Tren żałobny

ANDRZEJ PRZYBIELSKI
Tren żałobny

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Trębacz Andrzej Przybielski zmarł 9 lutego 2011 r. Na domu w Bydgoszczy, gdzie mieszkał, odsłonięto tablicę pamiątkową. W Cafe Pianola wystawiono jego trąbkę, ukazała się książka Zdzisława Pająka "Maluj muzykę, bracie. Andrzej Przybielski 1944-2011".

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Trębacz Andrzej Przybielski zmarł 9 lutego 2011 r. Na domu w Bydgoszczy, gdzie mieszkał, odsłonięto tablicę pamiątkową. W Cafe Pianola wystawiono jego trąbkę, ukazała się książka Zdzisława Pająka "Maluj muzykę, bracie. Andrzej Przybielski 1944-2011".

Multikulti Project wydał album zawierający sesje koncertowe i studyjne, któremu sam trębacz nadał znaczący tytuł. Dowodem na to jest nagranie pozostawione na sekretarce telefonu Jacka Mazurkiewicza.

Fenomen Andrzja Przybielskiego wynikał z jego jasno określonych kryteriów artystycznych - żadnych kompromisów. Brzmienie jego trąbki było jasne i prawdziwe, bez udawania, prób przypodobania się publiczności czy innym muzykom. Albo się go lubiło, albo nie. To był nasz Don Cherry. Na płycie "Tren żałobny" słyszymy odpowiednich partnerów dla jego eksperymentalnych improwizacji: kontrabasistę Jacka Mazurkiewicza tworzącego także efekty elektroniczne i perkusistę Pawła

"Modela" Osickiego. Ledwo zaznaczone, chropowate linie melodyczne trąbki są unoszone na wzburzonych falach rytmów. Andrzej Przybielski maluje swój "Tren żałobny" pełną paletą ostrych barw, ekspresja sąsiaduje z nostalgią, liryka z agresją. Potrafił także ciekawie wykorzystać swój głos, niczym Cecil Taylor. To album pełen kontrastów, drapieżny i łagodny zarazem.


Mu ltikulti Project

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo