Często porównuje się Ye Vagabonds do legendarnego duetu Simon & Garfunkel. Popularność przyniosły im występy u boku takich gwiazd indie folku, jak Hozier i boygenius. Czwarty w dyskografi i album nagrywali na żywo w domu w Galway pod okiem Philipa Weinrobe’a (Big Thief, Adrianne Lenker). Pozwoliło to na uchwycenie pierwotnej siły i autentyczności piosenek, co w folku ma niebagatelne znaczenie.
Brzmienie jest ciepłe, niemal namacalne. Towarzyszy im grupa instrumentalistów, m.in. Amerykanin Shahzada Ismaily (Laura Viers, Cass McCombs). Muzyka jest silnie osadzona w tradycji, a jednocześnie daleko poza nią wykracza. Rozedrgane, niemal filmowe brzmienie niektórych utworów budują syntezatory, znakomicie wkomponowała się w to wszystko wiolonczela, na której gra Kate Ellis.
Intymny charakter muzyki podkreślają osobiste teksty dotyczące konkretnych zdarzeń i osób, układające się w pamiętnik ich życia.
Rough Trade/Sonic
