Trębacz Mathias Eick zdobył najpierw stypendium Statoil, następnie nagrody w USA i popularność z norweską grupą Jaga Jazzist, a potem był rozchwytywanym sidemanem, występującym m.in. z Manu Katche i wokalistą Thomasem Dybdahlem.
Talent kompozytorski Mathias Eick wykorzystał już we własnych zespołach. Na festiwalu w Voss słyszałem jego imponującą rozmachem suitę na dwa zespoły fusion i szkoda, że nie wydała jej wytwórnia ECM. Wtedy pisałem, że Eick jest jednym z najważniejszych muzyków norweskich, a słuchając czterech autorskich albumów, utwierdzam się w tym przekonaniu.
Już na poprzedniej, wydanej trzy lata temu płycie "Midwest", Mathias Eick utworzył kwintet ze skrzypkiem Gjermundem Larsenem. Teraz ma nowy zespół, a z poprzedniego pozostał tylko perkusista Helge Norbakken. Na skrzypcach gra teraz Hakon Aase i inni zupełnie nieznani mi norwescy jazzmani. To pokazuje, jak bogata jest scena norweska.
Liryczne, rozciągnięte frazy trąbki lidera znajdują w skrzypcach naturalne oparcie, a kiedy grają unisono, ich brzmienie wydaje się idealną syntezą. Mocną stroną albumu "Ravensburg" są melodyjne kompozycje, w których słychać echa norweskiego folku. Najciekawsze są momenty, kiedy grupa wpada w trans improwizacji, grając gęsto, a jednak klarownie. Urzekający nastrojem album.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
