Big Band Bossa Nova

QUINCY JONES
Big Band Bossa Nova

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
"Back to Black" głosi nalepka na winylowym albumie "Big Band Bossa Nova" wznowionym przez wytwórnię Verve. Seria celebruje teraz 60-lecie wprowadzenia na rynek płyt długogrających, tzw. LP.
Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Back to Black" głosi nalepka na winylowym albumie "Big Band Bossa Nova" wznowionym przez wytwórnię Verve. Seria celebruje teraz 60-lecie wprowadzenia na rynek płyt długogrających, tzw. LP.

Przed tłoczeniem album został zremasterowany w studiach Abbey Road, co ma gwarantować wysoką wierność. Nie wiem, czy odbiega od oryginału, bo nie dysponuję pierwszym tłoczeniem. Brzmienie jest spektakularne, bardziej wypełnione niuansami niż CD, którą chętnie odtwarzam w samochodzie.

Słuchając tej płyty, można odnieść wrażenie, że kiedyś nagrywano lepiej niż teraz. Album powstał latem 1962 r. w A&R Studios, w Nowym Jorku i na fali zainteresowania muzyką brazylijską szybko trafił na rynek. Otwierająca go kompozycja Quincy’ego Jonesa "Soul Bossa Nova" stała się radiowym hitem. Po latach została wykorzystana w komediach z Austinem Powersem, co wskrzesiło jej popularność.

W orkiestrze Quincy’ego zasiadło wiele jazzowych sław: trębacz Clark Terry, saksofoniści Phil Woods, Paul Gonsalves i Rahsaan Roland Kirk, pianista Lalo Schifrin i gitarzysta Jim Hall. Ich solówki stanowią ozdobę albumu "Big Band Bossa Nova". Ale największe wrażenie robi potęga brzmienia orkiestry, która niczym maszyna rytmiczna produkuje przebój za przebojem, sięgając po tematy Jobima "Desafinado" i "One Note Samba", Bonfy "Carnival" i "Boogie Bossa Nova" Mingusa. Klasyk - trzeba mieć i słuchać.


VERVE / UNIVERSAL

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Inne płyty tego autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo