A wystąpili w najlepszym składzie: Chick Corea - instrumenty klawiszowe, Al Di Meola - gitary, Stanley Clarke - kontrabas i gitara basowa, Lenny White - perkusja. RTF miał cztery okresy w swej historii i różne składy, ale ten był najważniejszy i najpopularniejszy. Wielu jazzfanów zaczęło słuchać tej muzyki właśnie od płyt RTF.
Di Meola powiedział mi: "Różniliśmy się od innych zespołów jazzowych tym, że nie graliśmy jazzu. To było połączenie rocka i jazzu określane jako fusion. Improwizacje były jazzowe, ale brzmienie rockowe. Natomiast struktura utworów wywodziła się z muzyki klasycznej". Fenomen zespołu opierał się na melodyjnych kompozycjach Corei.
Najważniejsze znajdziemy na podwójnym albumie wydanym właśnie z okazji reaktywacji, m.in. jeden z największych hitów fusion "No Mystery", za który zespół otrzymał Grammy. Ale słuchając również innych kompozycji, ciepło robi mi się na sercu. Monumentalny "Hymn of the Seventh Galaxy", skoczny "Captain Senor Mouse", radosny "Vulcan Worlds" czy suita "The Romantic Warrior". "The Anthology" to obowiązkowa pozycja dla tych, którzy chcą poznać historię jazzu.
CONCORD/UNIVERSAL MUSIC
