Jacek Kochan ukończył krakowską ASP, ale postanowił grać jazz na perkusji. Od 1981 do 1995 r. mieszkał w USA i w Kanadzie, uczył się w Grant MacEvan College w Edmonton, a także u Jaco Pastoriusa, Mike’a Clarka i Robbiego Gonzaleza. Dzięki temu ma liczne kontakty z amerykańskimi muzykami i zaprasza ich do współpracy przy realizacji kolejnych, własnych projektów.
Album "Life, Stress and Other Pleasures" jest kontynuacją poprzedniej płyty "Ajee". Stąd wzięła się nazwa formacji Nakajee, w której poprzednio i teraz grają: pianista Dominik Wania i saksofonista Bartek Prucnal.
Pojawiło się dwóch nowych basistów: grający na kontrabasie Michał Kapczuk i ukrywający się pod tajemniczym pseudonimem Mo Boo, szarpiący struny gitary basowej. Gościem zza Oceanu jest kanadyjski gitarzysta Jerry de Villiers, ceniony szczególnie wśród muzyków uprawiających styl fusion.
Intensywne i ostre brzmienie jego gitary elektrycznej kontrastuje z akustycznymi akordami fortepianu, choć Dominik Wania gra też na fortepianie elektrycznym Fender Rhodes i syntezatorze, prezentując zróżnicowane pod względem nastroju improwizacje.
Zmiany tempa perkusji każą słuchaczom mieć się na baczności, żeby nie uronić wątku narracji. Kompozycje Jacka Kochana opowiadają ciekawe historie, a przekaz jest komunikatywny i trzyma w napięciu.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
