Dwukomorowa konstrukcja MR6, wraz z dostarczanymi w komplecie zatyczkami, pozwala na wiele opcji strojenia bas-refleksu. "Przećwiczyliśmy" kilka z nich, w tym dwie "skrajne" - z obydwoma otworami pracującymi i obydwoma zamkniętymi.
Różnice (charakterystyk) są widoczne, ale niewielkie, a rezultaty dla wszystkich pozostałych opcji mieszczą się pomiędzy nimi, dlatego zrezygnowaliśmy z ich pokazywania, aby nie "zawracać głowy". Wyjaśnijmy tylko, że relatywnie niewielkie zmiany wynikają z tego, że nawet bas-refleksy całkowicie otwarte promieniują dość słabo, na skutek ustalenia niskich częstotliwości rezonansowych (zwłaszcza sekcji niskotonowej, która ma tutaj największe udziały - 30 Hz).
Bardzo wysoki poziom w okolicach 100 Hz wynika ze współpracy w zakresie basowym aż trzech przetworników (dwóch niskotonowych i nisko-średniotonowego). Ciśnienie z bas-refleksu może dodać jeszcze jeden-dwa decybele, ale nawet przy pracy układu zamkniętego, z dobrocią Qtc ok. 0,7, basu będzie dużo, a nawet za dużo.
Wyeksponowanie zakresu 50-200 Hz wynika też z dość niskiego filtrowania dolnoprzepustowego sekcji niskotonowej i ustalenia niskiego poziomu w zakresie średnio-wysokotonowym; gdyby był on wyższy (wydaje się, że to teoretycznie możliwe), wówczas bas nie byłby tak uprzywilejowany, a skuteczność całego zespołu byłaby wyższa.
Dla konstruktorów istotny będzie jeden "detal" - lokalny dołek przy 400 Hz, który w układach dwuipółdrożnych jest objawem zbyt dużego przesunięcia fazowego pomiędzy sekcją niskotonową a średniotonową, wywołanego właśnie wczesnym filtrowaniem tej pierwszej. W ten sposób, mimo basowej "nadwyżki", średni poziom w całym pasmie to tylko 86 dB, a z takim potencjałem, przy innym strojeniu (zwrotnicy), można by się wspiąć na pułap co najmniej 88 dB.
Z drugiej strojny, w takiej sytuacji spadek -6 dB, odliczany od poziomu średniego, pojawia się przy niskich 35/40 Hz (bas-refleks/ obudowa zamknięta), a przy wyższej czułości w całym pasmie, leżałby oczywiście wyżej, ale to już raczej kwestia "formalna". Charakterystyka powyżej 500 Hz jest nieźle wyrównana, różnice między poszczególnymi krzywymi, mierzonymi pod różnymi kątami, są umiarkowane, jednak ze względu na jej ogólnie niski poziom (względem niskich częstotliwości), korzystne wydaje się wykorzystanie tej, która leży najwyżej, a więc na osi -7° (w dół) - w tym celu należy kolumny lekko pochylić do tyłu. Maskownica wprowadza dobrze widoczne w pomiarach, ale niekoniecznie wyraźnie słyszalne, wąskopasmowe osłabienie przy ok. 5 kHz.
Minimum charakterystyki impedancji przy ok. 140 Hz ma wartość odrobinę wyższą od 4 Ω, jednak impedancja znamionowa wciąż powinna być określona jako 4 Ω, z uwagą, że jest to obciążenie mało wymagające (również dlatego, że w całym pasmie nie pojawiają się gwałtowne zmienności). W zakresie niskotonowym widać dwie krzywe - dla bas-refleksów pracujących (szczyty przy 20 Hz i 70 Hz), i obudowy zamkniętej (pojedynczy szczyt przy 65 Hz).
