Rocznicowe, dwupłytowe wydanie zawiera zremasterowany na podstawie taśm matek oryginalny materiał, a na drugim dysku sporo ciekawostek, jak niepublikowane wcześniej utwory z tej samej sesji, wersje alternatywne nagrań oraz dema.
Płytę zdobiła ikoniczna okładka przedstawiająca Patti Smith w androgynicznej stylizacji, wykonana przez Roberta Mapplethorpe’a. Ubrana w białą koszulę, z marynarką przewieszoną przez ramię, pokazywała nowy wizerunek kobiety pewnej siebie, nieco bezczelnej i świadomej własnej wartości.
Muzyka prezentowana przez Patti Smith, mimo upływu lat, nadal fascynuje. Album otwiera interpretacja utworu Them "Gloria", zaczynająca się od słynnego wersu "Jezus umarł za czyjeś grzechy, ale nie moje". "Redondo Beach" opiera się na rytmice reggae.
"Birdland" łączy jazz i psychodelię. Energetyczny "Free Money" to już czysty punk rock. W "Break It Up" łkająca gitara to działo gościnnie tu występującego Toma Verlaine’a z Television. Apogeum przynosi trzyczęściowy "Land" – poetycka suita w duchu The Doors, wykorzystująca technikę "strumienia świadomości".
Legacy
