Nowa "Jo & Co" już w dniu premiery miała status złotej. To album nagrany na żywo, sygnowany przez BMW Jazz Club, a złożyły się nań nagrania z trzech koncertów. Najważniejszy odbył się półtora roku temu w Teatrze Polskim pod hasłem "African Moods" z udziałem znamienitych gości: wirtuoza arabskiej lutni oud, wokalisty Dhafera Youseffa oraz mistrza gitary basowej i śpiewu - Richarda Bony.
Youssef wyszedł na scenę już w pierwszej części koncertu, by zaśpiewać wokalizę we własnym temacie "Aya 1984". W "Tea in the Sahara" Stinga tworzy niezwykle egzotyczny nastrój, brakuje tylko karawany.
Temperatura koncertu podniosła się, gdy na scenę wyszedł Bona. Najpierw zaintonował nastrojowy wstęp do "Zrób co możesz", a później wymieniał się z Anią partiami wokalnymi: słowa należały do niej, wokalizy do niego. Gdy sama "odleciała" w śpiew bez słów, on grał na basie, a Henryk Miśkiewicz dołączył ze swym saksofonem.
Popisowe "Teraz i tu" zakończyłoby koncert, gdyby nie bis "Dwa serduszka, cztery oczy". Mino Cinelu występował z AMJ na koncertach w Poznaniu i Wrocławiu. Bardziej podoba mi się klubowa atmosfera z Poznania, a szczególnie niesamowita zabawa głosem Ani w "Tengoku".
Intrygująco gra tu na gitarze Marek Napiórkowski. Anna Maria Jopek ma tak perfekcyjnie przygotowane i spontanicznie wykonane koncerty, że chyba wszystkie mogłaby wydawać na płytach.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
