Solowego występu fińskiego pianisty Iiro Rantali miałem okazję słuchać w Real Club Nautico w Palmie. Chwilę później Iiro, którego poznałem, kiedy występował z Adamem Bałdychem w Saalfelden, zwierzył mi się, że na Majorce przygotowuje materiał na album "How Long is Now" (2016).
Tam powstał także romantyczny temat "Palma", który trafił na nową płytę "Good Stuff", nagraną w duecie ze szwedzkim gitarzystą Ulfem Wakeniusem. Kiedy muzycy spotkali się podczas specjalnego koncertu "Tears for Esbjörn" w Berlińskiej Filharmonii, zdecydowali, że nagrają razem płytę. Tak powstał duet wyśmienitych wirtuozów, potrafiących słuchać się nawzajem, zaciekawić i zaskoczyć siebie i słuchaczy.
Już pierwsza kompozycja "Vienna" Ulfa Wakeniusa jest nasycona witalnym rytmem, a przeplatające się solówki obu muzyków aż iskrzą energią. Tytułów odnoszących się do miast, gdzie obaj w swych podróżach dotarli, jest więcej.
Iiro Rantala opiewa rodzime "Helsinki" w skocznym, pogodnym temacie, który nic a nic nie przypomina chłodnego i wilgotnego klimatu tego miasta. Natomiast w "Seul" słyszymy echa muzyki dalekowschodniej w nastrojowych akordach fortepianu i gitary przechodzących niespodziewanie w dynamiczny motyw. Po mistrzowsku, oryginalnie zagrali miłe dla ucha standardy. Ta muzyka niezawodnie wprowadzi nas w dobry nastrój.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
