio przeznaczonych do użytku w stacjonarnych rekorderach audio. Takie płyty posiadają specjalny znacznik, są droższe od dysków w wersji "komputerowych" z uwagi na zawarte opłaty z tytułu praw autorskich. Poprawne (bez przeskakiwania) odtworzenie płyty CD-RW nie jest równoznaczne z uzyskaniem wysokiej jakości. Z uwagi na gorsze właściwości optyczne (trudność odczytu) i proces zapisu jakość kopii CD-RW zwykle ustępuje widocznie oryginałowi.
Charakterystyka częstotliwościowa Wykres zależności parametru urządzenia w funkcji częstotliwości. W przypadku sprzętu audio chodzi o wykres zmienności takich parametrów jak wzmocnienie (przenoszenie) wzmacniacza, impedancja głośnika, i.t.p., w zakresie częstotliwości akustycznych (20 do 20000 Hz).
Charakterystyka kierunkowa - kolumny Konstruktorzy kolumn nie są zgodni co do tego jaka powinna być optymalna charakterystyka kierunkowa. Jedni preferują bardzo szerokie charakterystyki (czasami wręcz zbliżone do dookólnych) inni zaś wolą aby dźwięk był promieniowany głównie do przodu. Najważniejsze jest zachowanie równomierności charakterystyk przy niewielkich odchyleniach od głównej osi. Zestawy charakterystyk kierunkowych są publikowane niezbyt często, głównie przez redakcje czasopism wykonujących testy z rozbudowaną częścią pomiarową.
Charakterystyka przenoszenia - kolumny Jest to wykres poziomu dźwięku w zależności od częstotliwości. Idealna charakterystyka przenoszenia powinna być płaska w zakresie przenoszenia. Rzeczywiste charakterystyki kolumn mają jednak wyraźne zafalowania. Duże zafalowania na charakterystyce są zdecydowanie niepożądane gdyż oznaczają słyszalne zniekształcenia dźwięku. Nie znaczy to jednak, że płaska charakterystyka gwarantuje dobre brzmienia. Prawie wszystkie zestawy o wysokiej jakości brzmienia mają w miarę płaską charakterystykę, ale nie wszystkie zestawy o płaskiej charakterystyce zapewniają wysoką jakość brzmienia. Zatem silnie pofalowana charakterystyka może służyć jako dowód dla weryfikacji negatywnej, ale charakterystyka płaska nie może służyć jako dowód weryfikacji pozytywnej. Przy ocenie charakterystyki przenoszenia należy zwrócić uwagę na sposób wykonania i prezentacji pomiaru. Poprzez prosty zabieg zmiany skali można optycznie wypłaszczyć charakterystykę przenoszenia, należy więc koniecznie sprawdzić skalę na wykresie. Stosuje się różne sposoby wykonywania pomiaru i one też rzutują na to czy krzywa jest bardziej wygładzona czy bardziej pofalowana. Pewne zafalowania na charakterystyce mogą też wprowadzać same systemy pomiarowe. Bardzo istotne są też warunki akustyczne w otoczeniu kolumny. Nie można porównywać pomiarów wykonanych metodami bezechowymi (lub pseudo-bezechowymi) z pomiarami tzw. charakterystyki w pomieszczeniu. Stąd wniosek, że porównując charakterystyki przenoszenia, należy się upewnić, że były one zmierzone w takich samych warunkach.
Charakterystyka przenoszenia - wzmacniacz jednostka: Hz

Charakterystyka przenoszenia wzmacniacza jest to zależność (wykres) wzmocnienia w funkcji częstotliwości. Producenci bez większego trudu uzyskują płaski kształt tej charakterystyki , a więc porównania tych wykresów dla różnych wzmacniaczy nie wnoszą nic istotnego.
Cinch Popularny standard wtyków stosowanych do łączenia urządzeń audio/wideo. Używany głównie do przesyłania sygnału composite i analogowego dźwięku. Określany również skrótem RCA.
CODEC Skrót od Compressor/Decompressor. Urządzenie lub program, który wykonuje proces kompresji i dekompresji sygnału audio lub wideo.
Compact Cassette Najpopularniejsza postać kasety magnetofonowej, standard został opracowany przez firmę Philips w 1963 roku. Kaseta ma wymiary 102x64x12 mm, a w jej wnętrzu ukryto taśmę o szerokości 3.81mm, która przesuwana jest z prędkością 4.76cm/s. Obok tego standardu zdarzały się także egzotyczne magnetofony, które rejestrowały i odtwarzały z podwójną lub połową tej prędkości, odpowiednio 9.5cm/s i 2.38cm/s. Sygnał rejestrowany jest w trybie stereo- lub monofonicznym, w pierwszym przypadku mamy cztery, a w drugim dwie ścieżki (po dwie lub jedną na stronę). Najpopularniejsze formaty kaset to C60 (długość 2x30 minut, grubość taśmy ok. 18 mikronów) oraz C90 (2x45 minut, grubość taśmy ok. 12 mikronów), choć zdarzały się również wersje C46, C120. Na "grzbiecie" kasety, po przeciwnej stronie w stosunku do szczelin, w których pracują głowice znajdują się cienkie płytki zabezpieczeń przed kasowaniem. Po wyłamaniu płytek magnetofon odmówi nagrania na taki nośnik - ponowna rejestracja możliwa jest po wypełnieniu/zaklejeniu szczelin. Kaseta magnetofonowa to jeden z najbardziej popularnych i zasłużonych dla hi-fi wynalazków, choć poza małymi wymiarami nie ma zbyt wielu walorów. Jakość brzmienia znacznie ustępuje magnetofonom szpulowym, gramofonom czy płycie CD. Do pewnego stopnia poprawę przynosiły opracowane systemy redukcji szumów, takie jak Dolby B, C czy dbx.
Compact Disc (CD) Płyty CD mają 12cm oraz 8cm średnicy oraz 1.2mm grubości, ten wprowadzony na rynek w 1982 roku przez Philipsa i Sony format stał się najczęściej stosowanym standardem zapisu dźwięku i danych komputerowych w zastosowaniach domowych. Dane zawarte są w ogromnej ilości wgłębień (pitów) i płaskich obszarów (landów) tworzących na płycie spiralę rozpoczynającą się w okolicy środka dysku, a kończącą na brzegu. Do odczytu danych służy wiązka laserowa prowadzona w precyzyjnym mechanizmie odtwarzacza, śledzi ona spiralę trafiając na "górki" i "dołki". Pity w niewielki sposób odbijają światło lasera w przeciwieństwie do płaskich obszarów, które powodują, że wiązka trafia do fotodiody odbiorczej. W zastosowaniach audio prędkość odczytu danych jest stała, co wobec spiralnego zapisu ścieżki wymusza zmianę prędkości obrotowej płyty. Podstawowa wersja płyty CD mieści 650MB danych co przekłada się na ok. 74 minuty muzyki. Ta zapisywana jest w standardzie PCM (pulse code modulation) w 16 bitowych słowach z częstotliwością próbkowania 44.1kHz. Nieco później rozszerzono oryginalną postać formatu i powstały urządzenia oraz nośniki mieszczące większą ilość danych, nawet do 90 minut.
Częstotliwości podziału (Hz) - kolumny Jest to parametr przeznaczony raczej dla specjalistów, który nie powinien być oceniany przez amatorów.
W zestawach dwudrożnych występuje tylko jedna częstotliwość podziału i najczęściej leży ona w zakresie od około 2 do 4 kHz. Zdarza się jednak, że przy zastosowaniu mniej konwencjonalnych głośników lub też przy bardziej oryginalnych założeniach konstrukcyjnych częstotliwość podziału znacznie odbiega od normy. Nie jest to jednak powód do niepokoju.
W zestawach trój- i więcej drożnych kwestia rozkładu częstotliwości podziału komplikuje się jeszcze bardziej i jeszcze bardziej zróżnicowane układy możemy spotkać w praktyce.
Częstotliwość Nyquista W systemach konwersji danych cyfrowo-analogowych oraz analogowo-cyfrowych wprowadzono pojęcie częstotliwości Nyquista jako granicznej, możliwej do prawidłowego przetworzenia. Częstotliwość Nyquista jest równa połowie częstotliwości próbkowania cyfrowego i można przyjąć, że sygnały analogowe poniżej C.N zostaną po konwersji prawidłowo zapisane. W praktyce jednak w systemach konwertujących nie dopuszcza się do występowania sygnałów leżących powyżej częstotliwości Nyquista z uwagi na powstające wówczas błędy aliasingu. Wprowadzając zapory w postaci odpowiednich filtrów o określonych charakterystykach zbocza powodujemy obniżenie realnie występujących sygnałów do wartości nieco niższej od połowy częstotliwości próbkowania. Dla częstotliwości próbkowania np. 44.1 kHz, częstotliwość N wynosi 22.05 kHz, a dla 48 kHz - 24 kHz.
Czułość wzmacniacza Minimalny poziom sygnału małej częstotliwości, doprowadzony do wejścia wzmacniacza, który przy regulatorze wzmocnienia ustawionym na maksimum, zapewnia na wyjściu wzmacniacza sygnał o mocy znamionowej.
D/A CONVERTER Układ elektroniczny realizujący zamianę sygnału cyfrowego (D-digital) na analogowy (A-analog).
DAB (ang. Digital Audio Broadcasting), system radiofonii naziemnej umożliwiający uzyskanie jakości dźwięku podobnej nagraniom z płyt CD. Konstrukcja sygnału radiowego umożliwia dołączenie do dźwięku informacji zawierającej teksty, proste grafiki itp. Ich wyświetlanie możliwe jest na ekranie odbiornika radiowego z wbudowanym dekoderem DAB.
DAC Układ elektroniczny realizujący zamianę sygnału cyfrowego; najczęściej tymi literami oznacza się układ scalony odpowiedzialny za zamianę sygnału.
Damping factor Współczynnik tłumienia, czyli stosunek impedancji głośników do impedancji wzmacniacza. Im wyższy, tym lepiej sterowane są zestawy głośnikowe.
DAT Standard kasety oraz zapisu cyfrowego opracowany na potrzeby profesjonalne (oraz w mniejszym stopniu domowe) w latach 80-tych przez firmy Sony oraz Philips. Niewielka kaseta (wymiar zbliżony do połowy popularnej kasety CC) odczytywana jest przez system wirujących głowic - podobnie jak w przypadku magnetowidu. Konstrukcja samej kasety jest także zbliżona, posiada klapkę chroniącej taśmę. Po umieszczeniu kasety w magnetofonie klapka jest uchylana a taśma wyciągana i dociskana do systemu głowic. Maksymalny czas zapisu to 240 minut, ale dotyczy on mniej popularnego trybu z niższą jakością (próbkowanie 32kHz, rozdzielczość 12-bitów), w podstawowym trybie jest to 120 minut, a dane rejestrowane są z rozdzielczością 16-bitów przy częstotliwości próbkowania 48kHz.
dB (decybel) Jednostka pozwalającą określić w skali logarytmicznej poziom ciśnienia akustycznego lub intensywności sygnału. 0 dB określa próg słyszalności, wartość 130 dB opisywana jest jako próg bólu uszu.
DBB Układ zapewniający pobicie basów przy niskich poziomach głośności odtwarzanych dźwięków.
dbx Układ redukcji szumów, w swoim czasie konkurent systemu Dolby. Działanie polega na zapisie sztucznie zniekształconego sygnału na nośnikach wprowadzających szumy i zakłócenia (głownie taśma magnetofonowa). Przy odczycie następuje ponowne przetworzenie sygnału w trakcie, którego oprócz odtworzenia treści oryginalnej, eliminowane są wszelkie artefakty.
DCC Technologia pozwalająca na wykonywanie nagrań cyfrowych z jakością odpowiadająca płytom CD na kasecie kompaktowej.
DDD Zobacz: ADD
Deck Magnetofon lub gramofon bez wbudowanych wzmacniaczy mocy.
Decybel Zobacz: dB
Dekoder Układ zajmujący się zmianą formatu sygnału. Najczęściej spotykane są układy cyfrowo-analogowe (w odtwarzaczach CD i DVD) odpowiedzialne za zamianę danych odczytanych z nośnika w u użyteczny sygnał analogowy. Często spotykane są również urządzenia konwertujące jeden standard danych w drugi np.: AC-3 na PCM.
Digital 3D Surround Wielokanałowy system odtwarzania dźwięku kina domowego. Jako główne wykorzystywane są głośniki przednie (lewy, centralny i prawy), przy czym dialogi oraz główne tło dźwiękowe dochodzi zawsze z centrum ekranu, niezależnie od miejsca zajmowanego przez widza. Sygnał doprowadzany do głośników tylnych kreowany jest cyfrowo; ich rolą jest zapewnić wrażenie dookólności dźwięku.
Digital Audio Tape Zobacz: DAT
Digital DBB Układ cyfrowego uwydatniania basów w nagraniu muzycznym w całym zakresie ustawień głośności, od niskiego do wysokiego. Bardzo często stosowany w przenośnym sprzęcie audio (odtwarzaczach CD, MP3 itp.).
Digital Equalizer Cyfrowy korektor dźwięku. Oprócz możliwości samodzielnego kształtowania obrazu akustycznego często ma kilka ustawień predefiniowanych przez producenta. Są to nastawy zarówno dedykowane konkretnemu rodzajowi muzyki (np.: rock, jazz) jak mające odtwarzać akustykę pomieszczeń (np.: hall, disco). Układ bardzo często spotykany w bardziej rozbudowanym sprzęcie przenośnym oraz średniej klasy wieżach audio.
Digital Out Wyjście sygnału w postaci cyfrowej.
Digital Recording Ready Gotowy do nagrania cyfrowego - oznaczenie stosowane na starszym sprzęcie digital audio.
Digital Sound Processing Kompleks działań pozwalających na wykorzystanie zalet techniki cyfrowej w elektroakustyce. Zdigitalizowany sygnał można łatwiej obrabiać i kształtować. Połączenie cyfrowych układów korekcji z wysokiej jakości wzmacniaczami i kolumnami pozwala uzyskać dźwięk o rewelacyjnym, czystym brzmieniu.
Digital Source Prepared Wejście sygnału cyfrowego.
Digital Tuner Odbiornik sygnałów cyfrowych lub z cyfrową obróbką.
Digital Tuning with 40 presets Tuner cyfrowy z możliwością zaprogramowania 40 stacji.
DIN Standard normalizacyjny ustalony w Niemczech a przyjęty przez inne kraje. Jednymi z najbardziej znanych a spełniających normy DIN są akcesoria przyłączeniowe ? charakterystyczne, okrągłe, wielostykowe wtyczki.
Dither Sygnał dodawany do sygnału przed jego kwantyzacją lub kompresją a mający za zadanie ograniczyc szumy i modulacje powstające w procesie przetwarzania. Powstaje szum biały, mniej dokuczliwy, ignorowany przez ucho ludzkie. Dither może być wytwarzany zarówno cyfrowo jaki analogowo.
Długość fali W przypadku fali sinusoidalnej długością fali nazywa się odległość pomiędzy jej sąsiednimi wierzchołkami (w przypadku fali w ogóle jest to odległość między powtarzającym się fragmentem). Do obliczeń (dla fal akustycznych) można posłużyć się wzorem, w którym prędkość dźwięku należy podzielić przez częstotliwość. Symbolem długości fali jest grecka litera lambda. Fale o niższej częstotliwości mają większą długość niż fale o wyższej częstotliwości, np. fala 20kHz ma długość 1.7cm, a fala 20Hz aż 17m. Pojęcie długości fali egzystuje naturalnie nie tylko dla częstotliwości akustycznych, ale także we wszelkich innych przypadkach, np. dla fal nośnych w radiofonii.
DNL Analogowy system redukcji szumów stosowany w starszych magnetofonach kasetowych. Jest to układ pasywny tzn. niezmieniający kształtu samego sygnału. DNL działa jak aktywny filtr odcinający częstotliwości zawierające dużo składowych szumów, wtedy gdy poziom sygnału użytecznego jest niewielki. Obecnie niestosowany.
Dobroć (ozn: Q) Wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy, wyznaczająca ile razy amplituda wymuszonych drgań rezonansowych jest większa niż analogiczna amplituda w obszarze drgań nierezonansowych.
Dolby Technologia redukcji szumów opracowana przez firme Dolby Laboratories. Wprowadzona wiele lat temu, swoją popularność zawdzięcza zastosowaniu w magnetofonach kasetowych. Powstało szereg odmian systemu Dolby, niektóre stosowane są obecnie w systemach kina domowego.
Dolby 3D Wielokanałowy system odtwarzania dźwięku kina domowego pozwalający uzyskac bardzo realistyczne efekty. Jako główne wykorzystywane są głośniki przednie (lewy, centralny i prawy), przy czym dialogi oraz główne tło dźwiękowe dochodzi zawsze z centrum ekranu, niezależnie od miejsca zajmowanego przez widza. Sygnał głośników tylnych kreowany jest cyfrowo i ma zapewnić wrażenie dookólności dźwięku.
Dolby A System redukcji szumów opracowany przez firmę Dolby Laboratories w latach 60-tych do zastosowania w urządzeniach profesjonalnych. Nie wykorzystywany popularnym sprzęcie audio. Działanie Dolby A polega na wykorzystaniu kompresora i ekspandera, przy czym procesy zmian sygnału audio wykonywane są w czterech osobnych pasmach (każde z nich ma osobny kompresor i ekspander): 15-80Hz, 80Hz-3kHz, 3-9kHz, 9-20kHz.
Dolby B System redukcji szumów przygotowany z myślą o zastosowaniu w popularnym sprzęcie elektroakustycznym, zrewolucjonizował nagrywanie na taśmy w zastosowaniach amatorskich. W latach 70 ubiegłego wieku stał się podstawowym elementem wyposażenia większości magnetofonów kasetowych, był wykorzystywany również magnetofonach szpulowych z prędkością przesuwu 9,5 cm/s, później także w magnetowidach VHS. Działanie Dolby B powoduje redukcję szumów do 10 dB powyżej częstotliwości około 4.000 Hz. System dokonuje kompresji sygnału przed zapisem na taśmę i jego ekspansji przy odtwarzaniu. Proces kompresji-ekspansji jest wykonywany tylko w odniesieniu do cichych sygnałów o wyższych częstotliwościach.
Dolby C Ulepszony Dolby B opracowany i wprowadzony do użytku w 1980 roku. Dolby C zapewnia redukcję szumu o 20dB powyżej 1.000Hz, podwajając w ten sposób redukcję uzyskiwaną w Dolby B. Podobnie jak u poprzednika, układ dokonuje kompresji sygnału przed zapisem na taśmę i jego ekspansji przy odtwarzaniu. Niskie częstotliwości pozostają zawsze w niezmienionej formie, zaś przetwarzanie wyższych częstotliwości jest zależne od ich zawartości w sygnale. W Dolby C zastosowano dwie dodatkowe techniki: Spectral Skewing i Anti Saturation. Mają one zabezpieczyć przed błędami wynikającymi z nieprawidłowego doboru charakterystyki dekodera (tj. gdy jest ona inna niż charakterystyka kodera dla danego sygnału) oraz poprawić jakość zapisu wysokich tonów.
Dolby Digital Standard, w jakim zapisywany jest dźwięk dookólny na płytach DVD. Sygnał jest kodowany z oryginalnego zapisu cyfrowego w taki sposób ze uzyskiwana jakość dźwięku jest na poziomie płyt CD. Informacja o scenie dźwiękowej prezentowana jest maksymalnie przez sześć kanałów. Każdy z nich przekazuje inną informację, w zależności od kierunku, z którego dźwięk ma dochodzić. Najpełniejsze odwzorowanie uzyskujemy w układzie określanym jako 5.1. Pięć głośników (przód lewo, centrum i prawo, tył lewo i prawo) odtwarza pełne pasmo. Dodatkowy szósty przetwornik to niskotonowy, bezkierunkowy subwoofer. Wzmacnia on wszelkiego rodzaju odgłosy strzałów, dudnień itp. Dekoder DD posiada każdy odtwarzacz DVD, dzięki czemu można go podłączyć do telewizora nie tracąc przy tymi możliwości uzyskania dźwięku przestrzennego. Pełne wykorzystanie formatu umożliwia dopiero wielokanałowy wzmacniacz. Zapewnione jest wtedy poczucie głębi i realizmu dostępne do niedawna jedynie w tradycyjnych salach kinowych.
Dolby Digital EX Ulepszony format kodowania dźwięku otaczającego, rozszerzony o dodatkowy szósty kanał. Podłączony do niego głośnik znajduje się centralnie z tyłu, za widzami. Prezentowany w nim sygnał jest uzyskiwany na podstawie przetworzonych informacji zawartych w pozostałych kanałach. Rozwiązanie to ma za zadanie polepszyć uprzestrzennienie dźwięku.
Dolby HX Choć spotykany w magnetofonach kasetowych, Dolby HX nie jest jednym z systemów redukcji szumów. Układ działa w trakcie nagrywania i troszczy się o optymalizację prądu podkładu w taki sposób aby na bieżąco zmieniając jego wartość uzyskać najlepszy zakres dynamiki dla najwyższych tonów, stąd nazwa HX - headroom extension. Układ działa analizując stale sygnał audio, choć nie wprowadza do niego korekt, na podstawie zawartości wysokich rejestrów reguluje prąd podkładu. Z tego też względu kasety nagrane z wykorzystaniem Dolby HX można odtwarzać na dowolnym magnetofonie, także takim, który nie posiada tego systemu. Doskonalszą, zapewniającą redukcję zniekształceń i dalszą poprawę jakości tonów najwyższych wersją układu był Dolby HX-Pro stosowany w wyższej klasy magnetofonach.
Dolby HX Pro Układ stosowany w magnetofonach kasetowych do optymalizacji prądu podkładu. Działa tylko podczas nagrywania i nie przetwarza samego sygnału audio a jedynie optymalizuje parametry jego zapisu na taśmie magnetycznej. W odróżnieniu od Dolby B, C, S nie jest wymagane by magnetofon odtwarzający tak nagraną taśmę był w ten system wyposażony.
Dolby Pro Logic Analogowy system dźwięku przestrzennego będący bezpośrednim następcą opracowanego dla kin Dolby Surround. Do utworzenia sceny dźwiękowej wymaganych jest pięć głośników - trzech z przodu: lewy, centralny i prawy, oraz dwóch tylnych (lewy i prawy). W stosunku do Dolby Surround dodatkowym głośnikiem jest kanał centralny. Jego najważniejszym zadaniem jest odtwarzanie mowy, co wywołuje wrażenie, iż dźwięk dociera do widza bezpośrednio z ekranu. Taki właśnie głośnik umieszczony jest w sali kinowej za ekranem, w domu głośnik kanału centralnego umieszczony jest pod lub na telewizorze. Tylne głośniki przeznaczone są do efektów specjalnych i nie dają wysokiej jakości dźwięku; przenoszą jedynie środkowe częstotliwości (mało jest basów i tonów wysokich). Dzięki sposobowi kodowania w Dolby Pro Logic sygnał zapisywany jest na dwóch ścieżkach. Dlatego też nagrania takie można odtwarzać na sprzęcie bez dekodera otrzymując w takich warunkach dźwięk stereo.
Dolby Pro Logic II Rozwinięcie systemu Dolby Pro Logic - system pozwalający na zapis w sygnale stereo pełnej ścieżki sześciokanałowej (lewy, centralny, prawy, lewy surround, prawy surround i głośnik niskotonowy subwoofer) i w efekcie pełniejszy obraz przestrzenny.
Dolby Pro-Logic Surround Zobacz: Dolby Pro Logic
Dolby ProLogic IIx Wraz z nadejściem i rozpowszechnieniem systemów kina domowego w konfiguracji 7.1 firma Dolby opracowała kolejną wersję klasyka ProLogic, tym razem opatrzoną indeksem IIx. Odtwarzanie dźwięku 7.1 przestało być zarezerwowane dla systemów Dolby Digital EX, DTS ES czy THX Surround EX, do ośmiokanałowej postaci za pomocą Dolby ProLogic IIx można "rozwinąć" dowolny sygnał stereofoniczny. Oczywiście IIx zachowuje pełną kompatybilność z wcześniejszymi wersjami, a więc kasety magnetowidowe VHS czy programy telewizyjne w Dolby ProLogic nie sprawiają IIx problemu. Dodatkowymi możliwościami systemu jest obróbka sygnałów 5.1 i rozszerzenie ich do postaci 6.1 lub 7.1. Dla każdego sygnału dostępne są trzy tryby, music, movie oraz game. Aby dopasować efekty do własnych preferencji w ustawieniu music użytkownik dostaje do dyspozycji kilka opcji regulacyjnych.
Dolby S Bardzo skuteczny system redukcji szumów stosowany tylko w droższych magnetofonach hi-fi. Pracuje w całym zakresie słyszalnych dźwięków, zmniejszając w czasie nagrywania różnicę między głośnymi i cichymi dźwiękami. W konsekwencji taśma zostaje nagrana z większym nasyceniem. Podczas odtwarzaniu sztucznie zredukowane różnice głośności są ponownie przywracane. Dolby S zapewnia redukcję szumu o 24 dB przy wysokich częstotliwościach i o 10 dB przy niskich.
Dolby Surround Prologic System mający cechy Dolby Pro Logic, przeznaczony do udźwiękowienia filmów, których źródłem są magnetowidy i telewizory.
Dolby TrueHD System dźwięku przestrzennego przygotowany dla formatów Blu-Ray oraz HD-DVD. Nośnikiem informacji są płyty tego rodzaju (lub np. dane komputerowe), możliwe jest zakodowanie ośmiu kanałów w konfiguracji 7.1 (dwa przednie, centralny, dwa efektowe, dwa tylne efektowe oraz kanał subwooferowy LFE). Dolby TrueHD wyróżnia się na tle wcześniejszych systemów bezstratnym kodowaniem informacji, w jednej ścieżce może teoretycznie zostać zapisanych osiem kanałów (tyle uwzględniają standardy Blu-Ray i HD-DVD, choć sam Dolby TrueHD może nieść nawet więcej informacji), każdy o parametrach 24bit/96kHz. Łączna maksymalna przepływność danych wynosi 18Mbps, mogą być one przesyłane kablem HDMI.
Dolby Virtual Surround Układ przeznaczony głównie dla odbiorników telewizyjnych, mający za zadanie dostarczyć wrażenia dźwięku przestrzennego, typowego dla wielokanałowych systemów nagłośnieniowych bez względu na to, czy wykorzystywany jest zestaw głośnikowy 5.1 czy zwykły zestaw stereofoniczny.
DPL System analogowy umożliwiający przekształcenie sygnału stereofonicznego w wielokanałowy. Na podstawie informacji zawartej w kanale lewym i prawym generowane są sygnały do głośnika centralnego i dwóch tylnych.
DQR Oznaczenie tunerów radiowych umożliwiających odbiór z cyfrową jakością dźwięku. Dzięki obróbce cyfrowej eliminowane są zakłócenia słuchanej stacji.
Druga strefa Możliwości wykorzystania wzmacniacza do odtwarzania różnych nagrań w dwóch różnych pomieszczeniach. W głównej Sali odsłuchowej jedna osoba słucha np.: muzyki z CD, w tym samym czasie w drugim pokoju możliwy jest odsłuch np.: programu radiowego.
DSC Korektor dźwięku ze zdefiniowanymi przez producenta ustawieniami wzmacniacza dla określonego rodzaju muzyki (np.: folk, jazz) lub miejsca, w którym dźwięk jest emitowany (np.: kościół, hall).
DSD Sposób rejestracji danych (sygnałów cyfrowych), podczas którego zapis odbywa się na zasadzie "bit za bitem".
DSP Skrót oznaczający procesor sygnałowy (ang. Digital Signal Procesor). Jest to grupa specjalizowanych układów przeznaczonych do cyfrowej obróbki sygnałów akustycznych. Charakteryzuje je zastosowanie przetworników o dużej mocy obliczeniowej, mających wstępnie zdefiniowane profile określonego rodzaju muzyki (np.: classic, rock). Stosowane są głownie w układach kina domowego, rzadziej w odtwarzaczach DVD. Pierwszy układ aspirujący do tej klasy został wyprodukowany w 1979r.
DSS Cyfrowe złącze współosiowe, element cyfrowych systemów głośnikowych, przenosi zarówno sygnał audio-stereo jak i sygnały sterujące (np.: głośnością).
DTS Digital Theatre Systems to system kompresji dźwięku, stosowany opcjonalnie na płytach DVD. Podobny do Dolby Digital, jest jego konkurentem. Dzięki mniejszej kompresji danych pozwala uzyskać bardzo dobre brzmienia dźwiękowe. Płyty z dźwiękiem zapisanym w DTS są swego rodzaju rarytasem wśród miłośników dobrego brzmienia.
DTS 96/24 Format dźwięku przestrzennego stworzony z myślą o zapisie informacji z rozdzielczością 24-bitów i częstotliwością próbkowania 96kHz. Nie jest to zupełnie nowa metoda kodowania, gdyż standard opiera się na podstawowych strukturach DTS, ponownie (tak jak w przypadku DTS ES) wykorzystano jego elastyczność aby stworzyć rozszerzenie z lepszymi parametrami. Sygnał DTS 96/24 ma dualną naturę, składa się z rdzenia - takiego jak w bazowym DTSie oraz dodatkowego pakietu tzw. Extensions. Rdzeń gwarantuje pełną kompatybilność z dekoderami DTS, w ich rozumieniu sygnał 96/24 będzie sygnałem 48/24, już pierwszy historycznie format DTS posiadał rozdzielczość 24-bitów. Strumień DTS 96/24 trafiający do odpowiedniego dekodera zostanie także pierwotnie zinterpretowany jako rdzeń 48/24, do którego dołączona będzie sekcja Extensions niosąca sygnały z wyższych częstotliwości. Zapis obejmuje 5.1 kanałów i charakteryzuje się przepływnością 1.5Mbps, czyli taką samą jak w podstawowym DTSie. Osiągnięto to stosując inny, bardziej restrykcyjny system kompresji, który surowiej traktuje dane z partii Extensions czyli te zakodowane w pasmie powyżej 22kHz.
DTS Digital Out Wyjście sygnału cyfrowego w standardzie DTS.
DTS HD Format DTS HD jest propozycją firmy stworzoną na potrzeby nowych standardów Blu-Ray oraz HD-DVD, choć wpisaną jako opcjonalny system obok obowiązkowego DTSu. Pod DTS HD kryją sie dwa substandardy, Master Audio oraz High Resolution Audio, w obydwu zapis odbywa się maksymalnie na ośmiu kanałach (7.1 jest oczywiście możliwe, choć taka konfiguracja nie jest obligatoryjna) z rozdzielczością 24-bitów i częstotliwością próbkowania 96kHz. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z wierniejszym odtworzeniem oryginalnego, studyjnego zapisu oraz idącym za tym większym zapotrzebowaniem na informacje. Z tego względu przepływność danych w DTS HD Master Audio wynosi 24.5Mbps dla dysków Blu-Ray i 18Mbps dla płyt HD-DVD. W przypadku DTS HD High Resolution Audio jest to odpowiednio 6Mbps i 3Mbps. Transfer cyfrowych sygnałów między odtwarzaczem a amplitunerem może odbywać się poprzez port HDMI lub złącze SPDIF. W przypadku sprzętu ze złączem HDMI v1.3 z odtwarzacza wysyłany jest surowy sygnał, który po wejściu do amplitunera trafia na układy dekoderów DTS HD. Możliwe jest także zdekodowanie DTS HD w samym odtwarzaczu, a wówczas cyfrowe dane w formacie PCM popłyną do amplitunera złączem HDMI v1.1 lub v1.2. Ostatecznie, jeśli amplituner posiada jedynie analogowy zestaw 6.1 dekodowaniem i konwersją cyfrowo-analogową może zająć się sam odtwarzacz. DTS HD został ponownie zbudowany na bazie znanego już systemu rdzeń/rozszerzenia DTS. Oznacza to, że sygnał cyfrowy DTS HD może zostać zdekodowany w starszych dekoderach DTS, oczywiście tylko w ramach podstawowego rdzenia 24bit/48kHz i 5.1 kanałów. Jeśli jednak posiadamy DTS ES będzie to obraz konfiguracji 6.1, a w DTS 96/24 sygnał z takimi parametrami (choć zachowaną właściwą dla tego formatu przepływnością 1.5Mbps).
DTS Neo 6 System DTS tworzący dźwięk sześciokanałowy z sygnału stereofonicznego.
DTS-ES Rozwinięcie standardu DTS do postaci siedmiokanałowej w konfiguracji 6.1 - dwa głośniki przednie (lewy oraz prawy), głośnik centralny przedni, dwa głośniki efektowe oraz głośnik centralny tylny. DTS ES występuje w dwóch odmianach, bazującej na dekoderze matrycowym (sygnał różnicowy kanałów efektowych) Matrix oraz wykorzystującej "prawdziwą", niezależnie zarejestrowaną siódmą ścieżkę Discreete. Dekoder DTS ES jest w pełni kompatybilny z sygnałami DTS 5.1, ale co ciekawe płyta z zapisem DTS ES jest także kompatybilna z dekoderem DTS 5.1. Dzieje się tak dlatego, że każdy 6.1 kanałowy zapis DTS ES posiada także dodatkowo zapis matrycowy na ścieżkach kanału efektowego prawego i lewego.
Dudnienie Zjawisko akustyczne polegające na równomiernie następującym po sobie wzmacnianiu i osłabianiu słyszanego dźwięku. Przyczyną jest nakładanie się na siebie dwóch fal głosowych o podobnych częstotliwościach.
DV wejście/wyjście Łącze używane głownie w systemach kina domowego a służące do jednoczesnego przesyłania sygnałów użytecznych (obraz i dźwięk) oraz sterujących sprzętem audio.
DVD (Digital Versatile Disc) cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia) - standard zapisu danych na optycznym nośniku danych (średnica jak CD; 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu. W zamyśle twórców format DVD powstał do cyfrowego zapisu materiałów wideo, jednak zapotrzebowanie nośniki danych o większej pojemności sprawiło, że DVD stał się formatem uniwersalnym, stosowanym również w technice komputerowej.
DVD 10 Oznaczenie płyty DVD, na której dane umieszczono z dwóch stron, na każdej z nich zapisano jedną warstwę. Płyta ma pojemność 9.4GB czyli dwukrotnie więcej niż płyta DVD-5.
DVD 18 Oznaczenie płyty DVD, na której dane umieszczono z dwóch stron, każda z nich posiada dwie warstwy. Jest to najbardziej pojemna wersja, która mieści 17GB informacji, a więc ma pojemność dwa razy większą od płyty DVD-9.
DVD Audio Mało popularny format zapisu muzyki na płytach DVD. Oferuje archiwizowanie sygnału monofonicznego, stereofonicznego a także przestrzennego (5.1). Zapis jest możliwy z różnymi częstotliwościami próbkowania (44,1, 48, 88,2, 96, 176,4 lub 192 kHz) oraz różną rozdzielczością bitową (16, 20 lub 24 bity), co skutkuje wyższą jakością.
DVD Multi Oznaczenie urządzenia mogącego pracować z płytami DVD-RAM, DVD-RW, DVD-R, DVD-ROM. W praktyce oznacza to zdolność oczytania wszystkich tego rodzaju nośników.
DVD+RW Format wielokrotnego zapisu na dyskach DVD. Podobny do standardu DVD-RW, płyty powszechnie wykorzystywane do zapisywania często zmieniających się danych i wykonywania kopii zapasowych. Decydującą zaletą formatu DVD+RW jest jego zgodność z obecnym sprzętem komputerowym i audio-wideo. Dzięki temu użytkownicy nie muszą modernizować komputerów, aby w pełni korzystać z nośników DVD+RW Pojemność wynosi 4,7 GB danych.
DVD-10 Płyta DVD wykorzystująca po jednej warstwie na każdej ze stron płyty (ang. double sided single layer). Praktyczny odpowiednik dwóch płyt DVD-5. Pojemność 9,4 GB danych, co jest równoważne nagraniu długości ok. 270 minut.
DVD-18 Płyta DVD wykorzystująca obydwie warstwy na obydwu stronach (ang. double sided double layer). Pojemność 17GB danych, co jest równoważne nagraniu długości ok.480 minut.
DVD-5 Płyta DVD wykorzystująca jedną warstwę na jednej ze stron płyty (ang. single sided single layer). Udostępnia do zapisu 4,7 GB danych, co jest równoważne nagraniu długości ok.135 minut.
DVD-9 Płyta DVD wykorzystująca dwie warstwy na jednej ze stron płyty (ang. single sided double layer). Udostępnia do zapisu 8,5 GB danych, co jest równoważne nagraniu długości ok.240 minut.
DVD-R Jeden ze standardów jednokrotnego zapisu informacji na DVD. Umożliwia zarchiwizowanie 4,7 GB na jedną stronę nośnika.
DVD-RAM Pierwszy ze standardów zapisu na płytach DVD, bardzo szybko wyparty przez nowsze standardy DVD-RW i DVD+RW. Płyty nagrane w tym standardzie możliwe były do odczytania tylko w nagrywarkach DVD-RAM. Włożenie takiej płyty do zwykłego napędu CD lub DVD najczęściej blokuje mechanizm takiego napędu.
DVD-ROM Płyta DVD przeznaczona tylko do odczytu. Nie jest odczytywana przez popularne odtwarzacze DVD-Video. Oznaczenie to spotyka się również na urządzeniach przeznaczonych do odczytu płyt DVD; świadczy o możliwości odczytywania płyt DVD i DVD-ROM a także zwykłych płyt CD-RW, CD-ROM, CD-R.
DVD-RW Format wielokrotnego zapisu na dyskach DVD. Podobny do standardu DVD+RW, charakteryzuje się gorszymi parametrami dostępu i jako pamięć masowa. Płyta DVD-RW przed pierwszym użyciem wymaga sformatowania. Pojemność wynosi 4,7 GB danych.
Dyfrakcja Zjawisko fizyczne zmiany kierunku rozchodzenia się fali na krawędziach przeszkód oraz w ich pobliżu. Zjawisko zachodzi dla wszystkich wielkości przeszkód, ale najintensywniej dla przeszkód o rozmiarach porównywalnych z długością fali.
Dynamic Bass Boost Układ gwarantujący poprawne odtwarzanie basów w całym zakresie głośności, przede wszystkim dla niskich poziomów.
Dynamika Parametr określający w sprzęcie audio zakres miedzy najsłabszym i najsilniejszym sygnałem, jakie dane urządzenie może odtworzyć. Określana w decybelach - im wyższa wartość, tym lepiej.
Dźwięk Z punktu widzenia fizyki to fala akustyczna rozchodząca się w danym ośrodku sprężystym (ciele stałym, płynie, gazie) zdolna wytworzyć wrażenie słuchowe. W praktyce ? to wszystko, co słyszymy, rozpoznajemy. Ludzka percepcja obejmuje częstotliwości zawarte jest w paśmie między od ok. 16 Hz do 20 kHz.
Efekt Dopplera Pozorna zmiana wysokości dźwięku będąca wynikiem zmian odległości obserwator-źródło dźwięku. Gdy odległość maleje, wysokość dźwięku będzie pozornie większa, gdy rośnie - dźwięk się obniża.
Efektywność - kolumny jednostka: dB/1W/1m lub dB/2,83V/1m lub dB/2,83V/1m
Efektywność mówi o tym jaki będzie poziom dźwięku w określonym punkcie (w normach przyjmuje się 1 metr od kolumny) przy doprowadzeniu określonego (ustandaryzowanego) sygnału. Im wyższa efektywność tym głośniej zagra kolumna przy takim samym sygnale. Zatem efektywność daje nam pojęcie o tym jak sprawnie kolumna przetwarza energię elektryczną na energię akustyczną.
W typowych warunkach, przy średniej wielkości pokoju, przy wykorzystaniu wzmacniacza o mocy od około 30W w górę, typowe wartości efektywności rzędu 88-90dB są zadowalające. Wymogi te spełnia większość modeli dostępnych na rynku. Dla wzmacniaczy o niskiej mocy, rzędu kilkunastu W i mniej, potrzebne są kolumny o efektywności na poziomie dziewięćdziesięciu kilku dB. W przypadku kolumn o efektywnościach niskich należy dokładniej rozważyć jakie są możliwości wzmacniacza, im niższa efektywność tym więcej mocy będzie potrzeba do uzyskania określonej głośności. Kolumny o efektywności zbliżonej do 80dB wymagają już stosowania okazałych wzmacniaczy.

Sposób pomiaru efektywności nie zawsze jest taki sam i nie zawsze można bezpośrednio porównać dane dla różnych kolumn. W specyfikacji efektywności spotykamy trzy różne jednostki: dB/1W/1m, dB/2,83V/1m lub tylko dB.
Samo oznaczenie dB w ogóle nie powinno być stosowane ponieważ jest to określenie niejednoznaczne. Specyfikacja efektywności nie ma bowiem sensu bez określenia sygnału pomiarowego. Najlepiej założyć, że samo dB jest równoważne z określeniem dB/2,83V/1m. Uchroni to nas przed nazbyt optymistycznym oszacowaniem rzeczywistej efektywności kolumn. Jeśli stosowana jest jednostka dB/1W/1m to oznacza iż w przypadku kolumn 8-omowych do zestawu podaje się napięcie 2,83V a do kolumn 4-omowych 2V, co w rezultacie powinno dać podobne wielkości dostarczanej mocy. Oznacza to również, że efektywność kolumn 8-omowych i kolumn 4-omowych można porównywać bezpośrednio. Jednostka dB/2,83V/1m ma tę zaletę, że w sposób precyzyjny i jednolity określa jednolite warunki pomiaru. Jest tu jednak mały szkopuł. Jeśli przy zachowaniu stałego napięcia wejściowego mierzyć będziemy efektywność kolumn o różnych wartościach impedancji, to te kolumny, których impedancja jest mniejsza pobiorą więcej prądu i więcej mocy. Należy wziąć poprawkę uwzględniającą to zjawisko. Kolumna 8-omowa o efektywności 90 dB/2,83V/1m jest równoważna kolumnie 4-omowej o efektywności 93 dB/2,83V/1m, a to dlatego, że dwukrotne zmniejszenie impedancji przy tym samym napięciu dwa razy zwiększa pobór prądu i dwa razy rośnie też pobierana moc (a dwukrotna zmiana wielkości mocy jest równoważna 3dB).
Ekranowanie magnetyczne Rodzaj metalowej osłony okrywającej (najczęściej) magnes głośnika. Jej rolą jest niedopuszczenie by pole magnetyczne oddziaływało na stojące w pobliżu inne urządzenia audio. Ekranowanie magnetyczne bardzo często stosowane jest też w wysokiej klasy wzmacniaczach akustycznych; do wyizolowania transformatora zasilającego.
Elcasete Bardzo mało popularny, obecnie niespotykany jeden z typów kasety magnetofonowej. Format ten opracowano by zapewnić jakość wyższą niż kaseta CC, dlatego zastosowano większą szerokość i większą prędkość przesuwu taśmy.
Elektrostatyk Rodzaj głośnika, jego działanie polega na wzajemnym oddziaływaniu pół elektrostatycznych. Cienka, najczęściej foliowa membrana umieszczona jest między dwoma metalowymi siatkami. Podłączone do nich jest wysokie napięciem a różnica potencjałów doprowadza do drgań membrany. Tak wykonany głośnik może emitować częstotliwości z całego pasma akustycznego, jedynym problemem są niskie tony - dla ich prawidłowego odtworzenia membrana musi mieć bardzo duże wymiary.
Equalizer Układ pozwalający dowolnie kształtować charakterystykę przenoszenia dźwięku toru elektroakustycznego. Możną ja dopasować do rodzaju słuchanej muzyki lub akustyki pomieszczenia.
ES Funkcja automatycznego wyszukiwania stacji radiowych w tunerze.
Ferrofluid Substancja o właściwościach możliwie zbliżonych do cieczy, która w odróżnieniu od typowych cieczy jest w warunkach pokojowych ulega silnej polaryzacji magnetycznej w obecności zewnętrznych pól magnetycznych. Stosowany w wysokiej klasy głośnikach.
Filtr audio Układ odpowiedzialny za usuwanie z sygnału określonych, czestotliwości. Spotyka się filtry cyfrowe i analogowe.
Filtr MPX Stosowany w tunerach stereofonicznych i magnetofonach. Służy do tłumienia częstotliwości 19kHz (czyli tzw. sygnału pilota) w stereofonicznym sygnale radiowym.
FLAC Format bezstratnej kompresji dźwięku. W przeciwieństwie do stratnych kodeków dźwięku takich jak Vorbis, MP3 i AAC, kodek FLAC nie usuwa żadnych danych z sygnału audio. Po dekompresji otrzymujemy dźwięk identyczny z pierwowzorem. Format FLAC jest obecnie obsługiwany przez większość oprogramowania służącego do edycji/odtwarzania audio.
FLAC Free Lossless Audio Codec - format plików dźwiękowych, poddany kompresji bezstratnej, będący częścią rodziny kodeków OGG. Dzięki obecności w strumieniu danych pomocniczych, po rozpakowaniu takiego pliku otrzymujemy sygnał prawie identyczny z tym, który był kodowany. To system kodowania oparty na oprogramowaniu typu "free", rozwijany wciąż przez wiele firm oraz indywidualnych użytkowników. Istnieje możliwość wyboru pomiędzy kilkoma różnymi stopniami kompresji (wszystkie bezstratne), różniącymi się między sobą mocą obliczeniową potrzebną od ich rozpakowania. Zaletą FLAC- a jest zmniejszenie objętości oryginalnego pliku nawet o 50%.
Fletchera-Munsona krzywe Krzywe Fletchera-Munsona (krzywe jednakowej głośności) przedstawiają zależność czułości ucha ludzkiego od częstotliwości oraz od poziomu dźwięku. Obrazują, jaka powinna być wartość poziomu dźwięku, by tony o różnej częstotliwości były słyszane z jednakową głośnością.
FM Modulacja częstotliwości - sposób nadawania informacji w transmisji radiowej. Stosowana zazwyczaj w transmisjach stereofonicznych wysokiej jakości na zakresie fal ultrakrótkich.
FTS Funkcja umożliwiająca zaprogramowanie kolejności odtwarzania utworów z płyty CD.
G-Sound Technology Technologia umożliwiająca wierne odtwarzanie z bardzo małym poziomem zniekształceń tonów niskich i wysokich podczas słuchania muzyki z dużą głośnością. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu wzmacniaczy mocy pracujących w klasie G. Do zasilania wykorzystują one specjalny kondensator, w którym gromadzona jest energia elektryczna. Jej uwolnienie następuje w momencie gwałtownego nasilenia dźwięku czyli dużego poboru prądu.
Gentle Wake Funkcja umożliwiająca automatyczne dostosowanie i ustawienie poziomu głośności alarmu w radiobudzikach.
Głośnik Przetwornik elektroakustyczny zamieniający sygnał elektryczny w fale akustyczne (dźwięk).
Głośnik bipolarny Zobacz: Kolumny bipolarne.
Głośnik centralny Jeden z głośników odtwarzających dźwięk w systemie kina domowego. Umieszczony jest centralnie, jak najbliżej ekranu telewizora, naprzeciwko słuchacza.
Głośnik dipolarny Zobacz: Kolumny dipolarne
Głośnik dynamiczny Przetwornik elektroakustyczny zamieniający sygnał elektryczny w dźwięk. Głośnik dynamiczny magnetoelektryczny, składa się z magnesu, umieszczonego w koszu (głównym elemencie nośnym głośnika), ruchomej cewki (znajdującej się w szczelinie magnesu), połączonej z nią membrany oraz kopułki przeciwpyłowej (chroniącej szczelinę magnesu przed zanieczyszczeniami).
Głośnik pasywny Membrana bierna, czyli głośnik pozbawiony cewki. Jej ruch wynika z ciśnienia akustycznego powstającego w kolumnie głośnikowej podczas działania głośnika niskotonowego. Rozwiązanie tego typu pozwala poprawić odtwarzanie basów.
Głośnik tubowy Przetwornik elektroakustyczny, w którym lekka i mała membrana umieszczona jest w tunelu mającym kształt tuby. Cechą głośników tubowych jest ich wysoka sprawność.
Głośnik wstęgowy Przetwornik elektroakustyczny, w którym elementem wytwarzającym dźwięk jest bardzo lekka membrana ze specjalnych tworzyw. Na membranie napylona (naklejona) jest cewka ? metalowa ścieżka zasilana sygnałem ze wzmacniacza. Całość znajduje się w szczelinie magnesu. Głośniki wstęgowe dają dźwięk lekki, szybki, o małych zniekształceniach i oddają dobrze szczegóły w cichych partiach utworu muzycznego. Mają wyższą sprawność (ok. 90dB) niż głośniki dynamiczne.
Głośniki aktywne Zobacz: Kolumny aktywne
Głośniki omnipolarne Zobacz: Kolumny omnipolarne
Głośność dźwięku Subiektywne określenie dźwięku, w praktyce wyrażane w fonach. Jak wiadomo człowiek nie wszystkie dźwięki o tym samym poziomie głośności słyszy jednakowo dobrze. Dlatego głośność określana jest osobno dla każdej wysokości dźwięków, przy czym próg słyszalności to 0 fonów a głośność maksymalna (taka powyżej której ucho nie odróżnia już przyrostu) to 120 fonów.
Gramofon Urządzenie, które służy do odtwarzania płyt gramofonowych (winylowych). Składa się z napędzanego silnikiem elektrycznym (wbudowanym lub zamkniętym w oddzielnej obudowie) talerza (najpopularniejsze rodzaje napędów to paskowy, bezpośredni oraz strunowy) oraz umieszczonej na ramieniu wkładki z igłą. Nośnikiem jest obracająca się płyta z wydrążonym spiralnym rowkiem, w którym prowadzona jest igła (znane, choć niepopularne rozwiązania wykorzystują zamiast igły laser). Jej drgania (powstające w skutek wytłoczonych na płycie informacji) przetwarzane są we wkładce na impulsy elektryczne. Wśród wkładek wyróżniamy konstrukcje piezoelektryczne (już niestosowane z powodu słabych parametrów), MM (magnes poruszający się względem nieruchomej cewki) oraz MC (cewka poruszająca się względem nieruchomego magnesu). Wkładki zamocowane są do ramienia (kształt L, S lub ramię tangencjonalne czyli poprzeczne, mocowane do trzpienia w osi obrotu płyty i stosowane w drogich konstrukcjach). Sygnały elektryczne wytwarzane przez wkładki charakteryzują się niskim napięciem oraz nieliniową charakterystyką (krzywa RIAA w trakcie stosowana w procesie tworzenia płyty), dlatego do poprawnej pracy niezbędny jest przedwzmacniacz gramofonowy.
Harmoniczne tony (alikwoty) Tony będące wielokrotnością tonu podstawowego i składające się na dźwięk - decydujące w istotny sposób o jego barwie. Bezpośrednie wydobycie tonów harmonicznych możliwe jest tylko na instrumentach dętych (tzw. przedęcie) i strunowych (flażolety).
HD Ready Oznacza, że dane urządzenie może wyświetlać sygnał o wysokiej rozdzielczości. Minimalne wymagania, jakie musi spełniać urządzenie to: 1. Rozdzielność ekranu 720 linii 2. Posiadanie analogowego wejścia komponentowego oraz cyfrowego wejścia DVI lub HDMI, obsługującego technologię HDCP 3. Obsługa przy częstotliwościach 50 i 60 Hz formatów 1280x720 ze skanowaniem progresywnym i 1920x1080 z przeplotem.
HDCD High Definition Compatible Digital to format opracowane z myślą o płycie CD. Standard pozwala na rozszerzenie rozdzielczości uzyskiwanej z nośnika poprzez zapis dodatkowych informacji w ramach najmniej znaczącego bitu. Opracowanie ma tę zaletę, że jest w pełni kompatybilne z formatem CD, tzn. płyty HDCD mogą być odtworzone na wszystkich odtwarzaczach (choć tylko te z HDCD skorzystają z zalet systemu), a odtwarzacze wyposażone w HDCD mogą także czytać "klasyczne" płyty CD. Dodatkowe informacje, jakie niesie nagranie HDCD będą odtworzone przez odtwarzacz bez tego formatu jako bardzo ciche przydźwięki, choć na samo brzmienie wpływ ma jeszcze jedna cecha, o której za chwilę. HDCD jest autorskim opracowaniem firmy Pacific Microsonics, choć prawa i licencje zostały kupione przez firmę Microsoft. Nagranie analogowe, z którego ma powstać płyta HDCD jest konwertowane na postać cyfrową z częstotliwością próbkowania 192kHz (ew. 176.4kHz), a następnie downsamplowane do 96kHz (ew. 88.2kHz). Rozdzielczość wynosi 24 bity, a na kolejnym etapie nadaje się materiałowi wymaganą przez standard CD formę 44.1kHz. Jednocześnie przygotowuje się dane dla dekodera HDCD, przeprowadzając proces łagodnego ograniczenia szczytowych wartości sygnału i kompresji w zakresie cichych pasaży. W ten sposób wyjściowy sygnał o wysokiej dynamice jest przygotowany do fizycznego zapisu na płycie CD, dysponującej mniejszą dynamiką. Do poprawnego działania układu potrzebne są jeszcze informacje o sposobie, w jaki sygnał został zmodyfikowany i to właśnie one zapisywane są w ramach najmniej znaczącego bitu. Odtwarzacz, który wyposażony jest w dekoder HDCD czyta powyższe informacje i dokonuje rekonstrukcji sygnału rozszerzając zakres dynamiczny. Pozostałe urządzenia po prostu nie są w stanie zinterpretować dodatkowych danych, nie wprowadzają żadnych korekt, jednak odtwarzają sygnał ze zmienioną informacją dynamiczną.
HDCP High Definition Digital Contenet Protection to mechanizm pozwalający na kontrolę przesyłania dźwięku i obrazu w formie danych cyfrowych pomiędzy dwoma urządzeniami. Głównym celem HDCO jest zabezpieczenie treści w wysokiej rozdzielczości przed nieautoryzowanym kopiowaniem. Urządzenia nielicencjonowane nie są więc w stanie otrzymywać treści w jakości DVD oraz DAT, a kodowanie zapobiega podglądaniu przesyłanych danych.
HDD (Hard Disk Drive) Twardy dysk wykorzystywany do przechowywania informacji w komputerach i niektórych nagrywarkach DVD. Zbudowany z hermetycznej obudowy, w której obracają się talerze pokryte warstwą magnetyczną. Dane zapisują i odczytują bezdotykowo specjalne zespoły głowic magnetycznych.
HDTV Telewizja wysokiej jakości (wysokiej rozdzielczości) zarówno obrazu jak i dźwięku. Stosowane są dwie podstawowe rozdzielczości: 720p czyli 1280x720 pikseli 1080i / 1080p czyli1920x1080 pikseli gdzie i oznacza obraz z tzw. przeplotem (na zmianę wyświetlane są linie parzyste i nieparzyste) a p obraz ze stałym skanowaniem (lepsza ostrość obrazu) Producenci sprzętu audio/video wprowadzili oznaczenie HD ready. Określa ono zgodność danego sprzętu ze standardem HDTV, nie oznacza jednak, że dany sprzęt zagwarantuje pełnię możliwości odbieranego sygnału. Zazwyczaj nabywca takiego urządzenia otrzymuje jedynie podwyższoną rozdzielczość ekranu i/lub obecność gniazda HDMI. Pełną zgodność posiadają urządzenia oznaczone Full HD.
Hi-Fi Wysoka jakość; sprzęt audio najwyższej klasy.
Hi-Fi Tweeter Przetwornik wysokotonowy o bardzo wysokiej jakości odtwarzania.
High Definition TV Zobacz: HDTV
High fidelity Zobacz: Hi Fi
High-end Termin, którym określa się urządzenia audio najwyższej jakości lub wykonane z zastosowaniem najnowszej technologii.
Highlight Scan Funkcja umożliwiająca na odtwarzanie fragmentów poszczególnych utworów.
Home Cinema Oznaczenie linii wzorniczej urządzeń audio.
Hybrydowy dysk SACD Format dysku SACD składającego się z dwóch warstw: HD i CD-Audio. Ten typ płyty nadaje się do odtwarzania w tradycyjnym odtwarzaczu CD (odtwarzana jest jedynie warstwa CD-Audio) - wtedy odtwarzany będzie sygnał dźwiękowy stereo. Odtworzenie warstwy HD możliwe jest jedynie na odtwarzaczach SACD. Pojemność płyty HD pozwala na umieszczenie materiału dźwiękowego zarówno stereofonicznego, jak i wielokanałowego.
Hyperband Oznaczenie szerokopasmowej głowicy telewizyjnej; telewizor umożliwiający odbiór telewizji kablowej.
Impedancja Wielkość opisująca elementy w obwodach prądu przemiennego, będąca rozszerzeniem pojęcia rezystancja z obwodów elektrycznych prądu stałego; umożliwia rozszerzenie prawa Ohma na obwody prądu przemiennego.
Impedancja - kolumny jednostka: om
Impedancja nie mówi nic o jakości kolumn, jest natomiast ważnym parametrem użytkowym. Chodzi o techniczne dopasowanie kolumn do wzmacniacza, tak aby urządzenia współdziałały prawidłowo.

Impedancja znamionowa kolumn podawana przez producentów przyjmuje zazwyczaj wartość 8 omów lub 4 omy, rzadziej 6 omów, sporadycznie inne wartości. W specyfikacjach wzmacniaczy podaje się zazwyczaj, że są one przystosowane do impedancji obciążenia 4 lub 8 omów. Jeśli impedancja kolumn pokrywa się z zalecaną dla wzmacniacza impedancją obciążenia wszystko jest w porządku. A jeśli nie, to czy można użytkować taki zestaw sprzętu? Otóż z reguły można, a negatywy takiego rozwiązania są niewielkie, zwłaszcza w przypadku wzmacniaczy tranzystorowych.

Bezpieczniejszym wariantem jest zastosowanie kolumn o impedancji znamionowej wyższej niż nominalna impedancja obciążenia wzmacniacza. Tak więc zastosowanie kolumn 8-omowych lub 6-omowych zamiast 4-omowych nie powinno budzić obaw. Mniej wskazany jest wariant odwrotny, czyli stosowanie kolumn o impedancji niższej niż zalecana do danego wzmacniacza. Nie należy jednak z definicji wykluczać ewentualnego zakupu takiej kombinacji sprzętu. Ujemne konsekwencje niedopasowania impedancji sprowadzają się głównie do zmniejszenia mocy wzmacniacza realnie dostępnej dla użytkownika. Jeśli impedancja kolumn jest wyższa od zalecanej dla danego wzmacniacza impedancji obciążenia (np. 8-omowe kolumny zamiast 4-omowych) zmniejszenie dostępnej mocy nie jest związane z ryzykiem pogorszenia jakości brzmienia czy przeciążenia wzmacniacza. W sytuacji odwrotnej (np. 4-omowe kolumny zamiast 8-omowych) zmniejszenie dostępnej mocy jest związane z większym ryzykiem pogorszenia jakości brzmienia czy też przeciążenia wzmacniacza, ale tak czy tak, zazwyczaj jest to ryzyko niewielkie. Sporo zależy tu od możliwości wzmacniacza.

O ile przestrzeganie powyższych zaleceń jest wystarczające w większości przypadków, to rzeczywistość jest niestety dużo bardziej skomplikowana. Impedancja znamionowa kolumn jest parametrem opisującym prawdziwe własności kolumny bardzo zgrubnie i w sposób przybliżony. Rzeczywista impedancja nie ma bowiem stałej wartości, a jest zmienna w zależności od częstotliwości.
Impedancja wejściowa - wzmacniacz jednostka: om

Zwykle stopień wejściowy wzmacniacza jest sterowany napięciowo, czyli jego impedancja wejściowa jest na tyle duża, żeby prąd pobierany ze źródła sygnału (odtwarzacza CD, magnetofonu, gramofonu, mikrofonu) był pomijalnie mały. Oznacza to w praktyce, iż impedancja wejściowa wzmacniacza powinna być co najmniej 10 razy większa od impedancji źródła sygnału. Na przykład, jeśli impedancja wyjściowa odtwarzacza CD wynosi 1 k Ω, to impedancja wejściowa wzmacniacza powinna być większa niż 10 k Ω.
Incredible Surround Funkcja zwiększająca odczucia odbierania dźwięku stereofonicznego, sprawiająca wrażenie "rozsunięcia" zestawów głośnikowych.
Infradźwięki Dźwięki o częstotliwościach niższych niż 20 Hz (od 0,01 Hz do 20 Hz); mimo iż mogą być niesłyszalne, są wyczuwalne przez organizm ludzki.
Input Z angielskiego - wejście; gniazdo, do którego należy doprowadzić sygnał.
Integra Potoczne określenie urządzeń zintegrowanych tzn. takich gdzie w jednej obudowie zawarto np.: wszystkie elementy toru audio.
Interactive Sound Studio Pełny pakiet korekcji dźwięku zawierający między innymi: 26 ustawień DSC przygotowanych w oparciu o 6 ustawień podstawowych (Klasyka-1, Rock- 5, Vocal 5, Techno 5, Optimal 5, Jazz 5), 26 różnych typów dźwięku otaczającego (Hall- 1, Disco- 5, Koncert- 5, Club-5, Arcade- 5), 6 ustawień indywidualnych, 4 efekty studyjne (Surf, 3DPan, Hold, Strobe).
ISO Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, opracowała szereg norm np.: standard zapisu plików na nośnikach CD i DVD, standard kodowania znaków.
ISO 4001 Oznaczenie zgodności ze standardem ISO 4001.
ISRC Oznaczenie Międzynarodowego Standardowego Kodu Nagrań umożliwiającego identyfikację nagrań dźwiękowych i muzycznych wideo. Każde z nich posiada swój własny niepowtarzalny kod ISRC, który identyfikuje nagranie przez cały czas jego istnienia. ISRC opracowano dla ułatwienia wymiany informacji o właścicielach praw do poszczególnych nagrań, o wykorzystaniu nagrań, a także w celu uproszczenia zarządzania tymi prawami. Dzięki identyfikacji wszystkich wyemitowanych utworów, bez względu na format ich emisji, możliwe jest śledzenie tych nagrań w muzycznym łańcuchu produkcji i dystrybucji, co pozwala m.in. na zwalczanie piractwa fonograficznego.
Jitter Określenie zmian fazy ( przypadkowych lub zdeterminowanych) w sygnale cyfrowym - takich, które następują co najmniej 10 razy na sekundę. Jako jednostkę opisującą takie fluktuacje jest odstęp jednostkowy UI (ang. Unit Interval) - odpowiednik szerokości jednego bitu w danym strumieniu transmisyjnym. W sprzęcie audio zjawisko jitteru wpływa na proces przetwarzania sygnału i wprowadza pewne zakłócenia. Z tego powodu stosowane są specjalne układy i procedury mające za zadanie zminimalizować je tak by nie przeszkadzało w odsłuchu.
Jog & Shuttle Pokrętło ułatwiające obsługę magnetowidu, umożliwiające odnajdywanie scen i kontrolę szybkości przewijania obrazu.
Kable HiFi Kable wykorzystywane do połączenia komponentów domowego zestawu Hi Fi.
Karaoke Możliwość miksowania własnego głosu z odtwarzaną muzyką. Produkowane są specjalne płyty gdzie brak jest głosu wokalisty, są za to teksty piosenek. Nośniki takie odsłuchiwane na specjalnych czytnikach lub komputerze pozwalają wyświetlić tekst piosenki i odtwarzać zsynchronizowaną z nim melodię. Specjalny znacznik lub kolory pokazują, które frazy powinny być śpiewane w danym momencie. Niezwykle popularna zabawa, zwłaszcza w zagranicznych klubach muzycznych.
Kąt prowadzenia - tangency Jeden z parametrów kalibracji gramofonu. W konstrukcjach z ramieniem podpartym obrotowo igła porusza się po łuku, zamiast perfekcyjnie po prostej wzdłuż promienia płyty. Regulacja parametru tangency polega na odnalezieniu równoległego ustawienia wkładki (przykręconej do ramienia za pomocą śrub regulacyjnych) do rowka korzystając z przeznaczonych do tego celu obszarów płyty - punktów Baerwalda. Stosuje się do tego celu specjalny szablon ułatwiający regulację.
Kevlar Bardzo mocny i odporny materiał o charakterystycznej żółtej barwie. Przy tej samej masie jest 5-krotnie bardziej wytrzymały na rozciąganie niż stal. W elektroakustyce wykorzystywany jest do budowy membran głośnikowych przetworników dużej mocy.
KIMBER KABLE Kimber Kable to jedna z najbardziej znanych i cenionych marek okablowania na świecie. Nazwa tej amerykańskiej firmy pochodzi od nazwiska założyciela - Raya Kimbera, który ponad 20 lat temu odkrył mierzalne i słyszalne różnice pomiędzy kablami audio o różnej budowie. Przeprowadzone intensywne badania i eksperymenty pokazały, że parametry kabla zależą od jego konstrukcji, geometrii przewodnika, procesów metalurgicznych i izolacji. Każdy z tych czynników warunkuje sposób przekazywania sygnału, zwłaszcza tzw. informacji subtelnej, a w efekcie wpływa na brzmienie. Ray Kimber zaproponował szereg rozwiązań, które spotkały się z wysoką oceną znawców i ustaliły renomę KK. Dziś oferta firmy obejmuje kilkanaście typów interkonektów i kabli głośnikowych. Co prawda ceny najbardziej wyrafinowanych produktów serii Kimber Select trudno zaliczyć do przystępnych. Modele otwierające linię w swoich przedziałach cenowych nie mają konkurencji tak, jeśli chodzi o dźwięk jak i wówczas, gdy zależy nam na wspaniałym wyglądzie.
Klasa A, A/B, B Określenie trybu pracy wzmacniacza mocy. Klasa A oznacza małą sprawność, ale i najmniejszy poziom zniekształceń, dlatego wzmacniacze tego typu często wykorzystywane są w wymagającym sprzęcie klasy high-end. Klasa B i AB pozwalająca na zoptymalizowanie kosztów, mocy wyjściowej i parametrów i przyjęła się w segmencie urządzeń powszechnego użytku. Obecnie coraz częściej stosowane są wzmacniacze pracujące w klasie D. Cechuje je znaczny wzrost sprawności (z wcześniejszych 30-50% do poziomu 85-90%), jednocześnie możliwe stało się stosowanie mniejszych zasilaczy i radiatorów oraz związanych z nimi obudów.
Koaksjalny kabel Kabel o budowie koncentrycznej - umieszczona w środku żyła otoczona jest izolatorem a on z kolei pokryty jest ekranem elektrycznym. Przewody tego typu mają najczęściej impedancję 50 om lub 75 om. Stosowane są do połączenia anteny z odbiornikiem radiowym lub telewizyjnym a także do przesyłania sygnałów cyfrowych miedzy komponentami sprzętu audio.
Kod pasków barwnych Sposób oznaczania biernych elementów elektronicznych, najczęściej oporników. Jest to najprostszy sposób umieszczenia niezbędnych parametrów na małej powierzchni. Najczęściej stosowane są 4 lub 5 pasków. Pierwsze dwa lub trzy oznaczają cyfry wartości, kolejny - mnożnik a ostatni oznacza tolerancję, z jaka element jest wykonany.
Kod splotowy Reeda-Solomona Kod korekcji danych wykorzystywany do odtwarzania sygnałów cyfrowych. Jest ok. 3 razy bardziej skuteczny od stosowanych na płytach CD.
Kodek Skrót (od koder/dekoder) oznaczający urządzenie lub program umożliwiający przekształcenie strumienia danych lub sygnału. Kodeki mogą zmienić strumień danych w formę zakodowaną (często w celu transmisji, składowania lub zaszyfrowania) lub odzyskać (odkodować) strumień danych z formy zakodowanej, by umożliwić ich odtwarzanie bądź dalszą obróbkę.
Kolumny aktywne Kolumny aktywne pozbawione są typowej zwrotnicy stosowanej w kolumnach pasywnych. Sygnał akustyczny trafia najpierw do aktywnej zwrotnicy i jest w niej rozdzielany na podpasma stosowne dla poszczególnych głośników a następnie kierowany do osobnych wzmacniaczy. Głośniki podłączone są bezpośrednio do wyjścia wzmacniacza, często zamontowanego w obudowie kolumny. W ten sposób osiąga się dokładne dopasowanie głośników, łatwiej jest wykonać filtry i wzmacniacze mocy. Wadą jest skomplikowanie systemu. Koncepcja kolumn aktywnych nigdy nie zdobyła szerokiej popularności za wyjątkiem kina domowego. Bardzo często stosowane są tam aktywne subwoofery. Ich rolą jest przenoszenie niskich częstotliwości i generowanie efektów dźwiękowych takich jak dudnienia, strzały itp.
Kolumny bipolarne Kolumny emitujące dźwięk do przodu i do tyłu kolumny, w tej samej fazie. Promieniowany do tyłu dźwięk odbija się od ścian pomieszczenia i dociera do słuchacza z kilku milisekundowym opóźnieniem, co potęguje wrażenie przestrzenności i głębokiej sceny dźwiękowej.
Kolumny dipolarne Kolumny emitujące dźwięk w dwie strony (do przodu i do tyłu względem obudowy). Podstawową cechą jest sposób pracy zabudowanych w nich przetworników dźwięku ? pracują one w przeciwfazie. Zaletą takiego rozwiązania jest osiągnięcie lepszego rozproszenia dźwięku niż w tradycyjnych kolumnach oraz ciekawsze efekty przestrzenne, wady to trudności z dobrym ustawieniem w pomieszczeniu słabsze odtwarzanie tonów niskich. Kolumny tego typu często stosowane są w kinie domowym jako efektowe.
Kolumny omnipolarne Kolumny emitujące dźwięk dookólny, nie tylko w płaszczyźnie poziomej, ale także w pionie. Reproduktory tego typu zachowują się jak punktowe źródło dźwięku, dzięki czemu muzyka wypełnia salę odsłuchową, dając wrażenie uczestnictwa w koncercie na żywo. Dość istotne wady takiego rozwiązania to niezbyt ostra lokalizacja źródeł, złożona konstrukcja kolumn i kłopoty z właściwym ustawieniem.
Kompander System składający się z kompresora i ekspandera (kompander = kompresor + ekspander). Kompander jest podstawowym elementem większości magnetofonowych systemów redukcji szumów i służy do zmniejszenia zakresu dynamiki sygnału przed nagraniem na taśmę. Ekspander przeprowadza proces odwrotny, czyli poszerza zakres dynamiki sygnału odczytanego z taśmy tak, aby przywrócone zostały pierwotne wszystkie relacje pomiędzy dźwiękami. Kompander wymaga, aby wzmocnienie sygnału było zmienne w zależności od jego poziomu. Podczas zapisu na taśmie kompresor silniej wzmacnia sygnały cichsze. Podczas odczytu w ekspanderze sygnały cichsze są wzmacniane słabiej. Dzięki temu słabiej wzmacniane są też szumy taśmy.
Kompatybilny z CD-RW Urządzenie, które oprócz zwykłych CD umożliwia także odtwarzanie płyt CD-RW.
Kompresja dynamiki Proces w wyniku, którego następuje wyrównanie dynamiki sygnału, czyli zwiększenie amplitudy cichszych fragmentów i pozostawieniu głośnych bez zmian. Kompresja dynamiki bardzo często stosowana jest w odtwarzaczach i radiach samochodowych.
Konstrukcja bass reflex Zobacz: Obudowa bass reflex
Kontrast Kontrast określa stosunek luminacji (natężenia oświetlenia) maksymalnej do luminacji minimalnej. Monitor o wysokim kontraście wyświetla wyraźny i czytelny obraz, przyjazny dla wzroku. Ma to także wpływ na odwzorowanie barw, a szczególnie tak trudnej do uzyskania na LCD czerni i bieli.
Kontrast dynamiczny Występuje w niektórych telewizorach LCD i projektorach. Polega na ciągłej regulacji jasności lampy w zależności od średniej jasności obrazu. Jeśli obraz jest czarny, to lampa świeci najciemniej, a jeśli biały - najjaśniej.
Konwerter Zobacz: Dekoder
Korektor graficzny Urządzenie umożliwiające dokonywanie zmian charakterystyki częstotliwościowej sygnału audio. Korektor graficzny składa się z kilku (w bardziej skomplikowanych przypadkach kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu) elektronicznych filtrów aktywnych. Pasmo podzielone jest na fragmenty, a częstotliwości środkowe i szerokość przedziałów regulacji stałe. Najczęściej szerokość pasm regulacyjnych wynosi równą oktawę lub 1/3 oktawy (mówimy wtedy o tercjach). Zadaniem korektorów graficznych jest wyrównywanie błędów charakterystyki częstotliwościowej będących udziałem pozostałych urządzeń, wzmacniacza, odtwarzacza, kolumn. W praktyce jednak korektory są na tyle niedoskonałe i nieprecyzyjne, że swoim działaniem mogą wprowadzić więcej szkód niż pożytku.
Kształtowanie szumu (ang. noise-shaping) Sposób kształtowania błędów kwantyzacji (szumu i zniekształceń). Energia błędów kwantyzacji jest przesuwana w zakresy częstotliwości niesłyszalnych przez człowieka lub w zakres gdzie ucho ludzkie jest mniej czułe.
Kwadrofonia System zapisu, transmitowania i odtwarzania muzyki poprzez 4 kanały - 4 głośniki umieszczone w rogach pomieszczenia. Umożliwia stworzenie pełnej panoramy akustycznej, odwzorowującej dźwięk z centrum zdarzenia muzycznego lub starającej się oddać akustykę pomieszczenia (sali koncertowej lub wybranej części dowolnej przestrzeni np. skrzyżowania ulic w wielkim mieście). Kwadrofonia najbardziej rozwinęła się w końcowej dekadzie lat siedemdziesiątych XX w. w Japonii, USA oraz Europie Zachodniej. Obecnie system praktycznie niespotykany.
Kwantyzacja Kwantyzacja jest jednym z najważniejszych procesów towarzyszących zapisowi cyfrowemu. Do wartości dyskretnych z określonego zbioru przyporządkowywane są bieżące wartości sygnału. Jego maksymalna wartość dzielona jest na pewną liczbę przedziałów, pokrywających na ogół ten sam obszar. Z każdym z nich związana jest określona liczba porządkowa, która reprezentuje wielkość sygnału. W procesie kwantyzacji sygnał jest zawsze zaokrąglany (kilka wielkości sygnału może "wpaść" do tego samego przedziału), im szersze przedziały przyjmiemy tym większe błędy i mniejsza dokładność. W zastosowaniach audio jest ona określana ilością bitów, na jakich zapisywany jest sygnał, np. 16 bitów spotykane na płytach CD daje 2^16 a więc 65 536 niezależnych przedziałów, w przypadku 24bitów będzie to aż 16 777 216 przedziałów.
Lampa elektronowa Aktywny element elektroniczny, historycznie pierwszy, który zrewolucjonizował i pozwolił na rozwój elektroakustyki. Jest to szklana (najczęściej) bańka z dwiema lub więcej elektrodami wzajemnie na siebie oddziaływającymi. Z wnętrza wypompowano powietrze (lampa próżniowa), lub wypełniono gazem pod niewielkim ciśnieniem (lampa gazowana). Lampy elektronowe służą do wzmacniania, generacji, przekształcania sygnału itp. Obecnie najbardziej popularną i stosowaną lampą jest kineskop telewizyjny.
LAN Local Area Network - niezbyt rozległa sieć lokalna, fizyczna, tj. prowadzona za pomocą kabli, zazwyczaj ograniczona do jednego budynku.
Loudness Mode Układ umożliwiający wzmocnienie tonów niskich i wysokich dla małych głośności odtwarzanej muzyki. Pozwala to dostosować odtwarzany dźwięk do charakterystyki słuchu człowieka.
LP Oznaczenie trybu pracy magnetowidów i kamer umożliwiające wydłużenie czasu nagrania. Również określenie drobnorowkowej płyty długogrającej o średnicy 30 cm (12 cali) i prędkości obrotowej 33 i 1/3 obr./min.
MBL Firma powstała ponad dwadzieścia lat temu. Założył ją Wolfgang Meletzky - jego debiutancki głośnik zrewolucjonizował odtwarzanie muzyki w high-endowej strefie audio. Od tamtego czasu zachwyca swoimi komponentami hi-fi i kompletnymi zestawami. Głośnik, od którego zaczęło się powodzenie firmy, powstał w 1979r.Jego konstrukcja ustaliła bardzo wysokie (jak na owe czasy) nowe standardy technologiczne i brzmieniowe. Prawdziwy duch innowacji wprawił nawet zblazowanych fanów high-endu niemalże w zachwyt. Firma odnosi sukcesy nieprzerwanie do dziś. Produkty mbl zajmują czołowe miejsca w różnych rankingach. Aby utrzymać wysoki standard, firma polega wyłącznie na sobie. W rodzimym zakładzie powstają wszystkie niezbędne elementy, począwszy od elektroniki a skończywszy na samych głośnikach. Takie podejście do sprawy gwarantuje wysoką, ściśle kontrolowaną na wszystkich etapach produkcji jakość. Zapewnia ono również elastyczność konieczną przy wprowadzaniu zaawansowanych innowacji. Mbl eksportuje swe wyroby do ponad 15 krajów świata.
MC Zobacz: Wkładka MC
MD Zobacz: Mini Disc
MDF Materiał drewnopochodny, z którego wykonywane są niektóre obudowy do sprzętu audio. Płyty produkowane są z włókien drzewnych klejonych w podwyższonej temperaturze i wysokim ciśnieniu. Otrzymany materiał ma jednorodny przekrój. Jest twardy i sztywny, może być wykańczany okleinami naturalnymi lub tylko lakierem.
MDLP Nowy format zapisu na dyskach MD. Format zapisu ATRAC3 umożliwia dwukrotne wydłużenie czasu zapisu (160 min na nośniku 80 min) - gdzie odtwarzany dźwięk jest dobrej jakości lub czterokrotne - odtwarzany dźwięk jest średniej jakości.
MIDI System (standard) umożliwiający współpracę elektronicznych instrumentów muzycznych. MIDI umożliwia komputerom, syntezatorom, kartom dźwiękowym itp. na wzajemną kontrole i wymianę danych. Informacje przesyłane są za pomocą połączenia szeregowego. Przekazywana jest standardowa informacja składająca się z opisów: wysokości dźwięku, jego natężenia, modulacji itp. (jednocześnie dla 16 kanałów). Ostatnio szeregowy standard MIDI został zastąpiony przez MIDI USB.
Miedź Czerwonawy metal będący bardzo dobrym przewodnikiem elektrycznym i cieplnym. Miedz jest powszechnie stosowana w urządzeniach elektronicznych - elektroakustycznych.
Miedź beztlenowa Metal o wysokiej czystości i zredukowanej ilości atomów tlenu, stosowany w produkcji komponentów audio/video, głownie przewodów połączeniowych.
Mil Stosowana w elektronice i elektroakustyce miara długości równa 0,001 cala czyli 25,4 mikrona, inaczej mówiąc milical.
MiniDisc Dysk do przechowywania danych cyfrowych, zwykle stosowany do zapisu dźwięku. Nośnik zamknięty jest na stałe w kasetce z zasuwką. Płyty audio dostępne są w dwu wariantach: tłoczone (zapisane fabrycznie) oraz zapisywalne. Nagrane MD są zbliżone w budowie i zasadzie działania do tłoczonych płyt CD. Nagrywalne MD wykorzystują zapis magnetooptyczny i mogą być zapisywane wielokrotnie (z czasem zapisu 60, 74 i 80 min). Mini Disc to również popularne określenie urządzeń odtwarzających/nagrywających na płytach MD.
MiniDV Format cyfrowego zapisu wizji stosowany głównie w kamerach cyfrowych oraz magnetowidach cyfrowych. Dane zapisywane są na taśmie magnetycznej, technologia cyfrowa pozwala na zarejestrowanie obrazu o rozdzielczości ponad 500 linii i kolorystyce wielokrotnie lepszej od standardowego obrazu video.
MLP System bezstratnej kompresji sygnału opracowany dla płyt DVD-Audio. W przeciwieństwie do systemów kompresji stosowanych w wielokanałowych standardach kina domowego (Dolby Digital, DTS) czy w MP3 nie następuje tu utrata danych. Po przeprowadzeniu procesu kompresji a następnie dekompresji otrzymywany jest pierwotny sygnał w niezmienionej postaci.
MM Zobacz: Wkładka MM.
Moc dynamiczna Maksymalna moc chwilowa dostarczana przez wzmacniacz do głośnika.
Moc kolumny jednostka: wat (W)
Moc nominalna nie określa jednoznacznie jak głośno mogą zagrać dane kolumny.

Możliwe jest, że kolumny o mocy 50W będą w stanie wytworzyć większy poziom dźwięku niż kolumny 100W. Maksymalna głośność dźwięku jest bowiem zależna od sprawności z jaką przetwarzana jest energia elektryczna w energię akustyczną, a także od konstrukcji mechanicznej kolumny, od powierzchni głośników, zakresu wychyleń membran, przekrojów tuneli bass reflexu czy też wielkości membrany biernej.

Nie należy kupować wzmacniacza o mocy mniejszej niż to zaleca producent kolumn.

Oprócz mocy nominalnej podaje się też czasami moc szczytową, która przyjmuje większe wartości.
Moc muzyczna Maksymalna moc wyjściowa wzmacniacza, jaką może dostarczyć w krótkim przedziale czasu do głośnika bez jego uszkodzenia lub też maksymalna moc wyjściowa wzmacniacza dostarczona do głośnika w określonym czasie przy dopuszczalnych zniekształceniach.
Moc wzmacniacza jednostka: wat (W)

Moc wzmacniacza jest parametrem najważniejszym przy wyborze sprzętu, ale określenie wymagań nabywcy ani ocena parametrów przez producenta nie są to sprawy proste i oczywiste .

Zwykle podaje się moc nominalna na kanał przy obciążeniu 8 omów. Oprócz mocy nominalnej na 8 omach podaje się też moc na obciążeniu 4 omów. We wzmacniaczu o zerowej impedancji wyjściowej powinna ona być dwa razy większa niż na 8 omach. Jednak w rzeczywistych wzmacniaczach zadowalającym wynikiem jest, jeśli moc na 4 omach jest o 50-70 procent większa niż na 8 omach.
Wszelkie informacje o mocy chwilowej, szczytowej, impulsowej czy jakiejkolwiek innej niż moc nominalna należy traktować bardzo ostrożnie. Są to wprawdzie parametry istotne, bo ze względu na charakter sygnału muzycznego nadwyżka mocy chwilowej ponad wartość mocy średniej (czyli nominalnej) jest bardzo istotna, ale porównując ten parametr dla różnych wzmacniaczy trzeba zwrócić uwagę na porównywalność definicji i warunków pomiaru.
Moc znamionowa Największa moc, przy założonym progu zniekształceń, jaką może oddać wzmacniacz przy pracy ciągłej.
Mono Dźwięk jednokanałowy. Monofoniczny tor audio można rozpoznać zazwyczaj po jednej kolumnie podłączonej do wzmacniacza.
Monofoniczny Zobacz: Mono
Mostkowanie Połączenie dwóch kanałów wzmacniaczy mocy w celu uzyskania większej mocy wyjściowej. Na ich wejścia podawany jest ten sam sygnał audio, ale o przeciwnych fazach. We wzmacniaczach mostkowych moc wyjściowa jest w przybliżeniu równa sumie mocy obu końcówek. Większa jest również wydajność prądowa. Wzmacniacze mostkowe bardzo często stosowane są w radiach samochodowych, bowiem umożliwiają uzyskanie dużych mocy wyjściowych bez konieczności stosowania rozbudowanych układów zasilania z przetwornicami.
MP3 (MPEG-1/2 Audio Layer-3) Niezwykle popularny format stratnej kompresji dźwięku, wykorzystywany przede wszystkim w odtwarzaczach przenośnych, w Internecie i komputerach. Wielokrotna kompresja pozwala uzyskać stosunkowo niewielkie pliki co bardzo ułatwia ich gromadzenie i przechowywanie - na pojedynczej płycie CD można zapisać nawet 10 godzin muzyki. Kodowany dźwięk może posiadać postać zarówno jednokanałową (mono) jak i dwukanałową (stereo). Istnieje też format MP3 Surround (do zapisu dźwięku wielokanałowego 5.1).
MP3 - MPEG-1/2 Audio Layer-3 Format plików dźwiękowych, poddanych kompresji stratnej, opracowany w roku 1991 w Fraunhofer-Institut für Integrierte Schaltungen. Przy kodowaniu używane są algorytmy oparte na psychoakustyce, pozwalające usunąć część informacji - ich ilość zależy od głębokości kompresji. "Rozpakowany" sygnał nie jest więc taki sam jak przed kodowaniem.
MPEG Grupa robocza ISO/IEC zajmująca się rozwojem standardów kodowania audio i wideo. Określenie to oznacza też zatwierdzony przez ISO zbiór powszechnie stosowanych formatów zapisu danych zawierających obraz i dźwięk.
MPEG 1 Standard kompresji dźwięku i video używany do zapisu na płytach na Video CD. Jakość obrazu jest w przybliżeniu porównywalna do tej znanej z kaset VHS.
MPEG 2 Grupa standardów kompresji video i dźwięku zatwierdzona dla telewizji cyfrowej. Jakość przewyższa dotychczasowe systemy telewizyjne (PAL, NTSC, SECAM). Uzyskano to dzięki m.in. uzupełnieniu standardowego systemu kompresji o mechanizmy kodowania obiektów przemieszczających się względem nieruchomego tła.
MPEG 2 Audio Rozszerzenie standardu MPEG1 umożliwiające transmisję sygnałów audio mono, stereo i wielokanałowych pojedynczym strumieniem bitów.
MPEG 2 Video Rozszerzenie standardu MPEG1 umożliwiające transmisję sygnałów video z mniejszymi prędkościami. Jest to możliwe dzięki sprawniejszym, doskonalszym metodom przetwarzania danych.
MPEG HQ Format MPEG o podwyższonej jakości (High Quality). Charakteryzuje się dwukrotnie większą liczbą obrazów (klatek) na sekundę i lepszym dźwiękiem - o dwukrotnie szerszym paśmie przenoszenia.
MPEG Multichannel Europejski cyfrowy system kodowania dźwięku wielokanałowego w telewizji cyfrowej. Opracowany i działający na podobnej zasadzie jak Dolby Digital, wykorzystywany jest również do kodowania dźwięku na płytach DVD.
MPEG3 Standard kompresji opracowany dla telewizji wysokiej rozdzielczości (HDTV), został porzucony, gdy okazało się, że format MPEG2 spełnia wszystkie wymagania HDTV.
MPEG4 Standard kompresji opracowany dla telewizji wysokiej rozdzielczości (HDTV), został porzucony, gdy okazało się, że format MPEG2 spełnia wszystkie wymagania HDTV.
MPEG7 Standard opisu danych multimedialnych pozwalający na zapis informacji o cechach obrazu; jego kształcie, kolorach i teksturach. Na podstawie tak opracowanej informacji możliwe jest szybkie i precyzyjne odnajdywanie obrazów podobnych do siebie. Nie jest to standard określający metodę kodowania ruchomego obrazu lub dźwięku.
MULTI ANGLE Funkcja spotykana w odtwarzaczach DVD. Niektóre płyty dają możliwość zmiany ujęcia kamery. W ten sposób możemy, np. oglądając koncert, zmienić widok z domyślnego na taki, który nam odpowiada np.: zamiast zza pleców wokalisty możemy przełączyć się na widok z perspektywy publiczności.
Multiroom / Multiscource System akustyczny a raczej odpowiednio rozbudowany wzmacniacz mocy pozwalający jednocześnie nagłośnić kilka pomieszczeń.
Music Power Zobacz: Moc muzyczna
Musical Instrument Digital Interface Zobacz: MIDI
Nacisk igły - Tracking Force Wartość nacisku igły na płytę ustawiamy za pomocą specjalnej wagi. Można także obyć się bez niej korzystając z podziałek naniesionych na elementy regulacji gramofonu. Wskazania powinny pokrywać się z zaleceniami producenta wkładki. Ustawienie zbyt małej lub za dużej wartości nacisku igły powoduje szybsze zużycie płyt, wpływa też niekorzystnie na jakość dźwięku.
Nadpróbkowanie Zobacz: oversampling
Nagrywarka hi-fi Urządzenie podobne do zwykłego odtwarzacza CD, umożliwiające samodzielne przygotowywanie i nagrywanie płyt CD z muzyką. Nagrywarki wyposażone są w system SCMS. Ogranicza on możliwość tworzenia wielu kopii. Zapis dźwięku odbywa się tylko na płytach audio CD-R lub CD-RW.
NAS Network Attached Storage - pamięć oparta na dyskach twardych, z którą urządzenia (komputery) komunikują się poprzez sieć Ethernet. Jej zaletą jest to, że może z niej korzystać jednocześnie kilka komputerów. Dyski tego typu obsługiwane są przez własny, okrojony system operacyjny.
Naskórkowość Zjawisko polega na nierównomiernym rozłożeniu prądu zmiennego płynącego przez przewodnik. Gęstość prądu w różnych punktach przekroju poprzecznego jest niejednakowa. W przewodniku w kształcie walca o przekroju kołowym największa gęstość prądu występuje na powierzchni przewodnika, natomiast najmniejsza w jego osi.
Niskie tony Dźwięki pasma akustycznego, których częstotliwość zawiera się w przedziale od 20 do ok. 200 Hz.
Obudowa bass reflex Obudowa kolumny głośnikowej typu otwartego. Znajduje się w niej specjalny otwór, dzięki któremu możliwe jest wzmocnienie niektórych częstotliwości. Inne zalety to niższe pasmo przenoszenia niż w typowej obudowie zamkniętej, większa sprawność głośnika w zakresie niskich częstotliwości, oraz mniejsze zniekształcenia nieliniowe.
Obudowa zamknięta Obudowa kolumny głośnikowej, w której nie ma żadnych otworów wentylujących (tzw. bass reflex) mających wzmacniać niektóre częstotliwości.
Odstęp sygnał/szum - wzmacniacz jednostka: decybel (dB)

Im większy odstęp sygnału od szumu tym lepiej.

Najlepiej sprawdzić na ucho czy szum jest słyszalny w głośnikach. Potrzebne jest oczywiście ciche pomieszczenie do wykonania tego typu próby.
OFC Miedź wysokiej czystości wykorzystywana do produkcji przewodów połączeniowych w systemach audio i video.
OFHC Rodzaj miedzi beztlenowej o wysokiej przewodniości, lepszej od OFC. Materiał wykorzystywany w produkcji kabli połączeniowych audio-video. Ogg Vorbis Stratny kodek dźwięku połączony z zasobnikiem strumieni audio (określenie porcji danych). Ogg Vorbis potrafi obsłużyć do 255 kanałów i ponad 16-bitowy dźwięk w zakresie 6-48 kHz.
Ogg Vorbis Konkurencyjny względem MP3 format stratnej kompresji sygnałów audio. Choć OGG Vorbis nie zdobył szerokiej popularności to jest rozwiązaniem dobrym pod względem jakościowym, w porównaniu do najbardziej rozpowszechnionego MP3 oferuje wyższą jakość dźwięku przy tej samej objętości wynikowych plików. Specyfikacja formatu obejmuje niemal dowolną ilość kanałów, aż do 255, nie można zdefiniować stałej przepływności tak jak w niektórych MP3 gdyż OGG Vorbis stosuje technikę zmiennej przepływności VBR. Definicja jakości odbywa się w 12 stopniowej stali, numerowanej w zakresie od -2 do 10. W praktyce przepływność zmienia się od 32kbps do 499.9kbps. W popularnych przenośnych odtwarzaczach MP3 spotyka się modele z obsługą OGG Vorbis, proces dekodowania jest prosty i nie wymaga dużych mocy obliczeniowych w przeciwieństwie do procesu kodowania o czym warto pamiętać konwertując bibliotekę nagrań na ten format. OGG Vorbis nie jest opatentowany i pozostaje bezpłatny i dostępny dla wszystkich zastosowań.
OGG Vorbis format plików dźwiękowych poddanych kompresji stratnej typu "open source", rozwijany pod patronatem firmy Xiph.Org Foundation. Jest to rozwinięcie badań Chrisa Montgomery?ego, które rozpoczęły się w roku 1993. Stabilna wersja 1.0 kodeka została ujawniona w 2002 roku.
Oktawa W akustyce i muzyce zakres tonów, obejmujących częstotliwości różniące się nie więcej, niż wynosi dolna granica oktawy. Jeśli więc dolna granica zakresu oktawy to ton o częstotliwości 100 Hz, to oktawa obejmuje zakres od 100 do 100+100=200 Hz; jeśli dolna granica wynosi 200 Hz, to zakres jest od 200 do 400 Hz itd.
Omnipolar Zobacz: Kolumny omnipolarne.
OSD (ang. On Screen Display) Wyświetlanie funkcji menu i nastaw na ekranie telewizora lub monitora. Bardzo wygodna i przydatna funkcja w domowym sprzęcie audio, wyposażone są w nią praktycznie wszystkie odtwarzacze DVD i telewizory a także topowe zestawy kina domowego.
Out Zobacz: output.
Output Oznaczenie gniazda wyjściowego z sygnałem audio lub video.
Oversampling (ang. Nadpróbkowanie) Stosuje się w celu uproszczenia konstrukcji analogowej części przetwornika D/A i łatwiejszego odfiltrowania sygnałów interferencyjnych, zniekształcających sygnał analogowy. W praktyce oversampling polega na przekształcaniu próbek otrzymanych podczas próbkowania z określoną częstością na próbki o wielokrotnie większej częstości próbkowania.
PANASONIC Panasonic to marka handlowa koncernu Matsushita Electric Industrial, Co Ltd (MEI) z Osaki, który jest jednym z największych na świecie producentów sprzętu elektronicznego i czołowym dostawcą produktów elektroniki konsumenckiej. Koncern powstał w 1918 roku. Oprócz sprzętu AV (w tym profesjonalnego) oferowane są również rozwiązania dla biznesu oparte o cyfrowe urządzenia biurowe, źródła energii, nośniki danych a także innowacyjne urządzenia gospodarstwa domowego. Matsushita składa się z 11 głównych przedsiębiorstw, które dysponują 49 labolatoriami badawczo-rozwojowymi na całym świecie. Matsushita posiada 203 subsydiów w 44 państwach poza Japonią. Koncern wprowadził markę Panasonic w 1955 roku.
PANSCAN Jedna z metod, dzięki której można oglądać materiał filmowy szerokoformatowy (16:9) na tradycyjnym odbiorniku telewizyjnym (4:3). Dopasowanie "szerokiego" obrazu polega na obcięciu jego lewej i prawej strony.
Pasmo przenoszenia Zakres częstotliwości odtwarzanych przez dane urządzenie elektroakustyczne. Określany w hercach (Hz), przy założeniu określonego spadku jakości emitowanego dźwięku.
Pasmo przenoszenia - kolumny jednostka: Hz, Hz przy spadku -x dB, Hz przy tolerancji +/-x dB

Jak chodzi o górny skraj pasma przenoszenia, to nawet niedrogie zestawy z reguły osiągają granicę 20kHz (a więc górną granicę pasma słyszanego przez człowieka). Rozciągnięcie pasma powyżej tej granicy jest pożądane, gdyż obecność składowych, które nie są odbierane przez ucho jako izolowane sygnały wpływa na percepcję dźwięków złożonych.
Określenie dolnej granicy pasma przenoszenia jest informacją bardzo ważną. Różnica pomiędzy kolumną o paśmie rozciągającym się do 40Hz a taką, której pasmo sięga 60Hz jest znaczna i odczuwalna subiektywnie.
Pasmo przenoszenia - wzmacniacz jednostka: Hz

Wskazane jest aby pasmo przenoszenia rozciągało się co najmniej do kilkudziesięciu kHz, ale porównywanie wzmacniaczy o pasmach przenoszenia (zakres częstotliwości, w którym charakterystyka przenoszenia jest płaska) sięgających setek kHz.
Pasywny radiator W technice elektroakustycznej - membrana bierna, czyli głośnik pozbawiony cewki. Jej ruch wynika z ciśnienia akustycznego powstającego w kolumnie głośnikowej podczas działania głośnika niskotonowego. Rozwiązanie tego typu pozwala poprawić odtwarzanie basów. W elektronice system chłodzenia tranzystorów mocy (np.: w końcówce wzmacniacza mocy) bez dodatkowych elementów czynnych np.: wentylatorów.
PCM Najpopularniejsza metoda reprezentacji sygnału analogowego w systemach cyfrowych. Używana jest w telekomunikacji, w cyfrowej obróbce sygnału (np. w procesorach dźwięku), do przetwarzania obrazu, do zapisu na płytach CD i w wielu zastosowaniach przemysłowych. Metoda polega na reprezentacji wartości chwilowej sygnału (próbkowaniu) w określonych (najczęściej równych) odstępach czasu. Wartość chwilowa sygnału jest przedstawiana za pomocą słowa kodowego.
Pentoda Lampa elektronowa pięcioelektrodowa: katoda, anoda i trzy siatki.
PHILIPS Firma powstała w roku 1891, w Eindhoven w Holandii w celu "produkowania lamp żarowych oraz innych produktów elektrycznych". Dzięki rozwojowi nowych technologii oświetleniowych, Philips nieustannie się rozwijał. Firmy marketingowe powstały w USA i Francji już przed I wojną światową, a w Belgii w roku 1919. W latach dwudziestych ich liczba gwałtownie wzrosła. W tym czasie Philips zaczął chronić przy pomocy patentów swoje wynalazki w dziedzinach promieniowania rentgenowskiego i odbioru radiowego. Był to początek zróżnicowania wachlarza wytwarzanych produktów. Po wyprodukowaniu w roku 1918 medycznej tuby rentgenowskiej, w roku 1925 Philips zaangażował się w pierwsze eksperymenty z telewizją. W roku 1927 rozpoczął produkcję radioodbiorników i do roku 1932 sprzedał milion sztuk. Firma miała też duży udział w rozwoju nagrywania, transmisji i reprodukcji obrazów telewizyjnych. Prace naukowe zaowocowały stworzeniem tuby kamery telewizyjnej Plumbicon oraz ulepszonego luminoforu, poprawiającego jakość obrazu. W roku 1963 Philips wprowadził na rynek kasetę magnetofonową (Compact Audio Cassette), a w roku 1965 wyprodukował swój pierwszy obwód scalony. W latach siedemdziesiątych wiele sukcesów odnotowano w dziedzinie przetwarzania, przechowywania i transmitowania obrazów, dźwięków i danych, co pozwoliło Ośrodkowi Badań Philipsa dokonać przełomowych odkryć, takich jak dysk optyczny LaserVision, płyty kompaktowe i systemy telekomunikacji optycznej. Związki Philipsa z Polską sięgają wczesnych lat dwudziestych, kiedy to w 1921 roku właściciel koncernu nawiązał kontakty z firmą braci Borkowskich i wyznaczył jej rolę generalnego dystrybutora swoich wyrobów w Polsce. W grudniu 1923 r. ruszyła produkcja w drugiej polskiej fabryce Philipsa. W międzyczasie Philips założył z braćmi Borkowskimi firmę handlową z rozbudowaną siecią sprzedaży. W 1927 r. rozpoczął w Polsce produkcję lamp radiowych a w trzy lata później - sprzedaż aparatów rentgenowskich. W 1930 roku prezydent Ignacy Mościcki oraz Anton Philips dokonali oficjalnego otwarcia w Warszawie nowej fabryki lamp i żarówek. W 1934 r. rozpoczęto produkcję odbiorników radiowych w polskich zakładach Philips S.A. w Warszawie. Obecnie Philips to 6 zakładów produkcyjnych na terenie całej Polski.
Płyta analogowa (Płyta winylowa) Starszy typ płyt grających gdzie dźwięk zapisany jest na wytłoczonej mechanicznie ścieżce (rowku). W niej porusza się igła adaptera, przetwarzając swoje drgania na sygnały dźwiękowe. Płyta analogowa zapisana jest na obu stronach. Chcąc odsłuchać wszystkie nagrania, płytę należy odwrócić (najczęściej ręcznie). W użyciu były dwa standardy płyt: tzw. długogrające (LP, średnica 30 cm, 33 1/3 obr) i tzw. single (SP, 45 obr). Wadą płyt analogowych jest bardzo mała wytrzymałość na zarysowania i kurz. Już po kilkunastu odtworzeniach dźwięk wyraźnie traci na jakości - słychać charakterystyczne trzaski. Obecnie, mimo rozwoju digitalizacji dźwięku, wielu melomanów woli jednak dźwięk z płyty analogowej odtworzonej na wysokiej klasy adapterze.
Płyta winylowa Zobacz: płyta analogowa.
Podwójny mechanizm Mechanizm stosowany w odtwarzaczach i nagrywarkach DVD umożliwiający korzystanie zarówno z płyt DVD jak i CD.
Próbkowanie Proces polegający na odczytywaniu chwilowego poziomu sygnału akustycznego i zapisywaniu jego wartości w postaci cyfrowej. Ponieważ sygnał akustyczny cały czas zmienia się, zapis jest tym lepszy, im częściej (więcej razy na sekundę) jest próbkowany. W przypadku płyty CD próbkowanie odbywa się 44100 razy na sekundę (częstotliwość próbkowania 44,1 kHz).
Przetwornik Urządzenie zamieniające jedną wielkość fizyczną w drugą. W elektroakustyce określenie to dotyczy najczęściej układu zamieniającego sygnał analogowy na cyfrowy lub odwrotnie. Przetwornik to również inne określenie głośnika (głośnik niskotonowy = przetwornik niskotonowy).
Przetwornik C/A Bitstream z ciągłą kalibracją Przetwornik zamieniający sygnał cyfrowy na analogowy gwarantujący bardzo wysoką precyzę sygnału. Uzupełniony o filtr cyfrowy, zapewnia szeroką dynamikę, wysoki współczynnik S/N (sygnał/szum) oraz minimalne odchyłki przetwarzania.
PSC Miedz o idealnej powierzchni - materiał i określenie stosowane przez firmę AudioQuest dla oznaczenia przewodów połączeniowych wysokiej jakości.
PSC+ Ulepszona odmiana miedzi PSC, przewody z tego materiału mają lepsze walory przy przenoszeniu sygnału audio niż wykonane ze srebra.
PSS Srebro o idealnej powierzchni - materiał do przewodów połączeniowych wysokiej jakości.
QS (ang: Quadrasonic System - Regular Matrix) Matrycowy system zapisu kwadrofonicznego. Cztery kanały audio są nagrywane w dwóch kanałach płyty analogowej (LP). Zwykłe gramofony mogą odtwarzać płyty QS dając dwukanałowy dźwięk. Aby uzyskać dźwięk czterokanałowy trzeba do gramofonu dołączyć dekoder QS. Obecnie niespotykany.
QSound Technika tworzenia dźwięku przestrzennego polegająca na dodaniu do materiału dźwiękowego dodatkowych informacji odpowiedzialnych za wywołanie u słuchacza wrażenia lokalizacji dźwięku. Sposoby przetwarzania dźwięku przez QSound są zróżnicowane zależnie od tego czy nagranie jest przeznaczone do odsłuchu przez zestawy głośnikowe czy przez słuchawki, a także w zależności od tego czy nagranie jest dwukanałowe czy wielokanałowe. Technikę tę stosuje się podczas produkcji nagrań muzycznych, do obróbki dźwięku w grach komputerowych a także ścieżek dźwiękowych towarzyszących obrazowi.
QUADRAL Firma niemiecka założona w roku 1971. W początkowym okresie działalności zajmowała się importem komponentów audio wysokiej klasy. Rok 1980 to początek budowy własnych zestawów głośnikowych. Olbrzymi sukces odniosła, wprowadzona na rynek w 1981 roku, kolumna Titan. Zastosowano w niej podwójną linią transmisyjną. Kolumna ta została uznana przez wielu specjalistów za model referencyjny. Produkowana przez 25 lat, miała aż 7 wersji - każda z nich uzyskała wysokie oceny wśród odbiorców i użytkowników. W roku 2002, produkowany przez osiem lat Titan Activ, został zastąpiony wersją bierną kolumny, w której oprócz głośników z membraną ALTIMA zastosowano nowy przetwornik pierścieniowy, przenoszący pasmo do 60 kHz. Wieloletnie pasmo sukcesów przyniosło firmie pozycję drugiego co do wielkości niemieckiego producenta zestawów głośnikowych. Obecnie oferta obejmuje kilka "wyspecjalizowanych" serii kolumn, jak: Platinum, Signo, Ascent, Argentum, Aluma, Quintas, w tym również kompletne zestawy do kina domowego. Firma Quadral ma na swoim koncie ponad 50 nagród i wyróżnień w światowej prasie fachowej.
RDS (Radio Data System) Standard Europejskiej Unii Nadawców służący do przesyłania danych za pośrednictwem konwencjonalnej emisji UKF FM. Format przesyłu danych wykorzystuje mechanizm korekcji błędów i pozwala przesyłać teksty, przełączać radio na ważne komunikaty, kontrolować autostrojenie itp. Informacje z RDS mogą prezentować tylko specjalnie przystosowane odbiorniki radiowe.
RDS AF Lista alternatywnych częstotliwości danej stacji. W czasie przemieszczania się odbiornika (samochodowego) funkcja ta pozwala wybrać najsilniejszy sygnał dla danej stacji i nie zerwać z nią kontaktu.
RDS Current Time Funkcja prezentująca na wyświetlaczu radia aktualny czas i datę.
RDS M/S Funkcja pozwalająca zidentyfikować czy radio odbiera stację nadającą audycje muzyczne czy słowne. W zależności od tego stosowane są różne ustawienia głośności i barwy tonu.
RDS Memo Funkcja automatycznego wyszukiwania i zapamiętywania stacji radiowych nadających w systemie RDS.
RDS PI Funkcja identyfikacji i wyświetlania kodu stacji radiowej RDS.
RDS PS Funkcja wyświetlania nazwy stacji radiowej RDS.
RDS PTY Funkcja umożliwiająca wyświetlanie przez odbiornik RDS informacji o typie programu nadawanego przez daną stacje (np. sport, muzyka, wiadomości).
RDS RT Funkcja umożliwiająca prezentowanie przez odbiornik RDS dowolnych tekstów. Ze względu na ograniczoną wielkość wyświetlaczy, treść wiadomości jest kilkukrotnie, płynnie przewijana.
RDS TP/TA Funkcja prezentacji informacji o ruchu drogowym. Przełączenie odbiornika RDS na komunikat drogowy następuje automatycznie nawet, jeśli była włączona inna stacja lub kierowca słuchał magnetofonu.
RDS/EON Funkcja udostępnienia informacji o programach innych stacji RDS.
Resonator Element, który ma sprzyjać zajściu zjawiska rezonansu i wzmocnieniu dźwięku. Rezonatory spotykane są w znacznej części instrumentów, są nimi np. pudła skrzypiec, gitary akustycznej.
Rewerberacja (Pogłos) Efekt stopniowego zanikania dźwięku po wyciszeniu jego źródła. Jest to efekt odbić fal dźwiękowych od powierzchni pomieszczenia, w którym odbywał się odsłuch. Czas pogłosu zależy od wielkości i sposobu wykończenia sali (np. obicia ścian materiałami tłumiącymi).
Rezonans Zjawisko fizyczne w efekcie, którego następuje wzmocnienie dźwięku. Jest to efekt pobudzenia ciała sprężystego sąsiadującego ze źródłem dźwięku, zachodzący dla drgań o określonej częstotliwości.
RIAA (Recording Industry Association of America) Związek Przemysłu Płytowego Ameryki - zrzeszenie amerykańskich wydawców muzyki stojące na straży interesów wielkich wytwórni muzycznych.
RIAA krzywa Charakterystyka częstotliwościowa, z jaką nagrywane są "czarne" płyty drobnorowkowe. Cechuje ją obniżony poziom niskich tonów, podwyższony - tonów wysokich. Korekcja charakterystyki częstotliwościowej wykonywana jest przed nacinaniem płyty matki (matrycy). Do odsłuchu płyt konieczne są przedwzmacniacze gramofonowe z układami korekcyjnymi o odwrotnej charakterystyce - podnoszącymi poziom tonów niskich i obniżającymi tonów wysokich.
RMS Określenie mocy wzmacniacza wyznaczane dla określonego poziomu zniekształceń na wyjściu.
S-Video Dedykowane wejście lub wyjście do bezpośredniego połączenia urządzeń video (S-VHS lub Hi-8) do telewizora. Inna nazwa: Y/C.
S/N Zobacz: Stosunek sygnał/szum.
S/N ratio Zobacz: Stosunek sygnał/szum.
S/PDIF Standard transmisji cyfrowego sygnału audio powszechnie stosowany na wyjściach odtwarzaczy DVD i CD. Pozwala na przesyłanie między dwoma urządzeniami dźwięku zapisanego cyfrowo bez potrzeby konwertowania go do postaci analogowej. Dzięki temu nie powstają zniekształcenia dźwięku. Najbardziej popularnym wyjściem/wejściem S/PDIF jest złącze RCA. Coraz częściej spotyka się też optyczne złącza S/PDIF, które zapewniają szybsze i wygodniejsze przesyłanie dźwięku w zapisie cyfrowym.
SACD Super Audio CD to nowy standard odtwarzania dźwięku. Wyeliminowanie zniekształceń i zakłóceń dźwięku osiągnięto wykorzystując technologię Direct Steam Digital. Płyty nagrane w standardzie SACD nie podbiły rynku i znalazły się w cieniu DVD i tradycyjnych CD. Obecnie rzadko spotykane, do ich pełnego wykorzystania niezbędny jest odpowiedni odtwarzacz CD.
SBM (ang: Super Bit Mapping) System, w którym następuje przesuniecie szumu z części pasma audio dobrze słyszanego przez ucho ludzkie do części słabiej słyszanej.
SCART (Eurozłacze, Euro) Złącze stosowane w urządzeniach wideo umożliwiające szybkie ich łączenie. Może zawierać sygnały audio i video, magistralę wymiany danych, sygnały sterujące formatem obrazu.
SCMS System zabezpieczający przed nieograniczonym kopiowaniem nagrań w formacie cyfrowym. Powstał w chwili pojawienia się urządzeń typu DAT (ang. Digital Audio Tape), które umożliwiały tworzenie cyfrowych kopii każdego materiału.
Sensaura System opracowany we wczesnych latach 90-tych, umożliwiający taką obróbkę dźwięku, że możliwe są trójwymiarowe efekty lokalizacji źródeł pozornych w przestrzeni. Pierwsze nagrania wykonywane były przy pomocy sztucznej głowy a następnie poddawane obróbce stanowiącej istotę systemu. Przy zachowaniu odpowiedniej geometrii układu słuchacz-kolumny, system Sensaura daje efekty stereofoniczne niemożliwe do uzyskania przy pomocy tradycyjnych technik nagraniowych. Obecnie technologia ta stosowana jest szeroko w grach komputerowych oraz w kartach dźwiękowych komputerów.
Skanowanie progresywne Technika nagrań wideom w któerej obraz jest skanowany w całości w całości jest wyświetlany na ekranie TV. Znacznie zwiększa to jakość obrazu i niweluje zmęczenie oczu spowodowane migotaniem obrazu. Używane jest w telewizji wysokiej rozdzielczości w standardach 720p oraz 1080p. Skanowanie progresywne obsługują też w pełnym zakresie konsole Xbox 360, Playstation 3 i Wii, a także odtwarzacze Blu-ray.
Skuteczność Parametr charakteryzujący kolumny głośnikowe. Określa natężenie dźwięku emitowane go w odległości 1 m od głośników, mierzone przy zasileniu przetworników sygnałem testowym (2,83V). Skuteczność podawana jest w dB.
Soft Clipping Starożytny układ NAD-a, przeciwdziałający przesterowaniu tranzystorów końcowych. Jeśli będziemy chcieli zagrać zbyt głośno, ponad miarę możliwości wzmacniacza, to w typowej sytuacji doprowadzimy do przesterowania końcówki, co z kolei spowoduje obcinanie wierzchołków sygnału (modelowo przedstawia się go w postaci sinusoidy),a na skutek tego generowanie zniekształceń. A te, nawet jeżeli pozostaną przez nas niezauważone, mogą bardzo dokuczyć głośnikom wysokotonowym. Układ Soft Clipping zaokrągla obcinane wierzchołki i w ten sposób łagodzi efekty przesterowania.
SONY Japońska firma założona w 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę jako Tokyo Telecommunications Engineering; obecnie jeden z największych światowych producentów elektroniki użytkowej. Znana z wyprodukowanego w 1979 roku przenośnego odtwarzacza kasetowego "walkmana". Produkt utworzono przez usunięcie zbędnych funkcji magnetofonu i miniaturyzację pozostałych mechanizmów. Wypromowała takie znaki towarowe jak discman czy trinitron. Wśród jej produktów znajduje się MiniDisc, seria konsol wideo PlayStation, pamięci Memory Stick i seria komputerów VAIO. Jest również autorem systemu zapisu wideo Betamax oraz nośnika pamięci HiFD. Firma dzięki przejęciom jest także właścicielem m.in. studia filmowego Columbia Pictures oraz przez spółkę-córkę Sony Music jest jednym z największych wydawców muzycznych. W 2006 r. Sony przejął dział lustrzanek cyfrowych koncernu Konica Minolta, poszerzając tym samym swoją ofertę o nowy obszar, jakim jest segment cyfrowych aparatów fotograficznych.
Sound Navigator System umożliwiający ustawienie różnych korekcji dźwięku ze względu na typ słuchanej muzyki. Opracowano 26 ustawień bazujących na 6 podstawowych korekcjach (Classic, Rock, Vocal, Techno, Optimal i Jazz). Muzyka klasyczna posiada tylko jedno ustawienie, pozostałe rodzaje muzyki po 5 poziomów regulacji.
SQ (ang: Stereo Quadrophonic System) Jeden z systemów matrycowych zapisu kwadrofonicznego. Cztery kanały audio są nagrywane w dwóch kanałach płyty analogowej (LP). Zwykłe gramofony mogą odtwarzać płyty SQ dając dwukanałowy dźwięk. Aby uzyskać dźwięk czterokanałowy trzeba do gramofonu dołączyć dekoder SQ. System SQ nigdy nie zdobył szerszej popularności.
Srebro Srebrzystobiały metal, używany powszechnie w elektronice. Cechuje go bardzo dobre przewodnictwo elektryczne i cieplne.
Step DBB Układ skokowej regulacji dynamicznego wzmocnienia tonów niskich.
Stereo Ogólna nazwa technik zapisu i odczytu dźwięku dwukanałowego. Różnica w sygnałach obu kanałów powoduje, że słuchacz ma wrażenie przestrzenności audycji. Kilkadziesiąt lat temu stereofonia zrewolucjonizowała rynek audio i tak naprawdę to ona sprawiła, że rozpoczął się wyścig technologiczny, w wyniku, którego mamy dzisiaj dźwięk wielokanałowy, radio z RDS itp.
Stereofonia Zobacz: Stereo
Stosunek sygnał / szum Wielkość S/N określająca różnicę miedzy sygnałem użytecznym a szumami toru audio. Im parametr ten jest większy tym urządzenie lepsze. Stosunek sygnał/szum wyrażany jest w dB.
Stosunek sygnału do szumu Zobacz: Stosunek sygnał/szum.
STRAIGHT WIRE Założona w Stanach Zjednoczonych przez Stevena Hilla firma działa od 1989 roku. Zajmuje się wytwarzaniem wszystkich rodzajów przewodów połączeniowych, poczynając od kabli głośnikowych, po przez wszelkiego rodzaju kable wizyjne, a na przewodach cyfrowych HDMI kończąc. Lata doświadczeń pozwoliły wdrożyć najbardziej wyrafinowane i skomplikowane technologie produkcji zarówno samych przewodów jak i odpowiednich izolacji. Najlepszą rekomendacją jakości wyrobów jest fakt, iż odbiorcą kabli są najwięksi producenci z branży audio (Sony, Thomson, Denon, Harman/Kardon, JBL) oraz szereg prestiżowych nagród. Główną filozofią firmy jest wytwarzanie połączeń, które przekazywać będą muzykę bez jakiejkolwiek własnej ingerencji. Staright Wire nie stosuje żadnych filtrów ani nie ?stroi? swoich produktów. Przewody SW, ze względu na swoją "przeźroczystość", są chętnie stosowane przez studia nagraniowe.
Subwoofer Dodatkowy moduł zawierający głośnik niskotonowy, będący uzupełnieniem systemów nagłośnienia wielokanałowego, najczęściej zestawów kina domowego. Rolą subwoofera jest odtwarzanie dźwięków o najniższych częstotliwościach (z reguły w granicach 20-200 Hz). Jego wykorzystanie daje, ceniony podczas projekcji filmowej, efekt drżenia ścian, podłogi i mebli. Subwoofery są szczególnie przydatne w aparaturach audio o ograniczonej mocy stosowanych w małych pomieszczeniach i samochodach. W tego typu miejscach dźwięki o niższych częstotliwościach są szybciej tłumione od dźwięków o wyższych częstotliwościach.
Subwoofer aktywny Moduł głośnikowy zawierający przetwornik niskotonowy i zasilający go wzmacniacz mocy. Takie urządzenie sterowane jest sygnałem liniowym z dedykowanego wyjścia wzmacniacza lub amplitunera.
Subwoofer Output Connection Wyjście na subwoofer.
Subwoofer pasywny Moduł głośnikowy zawierający wyłącznie przetwornik niskotonowy. Takie urządzenie podłączane jest do specjalnej końcówki mocy wzmacniacza lub amplitunera.
Subwoofer Ready Określenie oznaczające urządzenie przeznaczone do współpracy z subwooferem.
Surround Sound Dźwięk przestrzenny uzyskiwany dzięki wielokanałowemu systemowi głośników. W jego skład wchodzą kanały przednie i tylne a często dodatkowo również kanał centralny.
Szeregi E6, E12, E24... Określenie wartości nominalnych rezystancji oporników i pojemności kondensatorów. Elementy te produkowane są według ustalonej w tym celu tabeli szeregów. Są one oznaczane literą E oraz liczbą, wskazującą ilość wartości tabelarycznych w pojedynczej dekadzie (tzn. w zakresie od 1 - 10 (10 -100, 100 - 1000) jednostek (np.: szereg E6 ? obejmuje sześć wartości; 10, 15, 22, 33, 47, 68). Dzięki takiemu logarytmicznemu podziałowi udało się uzyskać pokrycie całych dekad potrzebnych wartości - w zależności od dopuszczalnej tolerancji - stosunkowo niewielką ilością standardowych wartości nominalnych.
Szum Dźwięk, którego ciągłe widmo jest w większości zakresu słyszalności zrównoważone, tzn. nie występują gwałtowne "piki" (maksima), które słyszalne mogłyby być jako dźwięczące rezonanse o określonej wysokości tonu.
Szum biały Odmiana szumu akustycznego o całkowicie płaskim widmie (niezależnie od częstotliwości). Nazwa nawiązuje przez analogię do światła białego, które jest mieszaniną wszystkich możliwych barw o całkowicie płaskim widmie w zakresie widzialnym. Intensywność szumu białego teoretycznie jest równomierna w całym paśmie - od zera do nieskończoności.
Szum różowy Szum akustyczny znany także jako szum 1/f, jest sygnałem, którego widmo częstotliwościowe, a także widmowa gęstość mocy są proporcjonalne do odwrotności częstotliwości. Widmowa gęstość mocy szumu różowego opada ok. 3dB na oktawę. Zatem poziom ciśnienia akustycznego w kolejnych pasmach oktawowych będzie stały. Jest to szczególnie przydatne przy ocenie akustycznej nagłaśnianego pomieszczenia.
Szum wzmacniacza Zmiany na wyjściu wzmacniacza występujące przy braku sygnału wejściowego. Ich przyczyną są najczęściej szumy własne elementów elektronicznych, obwody zasilania oraz brak odpowiedniego ekranowania fragmentów małosygnałowych toru audio.
Średnie tony Środkowa część pasma częstotliwości akustycznych. Najczęściej przyjmuje się, że dolna granica średnich tonów leży pomiędzy 160 a 200Hz zaś górna pomiędzy 1,3 a 2kHz. W zakresie tonów średnich mieści się większość dźwięków muzycznych jak również mowy ludzkiej. Wysoka jest też w tym zakresie czułość ucha ludzkiego i z tego względu wszelkie zniekształcenia sygnału są szczególnie źle odbierane przez słuchaczy.
THD (zniekształcenia harmoniczne) Współczynnik całkowitych zniekształceń harmonicznych, który wynikający z nieliniowości toru audio i określający poziom szumów w sygnale użytecznym audio. Zniekształcenia harmoniczne są dokuczliwe, jeśli ich procentowa zawartość w sygnale jest znacząca. Norma hi-fi określa dopuszczalny udział zniekształceń dźwięku jako 1%.
THX System certyfikacji sprzętu i instalacji reprodukujących dźwięk i obraz, stworzony w 1982 pod egidą firmy Lucasfilm. System ten precyzyjnie określa warunki projekcji i odsłuchu kinowego - w praktyce oznacza, że sprzęt z tym symbolem gwarantuje perfekcyjne tworzenie bardzo wysokiej jakości kina domowego. Urządzenia są testowane na jakość obrazu i dźwięku, na łatwość obsługi, ergonomię oraz niezawodność.
THX Selekt Urządzenia audio/video oznaczone tym symbolem spełniają normy THX i przeznaczone są do pomieszczeń o kubaturze ok. 55m3.
THX Surround EX System będący rozbudowanym formatem 5.1 - dodano jeden kanał zasilający głośnik umieszczony centralnie z tyłu, miedzy głośnikami efektownymi. Powoduje to znacznie lepsze odwzorowanie sceny akustycznej w systemach kina domowego.
THX Ultra Urządzenia audio/video oznaczone tym symbolem spełniają normy THX i przeznaczone są do pomieszczeń o kubaturze powyżej 85m3.
Toslink Standard połączenia dla sygnału cyfrowego w domowych systemach A/V wykorzystujący do przesyłu informacji przewód optyczny (światłowód). Także określenie przewodu optycznego.
Treble (ang.) Tony wysokie
Treble & Bass Control Regulacja tonów wysokich i niskich pozwalająca uwzględnić indywidualne preferencje słuchacza.
Tri-wiring (Potrójne okablowanie) - połączenie końcówki mocy z kolumnami głośnikowymi, wykorzystujące oddzielne doprowadzenia prądu do głośników wysoko-, średnio- i niskotonowych za pomocą pary sześciożyłowego przewodu, dwóch par przewodów, z czego jedna para musi posiadać co najmniej cztery żyły, lub trzech par przewodów dwużyłowych. Rozwiązanie lansowane przez prawdziwych audiofili, mające na celu poprawienie jakości brzmienia odtwarzanych dźwięków, ich szczegółowości i przestrzenności.
Trioda Lampa elektronowa składająca się z trzech elektrod: katody, anody i siatki.
Tuner Układ elektroniczny umożliwiający odbiór sygnałów radiowych lub telewizyjnych. Potocznie - odbiornik radiowy bez wzmacniacza mocy, komponent wieży audio.
Tuner satelitarny Układ elektroniczny umożliwiający odbiór sygnałów radiowych lub telewizyjnych emitowanych z satelity.
Ultra Bass Układ pozwalający uzyskać w normalnych głośnikach efekt dźwięków emitowanych przez przetworniki niskotonowe. Z punktu widzenia elektroniki polega to na podbiciu niektórych harmonicznych niskich tonów w sposób naśladujący działanie subwoofera.
Ultradźwięki Zakres częstotliwości powyżej 20 kHz. Dźwięki z tego zakresu nie są słyszalne przez ucho ludzkie jednak (jak twierdzą znawcy) nie pozostają bez wpływu na jakość odsłuchu w paśmie słyszalnym.
Virtual Dolby Surround Zobacz: Dolby Virtual Surround.
VTA Vertical Tracking Angle czyli wysokość ramienia, ważny parametr w procesie kalibracji gramofonu. Przy opuszczonej igle ramię gramofonu powinno być do równoległe do powierzchni płyty.
WAV Wave Audio Format - format plików dźwiękowych, nieskompresowanych, opracowany przez Microsoft oraz IBM. Uważany za najwierniejszy obraz tego, co jest zakodowane na płycie Compact Disc.
Wielokanałowy dźwięk S.1 System audio wyposażony w sześć kanałów. Obsługują one trzy głośniki przednie (lewy, centralny i prawy) oraz dwa tylne (lewy i prawy). Szósty kanał to tor niskotonowy, przeznaczony do zasilania subwoofera. Taki układ pozwala uzyskać pełne pole dźwiękowe, najczęściej spotykany jest w zestawach kina domowego.
Winylowa płyta Zobacz: Płyta analogowa
Wkładka MC (adapter magnetoelektryczny, adapter dynamiczny) Element pozwalający odtwarzać sygnał zapisany na płycie analogowej. We wkładce MC ruch igły śledzącej ścianki rowka przenoszony jest na cewkę, która porusza się w polu magnesu stałego i generuje sygnał akustyczny. Tego typu konstrukcja jest z reguły stosowana w droższych wkładkach o wyższej jakości. Wkładki MC mają niskie zniekształcenia nieliniowe i miękkie ułożyskowanie systemu. Cechuje je niska impedancja wyjściowa (<200 om) i niskie napięcie wyjściowe. Z tego powodu wkładki MC muszą być podłączone do specjalnego przedwzmacniacza gramofonowego o dużym wzmocnieniu.
Wkładka MM (adapter elektromagnetyczny) Element pozwalający odtwarzać sygnał zapisany na płycie analogowej. We wkładce MM ruch igły śledzącej ścianki rowka płyty przenoszony jest na element ruchomy (magnes lub zwora), który porusza się wewnątrz cewki generującej sygnał akustyczny. Ponieważ cewki we wkładce MM pozostają nieruchome, mogą być relatywnie duże. Dość znaczne może być też zróżnicowanie impedancji wyjściowej, spotyka się modele niskoomowe (dziesiątki lub setki omów) jak i wysokoomowe (do kilkudziesięciu kiloomów). Poziom napięcia wyjściowego wkładek MM jest wyższy niż wkładek MC.
WMA Windows Media Audio - format plików dźwiękowych, poddanych kompresji stratnej lub bezstratnej (patrz dalej), opracowany przez firmę Microsoft, mający konkurować z MP3. Wraz z pojawieniem się Windows Music Player 9 Microsoft zaprezentował system kodowania bezstratnego WMA 9 Lossless, który nie znalazł szerszego uznania.
Woofer (ang.) Określenie części systemu głośnikowego odpowiadającego za odtwarzanie niskich tonów.
wOOx Opracowany przez Philipsa system przetwarzania tonów niskich. W jego skład wchodzą dwa główne elementy: promiennik basów, czyli membrana bierna wOOx i dynamiczny kontroler wzmocnienia. Promiennik wOOx strojony jest do częstotliwości 50Hz a jego konstrukcja (z podwójnym zawieszeniem) umożliwia ekstremalne wychylenie membrany w sytuacjach, kiedy dźwięk ma największą dynamikę i moc. Wzmacniacz w dynamicznym kontrolerze wzmocnienia wyposażony jest w obwody pozwalające wzmacniać niższe częstotliwości z możliwością regulacji: wOOx 1, 2 i 3. Rozwiązanie to stosowane jest przede wszystkim w małych wieżach audio a także w systemach kina domowego.
WRAT Technologia spotykana we wzmacniaczach firmy Onkyo. Cechuje je dynamiczny dźwięk, oceniany przez audiofili jako bardzo miły w odbiorze. Układy charakteryzują się szerokim pasmem przenoszenia, niskim ujemnym sprzężeniem zwrotnym, dużą wydajnością prądowa i bardzo niskimi przydźwiękami zerowego poziomu masy.
Współczynnik tłumienia Zobacz: Damping facto
Współczynnik tłumienia (ang. damping factor) - wzmacniacz jednostka: liczba niemianowana

Współczynnik tłumienia to stosunek nominalnej impedancji kolumn do impedancji wyjściowej wzmacniacza. Przykładowo wzmacniacz o impedancji wyjściowej 0,2 oma sterujący kolumnę o impedancji nominalnej 8 omów ma współczynnik tłumienia 40 (8 podzielone przez 0,2).Im wyższy współczynnik tłumienia tym lepiej. Współczynnik na poziomie 20-30 jest w zupełności wystarczający. Warto pamiętać, że impedancja kabli połączeniowych oraz cewki w zwrotnicach głośników niskotonowych dodają się do impedancji wyjściowej pogarszając tym samym współczynnik tłumienia.
Wstęgowy głośnik Przetwornik wysokotonowy, w którym elementem wytwarzającym dźwięk jest bardzo lekka membrana ze specjalnych tworzyw, drgająca w szczelinie magnesu. Na membranie napylona (naklejona) jest ścieżka z metalu w kształcie meandrów lub spirali, przez którą przepływa prąd wytwarzający zmienne pole magnetyczne. Głośniki wstęgowe dają dźwięk lekki, szybki, o małych zniekształceniach i oddają dobrze szczegóły w cichych partiach utworu muzycznego. Mają wyższą sprawność niż głośniki dynamiczne (ok. 90 dB).
Wysokie tony (ang. treble) Zakres najwyższych częstotliwości akustycznych. Najczęściej przyjmuje się, że dolna granica wysokich tonów leży pomiędzy 1,3 a 2 kHz. Częstotliwości niższe to średnie tony, a częstotliwości wyższe to ultradźwięki.
Wzmacniacz dzielony Wzmacniacz dzielony to rozwiązanie, w którym przedwzmacniacz i końcówki mocy to osobne urządzenia (w oddzielnych obudowach), połączone zewnętrznym kablem. Rozwiązanie to poprawia komfort pracy obu komponentów, głównie z uwagi na osobne źródło zasilania i fizyczne odseparowanie końcówki mocy od czułego przedwzmacniacza.
Wzmacniacz hybrydowy Urządzenie, w którym połączono rozwiązania układowe z różnych technik. Najczęściej przedwzmacniacz wykorzystuje lampy a końcówka mocy wykonana jest na półprzewodnikach. Hybrydy stosowane są powszechnie jako wzmacniacze basowe.
Wzmacniacz lampowy Wzmacniacz, w którym wzmocnienie sygnału odbywa się z wykorzystaniem lamp radiowych.
Wzmacniacz tranzystorowy Wzmacniacz, w którym wzmocnienie sygnału odbywa się z wykorzystaniem elementów półprzewodnikowych. O ile obwody małosygnałowe mogą być wykonane zarówno w technice elementów dyskretnych (tranzystory, diody rezystory etc.) lub z zastosowaniem układów scalonych, w końcówce mocy prawie zawsze stosowane są tranzystory mocy.
Wzmacniacz zintegrowany Wzmacniacz zintegrowany zawiera w jednej obudowie przedwzmacniacz i końcówki mocy. Niższa cena niż w przypadku wzmacniaczy dzielonych najczęściej okupiona jest gorszym brzmieniem całości.
YAMAHA Znany koncern japoński. Powstał w 1897, założycielem był Torakusu Yamacha. Wyprodukowano w nim pierwsze w Japonii pianino. W 1904 pianina i organy Yamahy zostały nagrodzone Honorową Główną Nagrodą na Targach Światowych. Koncern ma ugruntowaną pozycję w wielu gałęziach światowego przemysłu. Zajmuje się produkcją i sprzedażą instrumentów muzycznych, urządzeń audiowizualnych, chipsetów i kart muzycznych, prowadzeniem szkół muzycznych i innych ośrodków związanych z muzyką, znany jest również na rynku motoryzacyjnym.
Złącze DSS Zobacz: DSS
Zniekształcenia harmoniczne (THD) jednostka: procent (%)

We wzmacniaczach tranzystorowych zniekształcenia są tak niskie (ułamki procenta), że trudno znaleźć zależność pomiędzy subiektywnie postrzeganą jakością brzmienia a wartością zniekształceń. We wzmacniaczach lampowych wartości THD są znacznie większe (szczególnie wydatne są parzyste harmoniczne), co jednak nie przeszkadza, a nawet przeciwnie - tworzy specyficzny szum brzmienia "lampowego".
Zwrotnica Zespół filtrów (pasywnych lub aktywnych) dzielących pasmo akustyczne na kilka węższych pasm.
Zwrotnica głośnikowa Zespół filtrów dzielących pasmo akustyczne na kilka węższych pasm i kierujących każde z nich do określonego głośnika kolumny głośnikowej. Najczęściej spotyka się zwrotnice dwudrożne - wtedy podłączone są do nich głośniki: wysoko- i niskośredniotonowy, oraz trójdrożne i głośniki: nisko-, średnio- i wysokotonowy. Konieczność zastosowania zwrotnic wynika z tego, że głośniki nie są w stanie odtwarzać całego pasma akustycznego z zadowalającą jakością; każdy z nich przeznaczony jest tylko do odtwarzania określonego zakresu częstotliwości. W aparaturze audio stosuje się dwa rodzaje zwrotnic: aktywne i pasywne. Pasywne zbudowane są z wykorzystaniem elementów pasywnych (cewek, kondensatorów, rezystorów), zwykle instaluje się je bezpośrednio we wnętrzu obudowy zestawu głośnikowego gdzie zawsze są po wzmacniaczu mocy w torze audio. Zwrotnice aktywne wykorzystują elementy aktywne (układy scalone, tranzystory, lampy) i są umieszczone przed wzmacniaczami mocy. Za zwrotnicą aktywną znajdują się co najmniej dwa lub więcej wzmacniaczy mocy zasilających bezpośrednio odpowiednie głośniki.
Źródła dźwięku i obrazu Potoczne określenie urządzeń audio/video; odtwarzacze CD i DVD, kamery, tunery radiowe i satelitarne.

Na skróty


o nas | kontakt | e-prenumerata | prenumerata |
reklama | giełda - ogłoszenia |

Polecamy

Nasze serwisy

BudujemyDom.pl | WybieramyDom.pl | CoZaIle.pl | InformatorBudownictwa.pl | ZielonyOgródek.pl | UrzadzamyDom.pl | CzasNaWnetrze.pl| Ekobudowanie.pl | InstalacjeB2B.pl | DachyB2B.pl | OknaiDrzwiB2B.pl | WykanczanieB2B.pl | PrzegrodyB2B.pl | BudownictwoSportoweB2B.pl | DomiWnętrza.pl | Instalatornia.pl | Obudowaniu.pl | Wybieramy Architekta.pl | Audio.com.pl | MagazynGitarzysta.pl | MagazynPerkusista.pl | EiS.com.pl | LiveSound.pl | MagazynBasista.pl | FirmyMuzyczne.pl | Gitarzysta TV | Muzykomachia.pl | Makingmusic.pl | Elektronika B2B.pl | Automatyka B2B.pl | ElektronikaPraktyczna | Elportal.pl | SwiatRadio.com.pl | DigitalCameraPolska.pl | MagazynT3.pl | | MT.com.pl | Sklep AVT | SuperDyskoteka.pl | Wydawnictwo AVT | UlubionyKiosk.pl | Zakupy Dla Dziecka|
audio
Kontakt z nami:
audio@audio.com.pl