Wszystkie przedstawione pomiary przeprowadziliśmy z włączonym systemem Direct, co zapewniło lepsze wyrównanie charakterystyki przenoszenia (rys. 1), wygląda ona bardzo dobrze dla obydwu impedancji, na skrajach zakresu spadki wynoszą tylko -0,4 dB przy 10?Hz oraz ok. -2 dB przy 100 kHz).
AMC tradycyjnie podchodzi do kwestii czułości, która wynosi 0,19 V, a więc niemal idealnie pokrywa się ze standardem (0,2 V), od którego wielu producentów dzisiaj odchodzi (na rzecz niższej czułości, w praktyce wystarczającej). Moc XIA50 przy 8 omach wynosi 67 W przy jednym kanale wysterowanym, i 2 x 63 W przy dwóch, jest więc lepiej, niż obiecuje producent (50 W).
Przy 4?omach dochodzimy do równych 100 W i 2 x 81 W, mamy więc wyraźny przyrost, zapowiadający dobre zachowanie z takimi impedancjami. Odstęp od szumu wynosi 85 dB – to wynik dobry, więc przy sporej mocy dynamika dotarła do 103 dB.
Widmo harmonicznych (rys. 2) jest dość czyste, najsilniejsza druga sięga -84 dB, kolejne leżą już poniżej -90 dB.
Wykres z rys. 3. jest bardzo charakterystyczny dla tranzystorowej konstrukcji w klasie AB, zaznacza się gwałtowne przesterowanie, jak i systematyczny spadek THD+N, wraz ze wzrostem mocy, w użytecznym zakresie pracy.
THD+N poniżej 0,1 % mamy powyżej ok. 1 W przy 8 omach i 2 W przy 4 omach. Bez rekordów i bez żadnych słabości. Dla wzmacniacza w tej cenie to świetny zestaw wyników.
