Slow Gum

FRASER A. GORMAN
Slow Gum

Pop rock

O bardach takich jak Fraser A. Gorman, w obliczu powrotu wszystkiego co retro i wzrastającej popularności lo-fi, pisze się z zasady w samych superlatywach. Nawet jeżeli muzyk na tle niemałej reszty prezentuje się raczej przeciętnie.

Bohater niniejszej recenzji wciąż się uczy i z niewiadomych przyczyn daje się młodym, poszukującym, pozytywnego kopniaka. Niestety, Australijczyk nie przeczyta mojego tekstu, a ja niekoniecznie będę wracał do jego albumu. Zatem robię zupełnie odwrotnie niż koledzy po piórze.

Powodów ku temu, aby nie dawać Gormanowi pięciu minut chwały w polskich mediach, jest aż dziesięć. Jego poszukiwania własnej tożsamości zaczynają się i kończą na albumach Boba Dylana, a wrzuciłby na luz, odpalił King Dude i wstrzelił się w niszę, którą z ochotą eksplorują słuchacze zorientowani na mroczną quasi-folkową opowieść i wszystko byłoby cacy. A tu proszę, niewiele młodszy ode mnie bard chełpi się wesołkowatością w połączeniu z niepotrzebnym patosem i próbuje zaskarbić aprobatę hipsterskiej części audytorium. Marketingowo ruch dobry, muzycznie – niekoniecznie, zwłaszcza że coraz częściej po takie dźwięki sięgają...mężczyźni.

Jegomość Fraser A. Gorman jest kolegą, delikatnie mówiąc, bardzo popularnej i zyskującej na estymie nawet w Polsce Courtney Barnett. Punkty wspólne dla obojga nie tyczą się samej maniery wokalnej i oszczędnego wykorzystania instrumentarium - protegowany Barnett chciałby osiągnąć podobny status, grając jednak dźwięki prostsze, gdzie liczy się jeden dobrze ulokowany motyw, niż rozwlekła i wielowątkowa opowieść. To według mnie jest hamulcem dla dalszego rozwoju wokalisty i z czasem, być może, się to zmieni.

Pragnę jednak by ów hamulec nie był zaciągnięty zbyt długo, gdyż szkoda takiego głosu i wbrew temu co napisałem, postaci nietuzinkowej, piekielnie utalentowanej, która zasługuje na międzynarodowy rozgłos. Pod dyrekcją panny Barnett i towarzyszących jej partnerów - zarówno biznesowych, jak i muzycznych - będą z niego ludzie.

Obawiam się jednak, że 23-letni artysta może ulec presji otoczenia i zamiast szukać własnej drogi, jak zrobił to udanie Jack Johnson, będzie powtarzał znane już schematy, zostając w cieniu mniej enigmatycznych postaci tryskających energią i wzbudzających zainteresowanie niemal rockową przebojowością. Na pazur Gormana stać.

Grzegorz "Chain" Pindor

Inne płyty
tego wykonawcy
  • Wykonanie
  • Nagranie
Inne recenzje
<span>DOROTA MIŚKIEWICZ</span> Best Of

DOROTA MIŚKIEWICZ Best Of

<span>DOMINIKA BARABAS</span> Rustykalny cyrk

DOMINIKA BARABAS Rustykalny cyrk

<span>ALESSIA CARA</span> Know-It-All

ALESSIA CARA Know-It-All

<span>PAUL McCARTNEY</span> Pure McCartney

PAUL McCARTNEY Pure McCartney

<span>JAKE BUGG</span> On My One

JAKE BUGG On My One

<span>PETER BJORN AND JOHN</span> Breakin` Point

PETER BJORN AND JOHN Breakin` Point

<span>ROISIN MURPHY</span> Take Her Up to Monto

ROISIN MURPHY Take Her Up to Monto

<span>BAT FOR LASHES</span> The Bride

BAT FOR LASHES The Bride

 
Audio - grudzień 2016

Strefa Magazynu

Audio 12/2016

Rynek audio zmienia się szybko i podąża w różnych kierunkach. Zmiany te czasami zaskakują nawet ekspertów i najbardziej doświadczone firmy, dlatego nie chcąc zostać w tyle, coraz częściej reagują one jak najszybciej.

Odbierz prezent

Zamów prenumeratę miesięcznika
Audio, a otrzymasz wybraną
przez siebie płytę z naszej kolekcji!
Newsletter
zapisz się i zyskaj
Zamów newsletter, a co tydzień otrzymasz porcję
wyselekcjonowanych wiadomości ze świata
audio-video i muzyki.
Teraz przy zapisaniu się na
newsletter otrzymasz bieżące
e-wydanie magazynu AUDIO
Okładka Audio