Katalog dzieł Jana Sebastiana Bacha jest tak obszerny, że francuskiemu pianiście - Jacquesowi Loussierowi - nie starczy życia, żeby wszystkie nagrać. A przecież robi to od blisko pięćdziesięciu lat. Nagrane dla wytwórni Decca na początku lat 60. cztery albumy z jazzowymi interpretacjami kompozycji Wielkiego Organisty sprzedały się w nakładzie ponad sześciu mln egzemplarzy, co stawia Loussiera wśród nielicznych bestsellerowych jazzmanów.

Wytwórnia Telarc sięgnęła teraz po niepublikowane nagrania pianisty z początku lat 90., kiedy uformował nowe trio i przerwał milczenie spowodowane pracą nad własnymi kompozycjami.

Album otwiera Mała fuga G-moll, bachowski majstersztyk, którego pianista nigdy wcześniej nie grał. Zamykają natomiast trzy formy taneczne: dwa menuety (szybki i wolny) oraz gigue. Loussier zachował ich lekkość, a wzbogacił rytmikę, która tętni swingiem. To świetny przykład idealnego połączenia klasyki z jazzem.

Przy okazji znakomitych nagrań jazzowych Loussier chciał zapoznać swoich słuchaczy z własnymi kompozycjami, które wydane osobno nie mogłyby liczyć na podobne zainteresowanie. Koncert na skrzypce i perkusję nagra ła Praska Orkiestra Kameralna z solistami: skrzypkiem Jeanem Pierrem Wallezem i perkusistą Andre Arpino. Kolejne części inspirowane są miastami, w których koncertował pianista: Praga, Buenos Aires (motywy tanga) i Tokio. Na tej płycie znajdziemy również ekspresyjny Tableaux venitiens i Koncert na trąbkę z Guyem Touvronem w roli solisty.

TELARC / BEAT MUSIC

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Marek Dusza

Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.

Zobacz artykuły autora

Inne płyty tego autora