Norweski pianista Ketil Bjornstad jest teraz
w Polsce najbardziej znany z muzyki do filmu "Samotność
w sieci". Nie były to tematy specjalnie napisane,
a dobrane z jego licznego dorobku.
Norweski pianista Ketil Bjornstad jest teraz
w Polsce najbardziej znany z muzyki do filmu "Samotność
w sieci". Nie były to tematy specjalnie napisane,
a dobrane z jego licznego dorobku.
Bjornstad
ilustrował już filmy Jeana Luca Godarda i Kena
Loacha. Wystąpił też na Warsaw Summer Jazz
Days razem z Terje Rypdalem, kompanem-weteranem
na szczupłej, ale jakże zróżnicowanej i dynamicznej
scenie norweskiej.
Ketil Bjornstad jest specjalistą od sentymentalnych
nastrojów. Te urokliwe kompozycje rozgrzewające nie tylko ciało, ale i duszę nagrał
w Rainbow Studio z Janem Erikiem Kongshaugiem
- realizatorem większości płyt ECM-u, saksofonistą Wolfgangiem Puschingiem, perkusistą Aleksem
Rielem, i basistą Arildem Andersenem.
Album
"Devotions" trwa 77 minut i jest podzielony na
trzy części. Dziesięć pierwszych tematów opisuje
intymne stany i wyznania kompozytora. Jego delikatność
w graniu melodyjnych tematów jest ujmująca. Drugą część płyty zajmuje suita "Dance of
Life" poświęcona norweskiemu malarzowi Edvardowi
Munchowi, a właściwie jego trzem obrazom.
Końcowe trzy tematy, to miniatury w nastroju zadumy.
To znakomita muzyka do słuchania przed
snem.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
