Wielowarstwowe struktury budują tu nie tylko syntezatory, organy, gitary i bębny, ale również smyczki oraz często wykorzystywany saksofon, na którym zagrał Otis Sandsjö.
Płyta "Iconoclasts" jest dość długa (73 minuty), utwory rozwijają się powoli, dążąc do kulminacji. W tak wykreowaną przestrzeń doskonale wpisują się wielowarstwowe partie wokalne artystki. Nie bez powodu muzyka, którą tworzy Anna, jest porównywana do Dead Can Dance, Diamandy Galás, Swans i Coctau Twins.
Na "Iconoclasts" odnajdziemy kilku ciekawych gości. Dość kontrowersyjny duet tworzy z rockową ikoną Iggym Popem. Jej dźwięczny wokal w zestawieniu z niskim zachrypniętym głosem Popa w melancholijnym "The Whole World" dają lekki dysonans.
Zdecydowanie lepiej jest w "Aging Young Women" z Ethel Cain, gdzie subtelne głosy obu wokalistek świetnie się uzupełniają. Inną ważną postacią jest Abul Mogard, włoski awangardowy kompozytor, który w "An Ocean of Time" wykreował niemal nieruchome ambientowe brzmienie. Album stanowi nie lada gratkę, ale i wyzwanie dla wszystkich ceniących niekonwencjonalne podejście do muzyki.
Sony Music
