Maryla Rodowicz jest ikoną popkultury i niekwestionowaną królową polskiej piosenki. W latach 70. XX w. zyskała popularność, jakiej nie osiągnęła żadna gwiazda naszej muzyki rozrywkowej. Złote i platynowe płyty nie mówią wszystkiego o jej stylu, bo ten kształtował się przede wszystkim na estradzie.
W 1976 r. ukazał się jej czwarty polski album "Sing-Sing" nagrany z orkiestrą pod kierunkiem Jana "Ptaszyna" Wróblewskiego z udziałem wielu jazzmanów. Teksty do dziesięciu piosenek trwających tylko 33 minuty napisała Agnieszka Osiecka.
Jak wspomina Maryla Rodowicz, to był szczęśliwy okres w życiu poetki, tematyka piosenek była pogodna. Zaprzyjaźniła się z pianistą zespołu wokalistki, Jackiem Mikułą, który napisał muzykę do jej pięciu tekstów. Kompozytorem trzech piosenek był Seweryn Krajewski, jedną "Ludzkie gadanie" zaśpiewał w duecie z Rodowicz.
Do dwóch jego kompozycji słowa napisała Jadwiga Has. Po jednej piosence skomponowali: Jan "Ptaszyn" Wróblewski – "Moja mama jest przy forsie" (zagrał tu świetne partie na saksofonie), a dziełem Wojciecha Karolaka jest urokliwa ballada "Lubię nas" w lekko jazzującym stylu z ujmującą solówką na organach Hammonda.
Dziś słucha się tego albumu nie tylko z uśmiechem nostalgii, ale i z podziwem dla ponadczasowych interpretacji wokalistki i muzyków.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
