Mało znana w Polsce, ale wielce zasłużona dla
europejskiego jazzu brytyjska wokalistka Norma Winstone
nagrała pierwszy od dziesięciu lat album dla wytwórni
ECM. Znawcy wydawnictw tej zasłużonej oficyny
z Monachium pamiętają dobrze jej albumy firmowane
zespołem Azimuth. Tworzyła go razem z pianistą Johnem Taylorem i trębaczem Kennym Wheelerem.
Mało znana w Polsce, ale wielce zasłużona dla
europejskiego jazzu brytyjska wokalistka Norma Winstone
nagrała pierwszy od dziesięciu lat album dla wytwórni
ECM. Znawcy wydawnictw tej zasłużonej oficyny
z Monachium pamiętają dobrze jej albumy firmowane
zespołem Azimuth. Tworzyła go razem z pianistą Johnem Taylorem i trębaczem Kennym Wheelerem.
Trio kojarzyło się z intrygującymi, wokalno-instrumentalnymi
improwizacjami o kameralnym charakterze.
Swą karierę zaczęła pod koniec lat 70., a jej punktem
kulminacyjnym był wspólny występ z Rolandem
Kirkiem w klubie Ronniego Scotta. Występowała
z czołowymi brytyjskimi jazzmanami, by w 1971 r. nagrać
debiutancki album "Edge of Time". W grupie Azimuth
znalazła muzyków, z którymi mogła pozwolić
sobie na swobodne improwizacje scatem.
Osiem lat temu Norma przyjęła zaproszenie od
niemiecko-włoskiego duetu: Klaus Gessing (saksofony,
klarnety) i Glauco Venier (fortepian). Kilka kolejnych
koncertów uświadomiło jej, że oto powstał kolejny
zespół, z którym może śpiewać nie tylko standardy,
ale i własne teksty, do których muzykę piszą właśnie
Venier i Gessing.
Album "Distances" urzeka spokojnym nastrojem,
zachwyca idealnym porozumieniem muzyków. Nikt
tutaj się nie śpieszy, dźwięki są starannie dobierane
i długo wybrzmiewają w przestrzeni studia. Standard
Cole Portera czy piosenkę Petera Gabriela Norma
Winston śpiewa w tak charakterystyczny sposób, że
natychmiast rozpoznamy jej styl.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
