Podobnie jak w 2014 r. Fred Hersch otrzymał dwie nominacje do Grammy - za solo w utworze "We See" z płyty "Sunday Night at the Vanguard" i za sam album. W obu kategoriach jest mocna konkurencja, ale amerykański pianista nie jest bez szans, tym bardziej że z ośmiu dotychczasowych nominacji żadnej nie zamienił na statuetkę gramofonu.
Fred Hersch uczył się gry na fortepianie od czwartego roku życia, w ósmym pisał już własne kompozycje, a w dziesiątym wygrał jeden z amerykańskich konkursów. Studia klasyczne porzucił dla jazzu, zaciągając się w 1978 r. do zespołu Arta Farmera.
Będąc wziętym sidemanem, prowadzi intensywną działalność edukacyjną, komponuje (m.in. na zamówienie festiwalu Jazztopad), gra solowe recitale i występuje w trio. Słuchając koncertu The Fred Hersch Trio w klubie Village Vanguard 27 marca 2016 r., przyjdzie nam do głowy myśl, że to jedna z najlepszych małych formacji jazzowych prowadzona przez mistrza fortepianowych improwizacji.
Z kontrabasistą Johnem Hébertem i perkusistą Erikiem McPhersonem, Fred Hersch utworzył homogeniczne combo, którego członkowie inicjują interakcje będące wyzwaniem dla kreatywnych artystów. Ich grupowe improwizacje są mocno nasycone emocjami, imponują bogactwem harmonii i trzymają słuchaczy w napięciu. Genialny jazz.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
