Antonio Vivaldi skomponował oratorium "Judyta triumfująca, zwycięska nad barbarzyńcami Holofernesa" w 1716 r. dla szkoły muzycznej dla dziewcząt Ospedale della Pieta w Wenecji. Działający tu chór i zespół muzyczny cieszył się sławą także poza Republiką Wenecką.
Co ciekawe, dziewczęta występowały na wpół zasłonięte draperiami z cienkiego materiału, zyskując powab i tajemniczość. Tu w wieku 25 lat zaczął pracę kleryk Antonio Vivaldi. Początkowo uczył gry na skrzypcach, a następnie skomponował swoją pierwszą operę "Ottone in villa", a także liczne psalmy, hymny, magnifikaty i motety.
Jednak oratorium "Judyta triumfująca" oparte na Księdze Judyty Starego Testamentu zwróciło uwagę dojrzałością barokowej sztuki oratoryjnej. Vivaldi zrezygnował z partii narratora powierzając solistkom i chórowi akcję, jak w operze.
Pięć znakomitych solistek wykonuje partie bohaterów, w tym Holofernesa, który uległ urokowi biblijnej Judyty i zapłacił za to głową. Jordi Savall dyryguje połączonymi zespołami: La Capella Reial de Catalunya i Le Concert Des Nations. Oratorium zarejestrowano na żywo w doskonałej akustycznie sali P.
Bouleza w paryskim Cite de la Musique w 2018 r. Perfekcja instrumentalistów, zmysłowe partie solistek i wspaniały chór gwarantują ponad dwie godziny muzycznej uczty.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
