Co ważne, skład grupy pozostaje niezmienny o 25 lat, a Treter, Sikorowski i Żurek są w niej od początku, kiedy z Kabaretu Pod Budą Akademii Rolniczej w Krakowie wyłonił się zespół poezji śpiewanej dostarczający wzruszeń już trzeciemu pokoleniu.
Pamiętam ich koncerty na Festiwalu Piosenki Studenckiej i przyjmowane owacjami melodyjne piosenki o filozoficznych, poruszających tekstach. Pod Budą miała wiele przebojów, które trafiały na osobiste listy wrażliwych słuchaczy wędrujących po turystycznych szlakach, jak i słuchających zespołu w klubach, filharmoniach i domowym zaciszu.
Tytuły tych piosenek można wymieniać jednym tchem. Album "40 lat" otwiera "Ballada o walizce", której nie warto zabierać do nieba, bo tam wszystko jest, czego potrzeba. Do dziś wzrusza "Bardzo smutna piosenka retro" o zranionych ciężko sercach, wypłakanych oczach, nieprzespanych nocach i szlochającej fontannie. Rozkołysana "Ballada o Ciotce Matyldzie", liryczne wyznanie "Gdy mnie kochać przestaniesz" czy "Blues o starych sąsiadach" - to klasyka, którą trzeba mieć w zasięgu ręki.
POMATON/WARNER MUSIC
