Le Quattro Stagioni Koncerty "Cztery pory roku" Antonio Vivaldiego należą do najczęściej nagrywanych dzieł muzyki baroku. Jednak największą sławę zdobyło nagranie dokonane przez skrzypka Giuliano Carmignolę i zespół Sonatori de la Gioiosa Marca, grający na instrumentach z epoki.
Rejestracji dokonano w marcu i październiku 1992 r. w kościele św. Marcina w Treviso na magnetofonie Telefunkena M15. Jakość nagrania, a przede wszystkim ekspresyjna i perfekcyjna interpretacja, szybko przysporzyły sławy wydawnictwu szwajcarskiej wytwórni Divox.
Amerykański magazyn "In Tune" zaliczył album do dziesięciu największych nagrań XX wieku. Francuski recenzent "Le Figaro" uznał to wykonanie za jedno z dwóch najlepszych, jakie kiedykolwiek wydano na płytach.
Nie dziwi, że na fali zainteresowania czarną płytą, Divox zdecydował się na wydanie nagrania na audiofilskim 180-gramowym winylu w pięknej, rozkładanej obwolucie z licznymi komentarzami w środku. Masteringu i transferu na matrycę tłoczącą płyty dokonano z analogowej taśmy matki w firmie AcoustTech Mastering w Kalifornii.
Płytę "Le Quattro Stagioni" wytłoczono w Niemczech. Tym samym przenieśliśmy się do epoki winyli sprzed czasów cyfrowych. Jeśli dodać, że Włosi nasycili dzieło emocjami, wykonując je przy tym z wyjątkową elegancją, mamy obowiązkową pozycję na półce melomana.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
