Vijay Iyer jest synem hinduskich imigrantów, w Indiach trafi ł na listę 50 najbardziej wpływowych Hindusów. Za wydaną w 2009 płytę "Historicity" uhonorowano go tytułem muzyka roku magazynu "DownBeat" oraz American Jazz Journalists Association.
Prestiżowe granty organizacji wspierających artystów, m.in.: MacArthur Fellowship i Doris Duke Award, pozwoliły mu konsekwentnie rozwijać oryginalną koncepcję muzyki.
"The New York Times" określił go jako "sumienie społeczeństwa, rapsodystę, myśliciela historycznego i bramę wielokulturową". Jego pianistyka wychodzi z tradycji rozpoznawalnej przez miłośnika jazzu, by kontemplować wydarzenia dotykające wszystkich. W tworzonych napięciach zwraca uwagę na konflikty, alarmuje, widząc groźbę ich eskalacji.
Podkreśla, że "najbardziej burzliwa muzyka może zawierać spokój, chłód, a nawet mądrość". Czy jazz może być społecznym manifestem? Tak, jeśli przy fortepianie zasiądzie wrażliwy erudyta - wirtuoz malujący obraz świata w fascynującym stylu. Mając u boku młodych, ambitnych artystów, zyskał impuls do rozwijania bezkompromisowej twórczości.
ECM/Universal
