Buoyancy

NILS PETER MOLVAER
Buoyancy

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Norweski trębacz, kompozytor, producent Nils Petter Molvaer współpracował w latach 1983–1990 z grupą Masqualero kontrabasisty Arilda Andersena. Sensacją okazał się jego pierwszy solowy album dla wytwórni ECM "Khmer". Nie dość, że dobrze się sprzedawał, to krytycy okrzyknęli Molvaera prekursorem nu jazzu – syntezy jazzowych improwizacji z elektronicznymi brzmieniami bardziej kojarzącymi się z muzyką klubową.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Swój pomysł Nils Petter Molvaer twórczo eksploruje do dziś, zapraszając do współpracy różnych muzyków. Dwa lata po albumie "Switch" trębacz obsługujący także liczne urządzenia elektroniczne i komputer zaprosił do studia Ocean Sound Recordings tych samych, co poprzednio muzyków: gitarzystę Geira Sundstola, perkusistę Erlanda Dahlena i basistę, gitarzystę, speca od elektroniki Jo Bergera Myhre. Z basistą właśnie Molvaer współkomponował kilka utworów.

Większość opiera się na nastrojowych, leniwie snujących się liniach melodycznych wypełnionych stłumionym dźwiękiem trąbki lidera, przetworzonymi akordami gitar i rozlewającymi się szeroko plamami elektronicznych brzmień. Natomiast "Jackson Reef" jest efektem grupowej improwizacji, ma wyraźnie zarysowany motyw rytmiczny oparty na linii basu i ekspresyjną linię gitary przypominającą Terje Rypdala z początku lat 70. Molvaer ciągle intryguje i zaskakuje.


OKEH/SONY

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo