Kwartet Błoto wyodrębnił się z większej, jeśli chodzi o liczbę członków, wrocławskiej formacji EABS. EABS dała się już poznać szerszej publiczności, bo istnieje dłużej, ale Błoto cieszy się już nie mniejszym uznaniem, a wśród słuchaczy poszukujących nowych brzmień nawet większym niż EABS.
Podoba mi konceptualizm twórczości zespołu Błoto. Kolejne albumy: "Erozje", "Kwiatostan" (wydany tylko na winylu, teraz dostępne pliki) i nowe "Kwasy i zasady" poświęcone są osobnej problematyce, a jej twórczą analizę odzwierciedlają tytuły utworów: np. "Czarnoziemy" i "Rędziny" na "Erozjach", "Mak", "Oset", "Chabry" z "Kwiatostanów" czy "Hipokryzja" i "Prawda" z nowej płyty.
Jak bardzo tytuły przekładają się na muzykę, to kwestia wyobraźni artystów i słuchaczy. Jestem przekonany, że Błoto potrafi poruszyć wyobraźnię każdego.
Basista Wuja HZG, grający na pianinie i syntezatorach Latarnik, saksofonista OlafSaxx używający też elektronicznych instrumentów ustnikowych, jak AKAI EWI czy Roland Aira, oraz perkusista Cancer G tworzą oniryczny nastrój, hipnotyzując mocnym miarowym rytmem basu i perkusji, krótkimi solówkami saksofonów i klawiatur.
Nagrań dokonano w technice lo-fi, na starym, profesjonalnym magnetofonie kasetowym Tascam, a mimo to uwagę przykuwa różnorodność brzmień. Świetne transowe granie.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
