Wydany już po śmierci Chicka Corei album "Live" jego Akoustic Bandu z kontrabasistą Johnem Patituccim i perkusistą Dave’em Wecklem został nominowany do Grammy w kategorii Jazzowego Albumu Roku, a sam lider- -pianista w kategorii najlepszej solówki w utworze "Humpty Dumpty (Set 2)".
O tytuł najlepszego powalczy m.in. z "Side-Eye NYC (V1.IV)" Pata Metheny- ’ego, a to dwaj jazzmani z największą liczbą statuetek w kolekcji. Tym razem o zwycięstwie może zdecydować pośmiertny aspekt albumu Chicka Corei. Jest to zapis koncertu tria ze stycznia 2018 r. w SPC Music Hall w St. Petersburgu na Florydzie.
Akustyczny Band Chicka Corei zadebiutował wydanym w 1987 r. albumem "Summer Night Live" nagranym w Belgradzie. W tamtym czasie pianista koncertował również z formacją Elektric Band. W obu prezentował lekką, miłą dla ucha, melodyjną muzykę nasyconą rytmem i popisami w improwizacjach.
Koncert na Florydzie odbył się po 27 latach od ostatniego albumu tria. Był to triumfalny powrót, a dowodem są reakcje publiczności, jakie słychać na filmach zamieszczonych w YouTube, bowiem trio odbyło światowe tournée.
Trzynaście utworów wypełniło dwie płyty kompaktowe, których można słuchać na zmianę z wielką przyjemnością. To muzyka zagrana z entuzjazmem i wirtuozerią przez mistrzów, którzy osiągnęli szczyt integracji.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
