Cykl 33 wariacji jest najważniejszym dziełem fortepianowym Beethovena, jego szczytowym osiągnięciem w dziedzinie form wariacyjnych i jednym z największych w historii muzyki. W prostym walcu Antona Diabellego kompozytor zastosował wszystkie typy wariacji puszczając wodze fantazji. Od marszowego rytmu w wariacji I Beethoven stosuje zaskakujące zabiegi formalne, różnicując tempo i dynamikę daleko odchodzi od tematu.
András Schiff nagrał wariacje dwukrotnie: w Bonn na fortepianie Brodmanna z epoki (ok. 1820) i w Lugano na Bechsteinie z 1921 r. Uzupełnieniem podwójnego albumu są: Sonata op. 11 i 6 Bagateli op. 126. Ciekawe jest nie tylko porównanie brzmienia obu instrumentów: potężnego, pełnego alikwotów Bechsteina i stonowanego, wymagającego bardziej uważnej i delikatniejszej gry Brodmanna.
Cechy konstrukcyjne fortepianów wpłynęły na styl interpretacji. W czasie, kiedy większość pianistów korzysta z instrumentów Steinwaya,András Schiff wybiera zwykle Bösendorfera. Imponuje wyczuciem brzmienia, jego wirtuozeria jest niepodważalna, ale Beethovena interpretuje z poczuciem wyższości, co ujmuje walorów znakomitego skądinąd albumu.
ECM/UNIVERSAL
