Electrified

BORIS BLANK
Electrified

Pop
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
Historia tego albumu zaczęła się trzy lata temu, kiedy Boris Blank, muzyczna połowa duetu Yello, zaprosił do domowego studia przyjaciela i odtworzył mu niedokończone, niepublikowane nagrania. Okazało się, że to materiał na nowy, solowy album i to nawet podwójny
Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Historia tego albumu zaczęła się trzy lata temu, kiedy Boris Blank, muzyczna połowa duetu Yello, zaprosił do domowego studia przyjaciela i odtworzył mu niedokończone, niepublikowane nagrania. Okazało się, że to materiał na nowy, solowy album i to nawet podwójny.

Przyznam się, że byłem fanem produkcji Yello, które swą lekkością i humorem konkurowały w dziedzinie elektronicznych brzmień z poważnymi i często nudnymi produkcjami niemieckich zespołów Kraftwerk i Tangerine Dream.

- Nie lubię monotonii - twierdzi Boris Blank. Lubię ciepło i zimno, czerń i biel. Potrzebuję różnorodności, kontrastów w brzmieniu, żeby w pełni pokazać moją muzyczną duszę. Niektóre z czterdziestu utworów albumu "Electrified" przypominają hity duetu Yello. Ale wiele z nich jest nawet ciekawszych.

W warstwie muzycznej utwór "Big Beans" może śmiało konkurować ze słynnym "The Race". Niektóre z dawnych pomysłów rozwinął, wzbogacił o nowe brzmienia elektronicznych klawiatur, skorzystał z komputerowych technologii i wykreował nagrania atrakcyjne zarówno dla dawnych fanów Yello, jak i dzisiejszych bywalców klubów electro.

Muzyka z pierwszej, bardziej żywiołowej płyty albumu może być odtwarzana na prywatkach, zabawach czy właśnie w klubach. Druga, spokojniejsza w nastroju, przeznaczona jest raczej do słuchania w domu, delektowania się elektroniczną paletą barw. Boris Blank pokazał, że jego pomysły nie zestarzały się, są atrakcyjne i elektryzujące.


POLYDOR/UNIVERSAL

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo