W nagraniach możemy doszukać się inspiracji muzyką wczesnych Pink Floyd z Sydem Barrettem, psychodelicznymi odlotami The Beatles oraz zwariowanymi pomysłami Franka Zappy. Obaj liderzy najwyraźniej świetnie się bawili tworząc piosenki. Obaj też pokazali, że są doskonałymi instrumentalistami i intrygującymi wokalistami.
Les Claypool to prawdziwy wirtuoz gitary basowej, mistrz klangowania, a jego charakterystyczny śpiew brzmi mocno surrealistycznie. Takie są też teksty piosenek traktujące o małpach, kosmitach i dewiacjach seksualnych.
Przeciwwagę stanowi tu ciepły i łagodny wokal Seana, o barwie łudząco podobnej do ojca. Jemu przypadła także rola gitarzysty i perkusisty. Osobowości obu muzyków przenikają się wzajemnie, czego efektem jest fascynująca kolorowa płyta "Monolith of Phobos" w mocno odlotowym klimacie.
ATO/MYSTIC
