Wybitny amerykański gitarzysta i edukator Mick Goodrick zmarł 16.11.2022 r. w Bostonie. Miał 77 lat. W latach 60. studiował na Berklee School of Music i pozostał tam w roli nauczyciela. Jego studentami byli Bill Frisell, John Scofi eld, Mike Stern i Julian Lage.
Kilka lat występował z zespołami wibrafonisty Gary’ego Burtona, następnie z Liberation Music Orchestra Charliego Hadena, z zespołami: Jacka DeJohnette’a, Steve’a Swallowa. W 2005 r. zagrał w duecie z Patem Methenym. Przyjaciel Goodricka, pianista Fred Hersch, nie mógł lepiej uczcić jego pamięci, jak publikując wspólne nagranie z 1988 r., dokonane w nowojorskim studiu Herscha w sierpniu 1988 r.
Otrzymaliśmy ekstremalny przykład doskonałego zgrania w grupowej improwizacji, choć tylko w duecie. Dwóch wielkich jazzmanów pokazało, jak można z uwagą słuchać muzycznego partnera, jak reagować na jego pomysły i jak samemu subtelnie wnosić do muzyki własną wrażliwość, wirtuozerię i innowację.
Zadziwiające, że trzeba sięgać po nagrania niemal sprzed czterech dekad, by posłuchać tak wybitnie harmonijnej symbiozy, improwizacji przeplatanych melodiami, opartych na wyczuwalnym pulsie rytmu, zdyscyplinowanych, a zarazem niezwykle lotnych, radosnych, satysfakcjonujących genialnych muzyków, jak i zasłuchanych w ich dzieło wymagających miłośników jazzu.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
