Klasycznie wykształcona amerykańska pianistka Marilyn Crispell, stypendystka Guggenheima, wykonywała dzieła współczesnych kompozytorów, ale dzięki muzyce Johna Coltrane`a i Cecila Taylora pochłonął ją jazz. Przez dziesięć lat grała w zespole Anthony`ego Braxtona, współpracowała z Reggie Workmanem i Andersem Jorminem.
Klasycznie wykształcona amerykańska pianistka Marilyn Crispell, stypendystka Guggenheima, wykonywała dzieła współczesnych kompozytorów, ale dzięki muzyce Johna Coltrane`a i Cecila Taylora pochłonął ją jazz. Przez dziesięć lat grała w zespole Anthony`ego Braxtona, współpracowała z Reggie Workmanem i Andersem Jorminem. "New York Times" napisał, że jest jedną z nielicznych pianistek kontynuujących free jazzową rewolucję.
David Rothenberg pierwszy raz spotkał Marilyn, kiedy obudził go fortepian, na którym grała, a on akurat pod nim spał. Przez lata planowali wspólne nagrania. Wreszcie zrealizowali spontaniczną sesję. Crispell gra nie tylko na fortepianie, ale i na ramie ze strunami wyciągniętej ze starego pianina. Efekt jest intrygujący, bo muzykom udało się zachować równowagę pomiędzy lirycznymi melodiami a nowatorskimi improwizacjami. Razem z nimi możemy odkrywać nowe dźwięki, ale uwaga - to album dla wyrafinowanego, osłuchanego odbiorcy.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
