Krzysztof Majchrzak studiował grę na kontrabasie klasycznym, ale tworzy i wykonuje muzykę na bas elektryczny i gitarę. Studiował kompozycję w Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris. Pod koniec lat 70. z Januszem Iwańskim założył formację Tie Break, która wygrała konkursy Jazz Juniors i Jazz nad Odrą. W latach 80. wyemigrował do Francji, do dziś współpracuje z czołowymi europejskimi i amerykańskimi muzykami.
Śmiało można go nazwać artystą awangardowym, swą artystyczną drogę wytycza pomiędzy stylami, a brzmieniowe eksperymenty z wykorzystaniem basu i gitar kojarzą się z muzyką Billa Laswella.
Krzysztof Majchrzak jest liderem zespołu Labirynt. Nowy album nagrał stosując strój naturalny A=432, Hz nazywany częstotliwością doskonałą. Jednym z propagatorów tego stroju jest Leszek Możdżer.
Cechą charakterystyczną jest łagodne brzmienie instrumentów i szczególny typ pozytywnych wibracji udzielający się zarówno grającym, jak i słuchającym.
Solowe dzieło Krzysztofa Majchrzaka to nałożone na siebie improwizacje na różnych instrumentach z przystawkami: basie, gitarach, perkusjonaliach, elektronicznych klawiaturach.
Wielobarwna paleta dźwięków składa się na oryginalny obraz, który hipnotyzuje i fascynuje. To pasjonująca podróż w nieznane rejony muzyki, niebezpieczna, ale jakże odkrywcza.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
