Właściwości takiego układu przestudiował i opisał amerykański konstruktor Joseph d'Appolito, dość jednostronnie wskazując na szczególne zalety przy stosowaniu pewnych typów filtrów. W praktyce problemem takich układów są charakterystyki kierunkowe w płaszczyźnie pionowej (analogicznie - w płaszczyźnie poziomej dla poziomo zorientowanych układów symetrycznych głośników centralnych).
Zaletą jest symulowanie punktowego źródła dźwięku dla całego zakresu przetwarzanego przez tak ustawione głośniki (pozorne źródło dźwięku pojawia się pomiędzy głośnikami emitującymi taką samą falę, a więc w tym przypadku na osi głośnika wysokotonowego). W sumie wady i zalety nie pozwalają stwierdzić, że układ d'Appolito jest generalnie lepszy lub gorszy od konwencjonalnego, stąd też jest spotykany, ale wcale nie dominuje.
