SPENDOR
S-3/5

Nie da się sprawdzić, jak duży wkład w popularność “wielkich” ma sława mniejszych, tworzących zwłaszcza w przeszłości klimat pewnego snobizmu i modę na głośnik z angielskiej manufaktury, na prawdziwe brytyjskie brzmienie.

Nasza ocena
Wykonanie
Standardowe przetworniki, ładnie przygotowana obudowa w naturalnej okleinie.
Laboratorium
Łatwa 8-omowa impedancja, bardzo niska efektywność, dobre zrównoważenie, tylko niewielkie nierówności charakterystyki w zakresie wysokich tonów.
Brzmienie
Zrównoważone i neutralne, ale ubogie, o małej skali, słabej dynamice i rozdzielczości.
Możesz pobrać ten artykuł w formacie

Czwarty z Brytyjczyków występujących w tym teście, jeśli chodzi o znaczenie rynkowe, idzie raczej w parze z Eposem (zgodzę się, że jest jednak trochę znaczniejszy), zostawiając robienie naprawdę dużych interesów firmom B&W i Mission. Ale nie można odmówić Spendorowi, tak jak wielu mniejszym firmom, sukcesu w zdobyciu może niezbyt wielkiej, ale wiernej rzeszy wielbicieli, uważających się za audiofislką elitę o wyrobionym guście, odrzucających produkt masowy, a poszukujących kielicha Gralla głośnika czy wzmacniacza, który w cudowny sposób wprowadzi do krainy najwyższej (bo brytyjskiej) wierności.

Bardzo konserwatywnej konstrukcji Spendory (przynajmniej do pewnego czasu, a do dzisiaj w dużej części oferty) doskonale spełniają tego rodzaju indywidualne potrzeby mieć Spendora to coś więcej niż mieć pospolity głośnik.

Tradycjonalizm Spendora przez wiele lat odznaczał się zdecydowaną przewagą w ofercie konstrukcji podstawkowych. Później podłogowce zaczęły zdobywać coraz silniejszą pozycję, my możemy jednak pozostać w ulubionym nurcie Spendora. Nie tyle możemy, co musimy jeśli chcemy mieć Spendora za mniej niż 3000zł, nie mamy żadnego wyboru, podłogowce są znacznie droższe. Spendor S-3/5 wraz z nieco większym podstawkowcem S-1 jest dodatkiem do serii FL znacznie większych konstrukcji wolnostojących.

3/5... coś mi to mówi. Oczywiście, to przecież symbol słynnego monitora, opracowanego przez inżynierów BBC na początku lat 70., na bazie głośników KEF-a, i produkowanego później na licencji przez kilka innych brytyjskich firm, w tym właśnie również Spendora, bodaj jeszcze w drugiej połowie lat 90.. Symbol naszego monitorka nawiązuje więc do niezwykłego wzorca, ale poza wielkością i zupełnie oczywistymi faktami konstrukcyjnymi (układ dwudrożny, głośniki na przedniej ściance, a nie z tyłu, itp.), nie ma z nim w zasadzie nic wspólnego.

Przepraszam poza jeszcze jedną rzeczą, wcale nie taką oczywistą ów dawny LS 3/5A miał obudowę zamkniętą, i taką też ma Spendor S-3/5, a rozwiązanie to należy dzisiaj do rzadkości (co łatwo udowodnić na przykładzie tego testu żadnej więcej obudowy zamkniętej). Głośniki są już jednak zupełnie inne KEF dawno zaprzestał produkcji unitów do LS 3/5A, a były to przetworniki dość nietypowe, nie mające odpowiedników (kopułka wysokotonowa z mylaru kto dzisiaj wie, co to jest?).

Spendor zaproponował więc zestaw znany z większości innych swoich konstrukcji własny głośnik nisko-średniotonowy, i duńską kopułkę wysokotonową ale nie ScanSpeaka, jak w droższych modelach, lecz Vifę, czyli, nie da się ukryć, skromniej, zwłaszcza gdy stwierdzimy, że jest to głośnik z taniej serii TC (19-mm kopułka tekstylna). Producent nazywa go “high grade”, no cóż, nie mam nic przeciwko, zawsze mówię, że to dobry głośnik...

Głośnik ten występuje tu w wersji ekranowanej magnetycznie (a więc Spendor jednak trochę zaszalał), i żeby to miało sens, również głośnik niskośredniotonowy jest ekranowany częściowo dodatkowym pierścieniem ferrytowym. 14-cm przetwornik ma konstrukcję już bez żartów solidną, z odlewanym koszem, a membrana jest stara jak Spendor z polipropylenu, z ażurową tekstylną nakładką przeciwpyłową. Chociaż to nie BBC LS-3/5A, to przynajmniej jest to klasyczny Spendor.

Obudowa wykonana bez udziwnień, z dość cienkiego mdf-u, ale wzbogacona na bocznych ściankach przez okładziny bitumiczne i starannie wytłumiona gąbką (tak, jak się zamkniętej należy). Zamiast standardowej puszki z gniazdem przyłączeniowym cztery pojedynczo instalowane trzpienie. Przyznaję, że to eleganckie, choć ostrzegam, że czasami kłopotliwe utrudnia np. instalację na ścianie, a tego bym wcale nie wykluczał w przypadku tych monitorków, ze względu na ich charakterystykę basu, wynikającą z rodzaju zastosowanej obudowy.

Odsłuch

Małych Spendorów słuchałem jako ostatnich w “dniu brytyjskim”. Zaczęło się od niby nijakich, a w końcowym podsumowaniu bardzo dobrze wspominanych B&W, potem było więcej różnych wrażeń z Mission i Eposem, wreszcie Spendor czy kolejny “wynalazek”, czy powrót do normalności i uspokojenie emocji? Tak, mały Spendor to głośnik dobry na koniec dnia o ile dzień nie ma kończyć się imprezą. Spendory nie mogą pochwalić się dobrą dynamiką. No cóż, to małe głośniki, ale i z takich zdarza się słyszeć więcej.

Jednym z powodów tego problemu jest z pewnością bas. Bas Spendorów trzyma się tematu, ale brakuje mu sprężystości, przyspieszenia, “kopa”, naturalnego pulsu muzyki. Spokojnie odmierza rytm, ale nic więcej. Wszystko więc płynie spokojnie, wolno (choć bez ociężałości), schematycznie i bez polotu. Dobrze to albo niebodobrze, do mało ekspresyjnego charakteru basu dopasowane są możliwości średnicy. Jest tu podbarwienie miękkiego plastiku, słaba artykulacja, złaszcza w podzakresie “górnego środka”.

Wybrzmienie fortepianu czy instrumentów strunowych jest niewykończone odpowiednią skalą harmonicznych, dopiero kiedy wchodzimy w zakres pracy już samego głośnika wysokotonowego, pojawia się większe nasycenie, choć też jeszcze brak przejrzystości. Mała skala dźwięku Spendorów wyraża się zarówno w wymiarze natężenia, jak też kreowanej przestrzeni i analityczności.

Muzyka jest uproszczona, mało klarowna, choć nie brakuje jej wysokich tonów, to przyszło mi na myśl porównanie do materiału wielokrotnie przegrywanego z kasety na kasetę, i gubiącego informacje, choć niekoniecznie tracącego równowagę tonalną. Wszystko jest skumulowane, ale nie uzyskuje siły, tylko zamyka się w małej przestrzeni, w której nie można realizować separacji poszczególnych źródeł dźwięku.

Same gorzkie słowa, i to szczera prawda, ale prawdą jest też to, że Spendory utrzymują dobrą równowagę tonalną, zachowują się grzecznie i nie denerwują, tak jak często Epos, i czasami Mission nie mówiąc o pewnym głośniku francuskim.

Spendory S-3/5 mają wiele ograniczeń, ale jednocześnie nie mają naprzykrzającej się wady. Jeśli bardzo lubimy jakąś muzykę Spendor ją dość poważnie zuboży w wielu aspektach, ale ostatecznie będziemy mogli jej słuchać bez bólu. I Spendory dostałyby za to bardzo wysokie noty, gdyby kosztowały dwa razy mniej. Dzisiaj takie brzmienie jest osiągalne za znacznie niższą cenę.

Parametry
SPENDOR S-3/5
Produkowany Tak
Moc wzmacniacza [W] 70
Wymiary [cm] 30,5x16,5x18,5
Typ obudowy z
Rodzaj głośników P
Efektywność [dB] 81
Impedancja (Ω) 8
Wymiary: wys./szer./gł., W przypadku urządzeń testowanych w AUDIO wartość mierzona.
Laboratorium
Spendor S-3/5

Laboratorium Spendor S-3/5

Charakterystyka impedancji wyróżnia się wśród innych w tym teście pojedynczym maksimum w zakresie niskich tonów to oczywiście sygnał działania obudowy zamkniętej, a także rzadką impedancją znamionową “prawdziwą” 8-omową, w odróżnieniu od nieraz naciąganych w informacjach przedstawianych przez producentów (rys. 1). Jednak za te dwie cechy konstrukcyjne, w skojarzeniu z wielkością S-3/5, trzeba było zapłacić dość słoną cenę w decybelach efektywność S-3/5 to już bardzo skromne 81dB (choć legendarny monitor BBC też nie miał więcej), Spendorek sąsiadów nie obudzi.

Rys. 2 przedstawia tym razem tylko jedną krzywą charakterystykę głośnika w zakresie niskich częstotliwości, wiedząc że częstotliwość rezonansowa głośnika w obudowie znajduje się przy 80Hz (maksimum na charakterystyce impedancji), i odczytując tutaj spadek -3dB wiemy, że układ dostrojono do dobroci Qtc=0,7, a więc bardzo klasycznie. Spadek -6dB występuje przy ok. 62Hz.

Zakres 500Hz-5kHz prezentuje się bardzo ładnie, jednak przy 6kHz widać podbicie (rys. 3). Aby je usunąć z pola słyszenia, należy ustawić Spendory pod lekkim kątem nie za dużym, aby nie stracić zbyt wiele z ciśnienia najwyższych tonów.

Producent ambitnie deklaruje +/2dB w pasmie 70-20000Hz, my możemy się zgodzić na +/-3dB, w zamian już od 60Hz, bowiem bas, choć z niezbyt niską częstotliwością graniczną, został trochę podciągnięty w swoim wyższym podzakresie.

SPENDOR testy
MP 3100HV / PA 3100 HV
T+A
MP 3100HV / PA 3100 HV
Odtwarzacz CD + wzmacniacz

W 2013 roku prezentowaliśmy system złożony z odtwarzacza MP3000HV i wzmacniacza zintegrowanego PA3000HV. Były to wówczas referencyjne urządzenia T+A i pierwsze zaprojektowane w koncepcji HV (High Voltage). Od tamtego czasu wiele się zmieniło, wspomniane wyżej modele zastąpiono przez nowsze wersje - MP3100HV i PA3000HV - którymi zaraz się zajmiemy, ale wspomnijmy też o pozostałych. Otóż pojawiły się jeszcze dwa źródła strumieniowe (SD3100HV, SDV3100HV), transport (PDT3100HV), odtwarzacz płyt (PDP3000HV), dwie końcówki mocy (A3000HV, M40HV), przedwzmacniacz (P3000HV), a nawet zasilacz (PS3000HV). Rodzinka pod wysokim napięciem.

SA/PM KI Ruby
MARANTZ
SA/PM KI Ruby
Odtwarzacz CD + wzmacniacz

Celebrowanie jubileuszy, wykorzystywanie ich do promocji własnej marki i produktów stało się w branży audio powszechne. Nasza wrażliwość i podatność na sugestię, że mamy do czynienia z czymś wyjątkowym, jest więc mniejsza niż kiedyś. Ale wciąż pojawiają się urządzenia i okoliczności, które poruszają naszą wyobraźnię. Takim autorytetom, jak Marantz i Ken Ishiwata, trudno odmówić prawa do edycji urządzeń specjalnych, tym bardziej, że wcale go nie nadużywają.

MP1000E / PA1000E
T+A
MP1000E / PA1000E
Odtwarzacz CD + wzmacniacz

Firma T+A nigdy nie startowała w sektorze niskobudżetowym, a seria E to jej relatywnie tańsze propozycje w zakresie "elektroniki". Seria ta obchodzi w tym roku swoje 10-lecie, a przy tej okazji dokonano jej odświeżenia, czego efektem są trzy najnowsze produkty.

Live Sound & Installation wrzesień 2019

Live Sound & Installation

Magazyn techniki estradowej

Gitarzysta wrzesień 2019

Gitarzysta

Magazyn fanów gitary

Perkusista wrzesień 2019

Perkusista

Magazyn fanów perkusji

Estrada i Studio wrzesień 2019

Estrada i Studio

Magazyn muzyków i realizatorów dźwięku

Estrada i Studio Plus listopad 2016 - styczeń 2017

Estrada i Studio Plus

Magazyn muzyków i realizatorów dźwięku

Audio wrzesień 2019

Audio

Polski przedstawiciel European Imaging and Sound Association

Domowe Studio - Przewodnik 2016

Domowe Studio - Przewodnik

Najlepsza droga do nagrywania muzyki w domu