Classics

ERA
Classics

Pop
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
Pierwszy album "Era" nagrany w 1998 r. przez francuskiego gitarzystę, kompozytora i producenta Erica Leviego osiągnął spektakularny sukces. Tylko we Francji sprzedano dwa miliony płyt, co zawdzięcza zapewne znakomitej, choć nieco pompatycznej aranżacji tematu "Ameno".

Pierwszy album "Era" nagrany w 1998 r. przez francuskiego gitarzystę, kompozytora i producenta Erica Leviego osiągnął spektakularny sukces. Tylko we Francji sprzedano dwa miliony płyt, co zawdzięcza zapewne znakomitej, choć nieco pompatycznej aranżacji tematu "Ameno".

Levi angażuje w swe produkcje wielu muzyków, orkiestry i chór, uzyskując potężne brzmienie o podniosłym charakterze. Każda wiodąca kompozycja na jego płytach ma charakter hymnu. Levi chętnie szuka inspiracji w muzyce klasycznej i stąd tytuł nowego albumu "Classics". Tu właściwie każdy temat to hymn na cześć najwybitniejszych twórców w historii muzyki. Levi umieścił wśród nich również siebie. Album, a właściwie jego poszczególne sekcje, nagrał w czterech studiach, w tym Abbey Road. Po dwa tematy zaczerpnął z dzieł Vivaldiego (Cztery pory roku) i Verdiego (Nabucco, Moc przeznaczenia), zaadaptował również kompozycje J. S. Bacha, Haendla, Mahlera i Cacciniego. Nie zabrakło chwytającego za serce Adagia na smyczki Barbera. Pointa należy oczywiście do Erica Leviego i podnoszącego na duchu, romantycznego tematu "I Believe". Kto lubi takie cukierkowe nastroje, nie trzeba go do tej płyty przekonywać. Ja wolę "Officium" Garbarka dające głębsze przeżycia.


Mercury/Universal

Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo