Disquiet

THE NECKS
Disquiet

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Australijskie trio jest częstym gościem w Polsce i tak popularnym, że bilety szybko się rozchodzą. Dlaczego warto ich słuchać na żywo? Przede wszystkim każdy koncert jest inny, a więc i niezwiązany z wydanym akurat albumem.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Zwykle przy tej okazji sprzedają różne swoje płyty, które są trudne do zdobycia. No i grają muzykę tak oryginalną, że nie da się jej porównać z czymkolwiek, czego słuchaliśmy wcześniej.

Co więcej, za każdym razem The Necks otwierają przed słuchaczami nowy świat dźwięków i harmonii niemający wiele wspólnego nawet z tym, co oni sami wcześniej zagrali. Powinni zatem wydawać wszystkie swoje koncerty, przynajmniej w formie cyfrowej.

Trzypłytowy "Disquiet" (Niepokój) zawiera cztery utwory i 190 minut improwizowanej muzyki. Każdy utwór różni się od pozostałych, jest odrębnym muzycznym światem, opowieścią, która wciąga jak wir i musimy jej wysłuchać do końca.

W przypadku 74-minutowego "Ghost Net" jest to prawdziwe wyzwanie, bowiem intensywność gry perkusisty Tony’ego Bucka, pianisty Chrisa Abrahamsa i kontrabasisty Lloyda Swantona angażuje słuchacza totalnie.

Bodaj po raz pierwszy Abrahams tak chętnie korzysta z fortepianu elektrycznego i organów. Pojawia się gitara elektryczna, odległe śpiewy. The Necks jak zawsze czarują tych, którzy od muzyki oczekują nowych, mocnych wrażeń.

Marek Dusza
Northern Spy

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Inne płyty tego autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo