Fenomen niemieckiego trębacza Tilla Brönnera zrodził się z jazzu mainstreamowego, z fascynacji muzyką Freddiego Hubbarda i Dizzy Gillespiego, następnie ewoluował przez fusion do popu. Artysta na koniec zaczął śpiewać, i to całkiem dobrze, w stylu legendarnego Cheta Bakera.
Popularność Tilla Brönnera dawno przekroczyła granice Niemiec, a styl gry i klasa nagrań lokuje go w światowej czołówce smooth-jazzu. Muzyk ma na koncie osiemnaście albumów, od 1997 r. wydaje pod szyldami światowych koncernów. Najnowszą płytę "Nightfall" nagrał w duecie z niemieckim kontrabasistą Dieterem Ilgiem, jednym z najbardziej utytułowanych jazzmanów za Odrą.
Miejscem spotkania towarzyszy wielu tras koncertowych był Zamek Elamu, gdzie powstało wiele znakomitych jazzowych albumów. I tym razem zadziałała magia miejsca, radość ze spotkania dwóch wybitnych improwizatorów, którzy za pomocą swoich instrumentów - trąbki, trąbki skrzydłówki i kontrabasu - chcą opowiedzieć swoje historie, przekonać nas do własnej wizji brzmienia, harmonii i osobistej interpretacji popularnych tematów, jak np. "Eleanor Rigby" Lennona i McCartneya, "A Thousand Kisses Deep" Leonarda Cohena, "Air" J.S. Bacha, standard "Body and Soul" i trzy kompozycje duetu. Słucham "Nightfall" z uśmiechem na twarzy, codziennie.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
