Do realizacji niniejszego projektu udało się Milesowi zebrać imponującą stawkę trębaczy, jak: Randy Brecker, Russell Gunn i Patches Stewart; saksofonistów: Jeff Coffi n i Jay Rodriguez; gitarzystów: Ronnie Drayton, Romero Lubambo i Dean Brown; basistę Jamesa Genusa; perkusistów: Vinnie Colaiuta, Gene Lake i Cyro Baptista.
Sam Miles wykorzystał w nagraniach pełną gamę rozmaitych instrumentów klawiszowych i współczesnych nowinek elektronicznych. Nagrano dziesiątkę utworów w rozmaitych konfi guracjach personalnych, aby nawiązać do różnych okresów twórczości Davisa. W charakterystyczne brzmienia lat 80. wprowadza nas utwór "100 Miles", gdy na bogatym i dobrze znanym podkładzie rytmicznym rozbrzmiewa czysty ton trąbki.
Kolejny temat "The Girl with the Purple Hair" jest dedykowany, jak się można domyślać, osobie Prince’a, z którym Davis zapoznał Milesa na swoich urodzinach. W tym utworze został uwypuklony soczysty funkowy rytm, na jakim Prince budował wiele swoich przebojowych piosenek.
Tę atmosferę podtrzymuje kolejna kompozycja "Controlled Chaos", w której, na przekór tytułowi, nie odnajdziemy wcale chaosu, a istny kult rytmu z błyskotliwym popisem trąbki. W spokojniejszej, choć wyraźnie tanecznej atmosferze jest utrzymany "Malibu Midnight Blue", w którym można odnaleźć reminiscencje stylu, jakiemu hołdował George Duke.
Kompozycja "Samba Para Miles" jest dedykowana brazylijskiemu kompozytorowi Ivanowi Linsowi, bardzo cenionemu przez Davisa. Mimo użytego twardego podkładu rytmicznego, zachowano tu taneczny charakter samby. W utworze "Jean Moreau" przypomniano główną aktorkę słynnego fi lmu "Windą na szafot", które to dzieło udekorował kiedyś Davis fantastyczną muzyką. Chwilę zadumy dostarcza popis Milesa na akustycznym fortepianie, zatytułowany bezpośrednio "Miles to Miles".
Utwór zamykający album "Miles to Miles – Remastered 1994" otwiera tajemniczy szept pochodzący najprawdopodobniej od samego Davisa, a następujący po tym kołyszący fragment pozostawia w pamięci wspomnienia.
Lightyear
