Scarborough Variations

CHRIS BEIER
Scarborough Variations

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Nie pierwszy raz artysta, który jest nieczynny wykonawczo ze względów zdrowotnych, może przypomnieć swe dokonania dzięki współczesnej technice. Chris Beier jest pianistą, któremu udało się wypracować bardzo osobisty styl gry.

W czasach manualnej sprawności muzykował z jazzową czołówką europejską, był wziętym pedagogiem w konserwatorium w Wurzburgu, a jednym z jego wychowanków jest niezwykle popularny niemiecki wirtuoz klawiatury Michael Wollny.

Aktualnie Chris Beier jest zajęty komponowaniem, a próbkę jego możliwości sprzed lat mamy utrwaloną na niniejszym kompakcie. Przypomniano jego nagrania solowe ze studia w 2009 r. Choć w zaprezentowanym materiale łatwo wyczuć, że artysta jest obeznany z jazzowym idiomem, to cały materiał posiada silne związki z formami komponowania, charakterystycznymi dla muzyki klasycznej.

Trudno wskazać na jedno źródło inspiracji, bo kompozycje Chrisa Beiera sięgają korzeniami aż do J.S. Bacha, by najczęściej pozostać w bardziej współczesnym klimacie dokonań A. Berga, M. Ravela, P. Hindemitha i jazzu nowoczesnego. Zwarty stylistycznie album "Scarborough Variations" przynosi ciąg utworów pełnych naturalnego wdzięku i harmonijnej melodyki w kontemplacyjnym nastroju, odległych od manieryzmu K. Jarretta


ACT/GiGi Distribution

Cezary Gumiński
Cezary Gumiński
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od 1997 r. współpracuje z magazynem AUDIO. Pisał o muzyce również na łamach magazynów "Jazz", "Jazz Forum", "Machina", "Muza" i "Jazz & Classics". Prowadził audycje i był gościem w PR Pr. 2, Kolor, Radiostacja, Radio Jazz. Był zagorzałym propagatorem kwadrofonii i do dziś słucha z czterech kolumn. Muzyka w jego domu rozbrzmiewa nieustannie, również ze szpulowego magnetofonu. Jest bardziej melomanem niż audiofilem. Najbardziej gustuje w fuzjach jazzu, rocka, etno i klasyki.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo