Mentorem i odkrywcą tego teksańskiego tria był Michael Gira, lider legendarnych Swans. Z biegiem lat Calla odchodziła od eksperymentalnego i brudnego brzmienia, któremu hołdowała na początku, w kierunku gitarowego indie rocka.

Z ich najnowszej płyty wyłania się dość posępny obraz nowojorskiej metropolii, gdzie rezydują. Przyzwyczajeni do wielkich przestrzeni południa Stanów Zjednoczonych w wielkim mieście czują się stłamszeni, przyduszeni, wręcz zagrożeni.

Taki też klimat emanuje z ich nagrań, choć nie brak tu i chwytliwej melodyki. Brzmieniowo nawiązują do lat 80. do The Jesus And Mary Chain, Joy Division czy Swans.

Tym albumem Calla dołączyła do grona wykonawców decydujących o obliczu dzisiejszej nowojorskiej sceny.

BEGGARS BANQUET/SONIC

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Grzegorz Dusza

Absolwent studiów na kierunkach: geografia i ekonomia. Jego pasją jest muzyka, posiada dużą kolekcję płyt - od metalu i indie rocka po soul, folk i piosenkę autorską. Od 1997 r. recenzuje albumy w magazynie AUDIO. W wolnym czasie uprawia sport, zajmuje się ogrodnictwem. Dużą frajdę sprawia mu gra na gitarze, choć tylko amatorsko.

Zobacz artykuły autora

Gatunki muzyki