Ostatni koncert festiwalu WarsawSummer Jazz Days 2018 dała supergrupa Hudson, w której inne sławy przyćmiła gitara Johna Scofi elda. Ależ on ma ton, brzmienie, pewność siebie i logikę improwizacji, słuchać go można bez końca i to w nieustającym uwielbieniu.
Tym, którzy choć w pewnym stopniu podzielają mój zachwyt, polecam najnowszy album "Combo 66", by mogli upajać się gitarowymi akordami mistrza. Towarzyszy mu zgrabnie zestawiona ekipa studyjnych i scenicznych wyjadaczy: pianista/organista Gerald Clayton, basista Vicente Archer i perkusista Bill Stewart.
Dwa poprzednie albumy Johna Scofielda: "Past Present" i "Country For Old Man" zgarnęły statuetki Grammy dla najlepszych jazzowych albumów, a dodatkowo nagrodzono jego solówkę. Nowy album to "creme de la creme" gitarowego kunsztu Scofielda, który z wiekiem gra coraz ciekawiej dobierając nuty, których nikt by nie zagrał, a przynajmniej nie tak ujmująco. Gitarzysta, który gra 200 koncertów rocznie, wydał 49 albumów, a na dodatek jest wykładowcą, musi być tytanem pracy i geniuszem.
"Combo 66" zawiera zróżnicowany repertuar - od prostych, rozkołysanych bluesów, jak "Dang Swing", do zawiłych struktur harmonicznych, jak np. w "Uncle Southern". Co najważniejsze, to świetny jazz dla każdego, bo nawet mniej wymagający słuchacz będzie zadowolony.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
