Działający w epoce późnego renesansu mistrz madrygałów, Giaches de Wert, pochodził z Flandrii, ale sławę zdobył we Włoszech. Jego kompozycje miały wpływ na późniejsze dzieła Claudio Monteverdiego i innych kompozytorów wczesnego baroku.
De Wert skomponował ponad dwieście madrygałów zebranych w szesnaście ksiąg. Większość napisał na pięć głosów, nieliczne na cztery, sześć lub siedem głosów. Brytyjski zespół wokalny Stile Antico, złożony z dwunastu śpiewaków i śpiewaczek, sięgnął po wcześniejsze, mniej znane utwory Giaches de Werta - religijne motety. Ta forma rozwijała się dynamicznie w środowiskach uniwersytetów i na dworach epoki renesansu, ewoluując w stronę tematyki świeckiej.
Album "Divine Theatre" otwiera pięciogłosowy motet "Gaudete in Domino" nasycony podniosłym, radosnym nastrojem. Żałosny charakter ma motet "Hoc enim sentite in vobis". Zachwycające kontrasty głosów basowych i sopranów otwierają utwór "Vox in Rama audita est". Kolejne głosy potęgują uczucie żalu i cierpienia.
Pełne siedem głosów słyszymy w motecie "Egressus Jesus", który płynie łagodnie mimo dużego ładunku emocji. Bogactwo renesansowej polifonii prezentuje "Peccavi super numerum". Gdyby nie zamożni patroni Giachesa de Werta, sztuka motetów, a następnie madrygałów, nie byłaby tak imponująca.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
