Hello Earth!

THEO BLECKMANN
Hello Earth!

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Po nagraniu nominowanej do Grammy płyty z utworami Charlesa Ivesa, niemiecki wokalista Theo Bleckmann sięgnął po piosenki Kate Bush. Ten niekonwencjonalny artysta wykorzystał swój interesujący, łagodny głos w pomysłowych, czasem szokujących interpretacjach.

Po nagraniu nominowanej do Grammy płyty z utworami Charlesa Ivesa, niemiecki wokalista Theo Bleckmann sięgnął po piosenki Kate Bush. Ten niekonwencjonalny artysta wykorzystał swój interesujący, łagodny głos w pomysłowych, czasem szokujących interpretacjach.

Osiadł w Ameryce, gdzie znalazł stałe miejsce w ansamblu eksperymentującej performerki Meredith Monk, współpracuje z Johnem Zornem i Laurie Anderson, którą się inspiruje. Jego ekscentryczny styl śpiewania doceniają krytycy, określając go jako "z innej planety" (New York Times), "magiczny, futurystyczny" (AllAboutJazz).

Theo Bleckmann śpiewa na "Hello Earth!" ze swobodą ocierającą się o pop, lecz potrafi skierować muzykę w nieoczekiwanym kierunku: jazz, rock, muzyka współczesna nie mają dla niego tajemnic. Swój głos traktuje jak instrument, improwizuje wokalizy, zmienia barwę i intonację. Jest jak aktor pracujący równocześnie nad kilkoma rolami. Sekundują mu otwarci na drobne i większe szaleństwa muzycy z pianistą Henrym Heyem i gitarzystą, skrzypkiem Calebem Burhansem na czele. Już "Running Up the Hill" ma dwa oblicza, tradycyjne i lekko zakręcone, rozpędzające się w finale. Oto wokalista szukający nowych form wykorzystania głosu. Intrygujący.


Winter & Winter/GiGi

Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Inne płyty tego autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo