W 80. rocznicę urodzin Tomasza Stańki ukazała się część pierwsza występu jego kwintetu w klubie Lila Eule w Bremie 15 czerwca 1972 r., zarejestrowanego przez Radio Bremen. Trębacz eksperymentował wówczas z totalną grupową improwizacją, mając w zespole: skrzypka Zbigniewa Seiferta, saksofonistę Janusza Muniaka, perkusistę Janusza Stefańskiego i kontrabasistę Bronisława Suchanka.
Znamy nagrania z festiwalu w Iserlohn z 28.05.1972 r. wydane na płycie "Jazzmessage from Poland", ale trzy tygodnie później zespół czuł się jeszcze pewniej, swobodniej odbywając improwizowaną eskapadę w nieodkryte rejony free-jazzu. Swoją muzykę nazywali "drewnianą”, bo z wyjątkiem trąbki lidera grali na instrumentach drewnianych.
– Przyjeżdżaliśmy na koncert, zaczynaliśmy grać i nie wiedzieliśmy, dokąd pojedziemy. Jedyne, co nas prowadziło, to wspólna i psychiczna zgodność, zrozumienie, przyjaźń i respekt w tej podróży muzycznej – wspomina Suchanek.
Album "Wooden Music I" zaczyna się z wyciszenia od ekspresyjnej solówki Seiferta, chyba najbardziej free, jaką wydano na płytach. Trąbka Tomasza Stańki niemal płonie żarliwymi frazami, gnając w nieskończoną otchłań. Warto się w nią rzucić, by przeżyć ważny moment twórczości giganta polskiego jazzu. Bardzo dobra jakość nagrania pozwala przenieść się w czasie i delektować wielką sztuką.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
