Education, Education, Education and War

KAISER CHIEFS
Education, Education, Education and War

Indie rock

Gdy w grudniu 2012 r. główny autor tekstów i perkusista Nick Hodgson opuścił zespół, wiele osób zastanawiało się, czy Kaiser Chiefs powrócą do żywych. Wokalista Ricky Wilson starał się w dość desperacki sposób ratować renomę i został nawet jurorem w brytyjskiej edycji popularnego również w naszym kraju programu "The Voice".

Kiedy większość dotychczasowych fanów przestało wierzyć w reaktywację zespołu z Leeds, ten zatrudnił nowego perkusistę Vijay`a Mistry`ego (ex-Club Smith) i zapowiedział nagranie piątego w swojej karierze albumu.

"Education, Education, Education and War" - tak brzmi tytuł dumnie prezentowanego przez muzyków longplay`a, którego tematyka - jak łatwo można się domyśleć - miała dotyczyć sytuacji politycznej na świecie, a w szczególności w Anglii. Przyznam szczerze, że jak na zespół prezentujący dotychczas dość skoczny indie rock doceniany przez młodszych fanów, przemycanie to tego rodzaju grania takich akcentów wydaje się dość komiczne. Na szczęście na najnowszej płycie Brytyjczycy zaprezentowali swoją nieco ambitniejszą stronę, przez co liryki stają się bardziej adekwatne do wykonywanej muzyki.

W porównaniu jednak do takich hitów jak "Ruby" czy "Everyday I Love You Less and Less" w nowych kompozycjach zdecydowanie zabrakło przebojowości. Większość utworów ciągnie się w nieskończoność, przynudzając słuchacza swoją monotonną budową. Momentami Kaiser Chiefs starają się dodawać urozmaicenia jak w "Cannons", gdzie pod koniec usłyszymy przemówienie Tony`ego Blaira, aczkolwiek to wciąż za mało, żeby wyróżnić się z tłumu innych kapel indie rockowych zalewających w ostatnim czasie rynek muzyczny.

Kaiser Chiefs na najnowszej płycie chcieli pokazać, że zespół wyrósł już z oklepanych młodzieżowych hiciorów. Chciał udowodnić, że odejście głównego tekściarza, jakim był Nick Hodgson, również nie wpłynie negatywnie na pracę twórczą pozostałych muzyków. Wyszło zupełnie inaczej, przez co do naszych rąk trafił album co najwyżej średni, któremu wiele brakuje do ostatnich nagrań głównych konkurentów formacji, jakimi są Arctic Monkeys czy Franz Ferdinand .

Marcin Czostek
Mystic

Inne płyty
tego wykonawcy
  • Wykonanie
  • Nagranie
Inne recenzje
<span>BEN HARPER & THE INNOCENT CRIMINALS</span> Call It What It Is

BEN HARPER & THE INNOCENT CRIMINALS Call It What It Is

<span>SOREN JUUL</span> This Moment

SOREN JUUL This Moment

<span>LIIMA</span> ii

LIIMA ii

<span>VOO VOO</span> Suwałki Blues Festival 2015

VOO VOO Suwałki Blues Festival 2015

<span>JEFF BECK</span> Loud Hailer

JEFF BECK Loud Hailer

<span>THE STROKES</span> Future Present Past EP

THE STROKES Future Present Past EP

<span>TARJA TURUNEN</span> The Brightest Void

TARJA TURUNEN The Brightest Void

<span>BARB WIRE DOLLS</span> Desperate

BARB WIRE DOLLS Desperate

 
Audio - grudzień 2016

Strefa Magazynu

Audio 12/2016

Rynek audio zmienia się szybko i podąża w różnych kierunkach. Zmiany te czasami zaskakują nawet ekspertów i najbardziej doświadczone firmy, dlatego nie chcąc zostać w tyle, coraz częściej reagują one jak najszybciej.

Odbierz prezent

Zamów prenumeratę miesięcznika
Audio, a otrzymasz wybraną
przez siebie płytę z naszej kolekcji!
Newsletter
zapisz się i zyskaj
Zamów newsletter, a co tydzień otrzymasz porcję
wyselekcjonowanych wiadomości ze świata
audio-video i muzyki.
Teraz przy zapisaniu się na
newsletter otrzymasz bieżące
e-wydanie magazynu AUDIO
Okładka Audio