Katalog dzieł Jana Sebastiana Bacha jest tak obszerny,
że francuskiemu pianiście - Jacquesowi Loussierowi - nie
starczy życia, żeby wszystkie nagrać. A przecież robi to od
blisko pięćdziesięciu lat. Nagrane dla wytwórni Decca na
początku lat 60. cztery albumy z jazzowymi interpretacjami
kompozycji Wielkiego Organisty sprzedały się w nakładzie
ponad sześciu mln egzemplarzy, co stawia Loussiera
wśród nielicznych bestsellerowych jazzmanów.
Katalog dzieł Jana Sebastiana Bacha jest tak obszerny,
że francuskiemu pianiście - Jacquesowi Loussierowi - nie
starczy życia, żeby wszystkie nagrać. A przecież robi to od
blisko pięćdziesięciu lat. Nagrane dla wytwórni Decca na
początku lat 60. cztery albumy z jazzowymi interpretacjami
kompozycji Wielkiego Organisty sprzedały się w nakładzie
ponad sześciu mln egzemplarzy, co stawia Loussiera
wśród nielicznych bestsellerowych jazzmanów.
Wytwórnia Telarc sięgnęła teraz po niepublikowane
nagrania pianisty z początku lat 90., kiedy uformował nowe
trio i przerwał milczenie spowodowane pracą nad
własnymi kompozycjami.
Album otwiera Mała fuga G-moll, bachowski majstersztyk,
którego pianista nigdy wcześniej nie grał. Zamykają
natomiast trzy formy taneczne: dwa menuety (szybki
i wolny) oraz gigue. Loussier zachował ich lekkość,
a wzbogacił rytmikę, która tętni swingiem. To świetny
przykład idealnego połączenia klasyki z jazzem.
Przy okazji znakomitych nagrań jazzowych Loussier
chciał zapoznać swoich słuchaczy z własnymi kompozycjami,
które wydane osobno nie mogłyby liczyć na podobne
zainteresowanie. Koncert na skrzypce i perkusję nagra
ła Praska Orkiestra Kameralna z solistami: skrzypkiem Jeanem
Pierrem Wallezem i perkusistą Andre Arpino. Kolejne
części inspirowane są miastami, w których koncertował pianista:
Praga, Buenos Aires (motywy tanga) i Tokio. Na tej
płycie znajdziemy również ekspresyjny Tableaux venitiens
i Koncert na trąbkę z Guyem Touvronem w roli solisty.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.