Siódma pieczęć

REPUBLIKA
Siódma pieczęć

Rock
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Piąty studyjny album zespołu Republika "Siódma pieczęć" ukazał się 16 sierpnia 1993 r. Było to siedem lat po kłótni w zespole o podział tantiemów i jego rozpadzie oraz trzy lata po reaktywacji. W 1990 r. zespół wystąpił na koncercie Rock Opole, a nagrany rok później album "1991" zwiastował stylistyczne zmiany w muzyce Republiki.

Nowym basistą został Leszek Biolik. Rok 1993 otworzyli kompilacją niewydanych na płytach przebojów grupy z lat "82–85". W studiu Radia Łódź nagrali album "Bez prądu" wykonując najpopularniejsze swoje piosenki w wersjach akustycznych. Natomiast nowy repertuar został nagrany w nowym Studiu G.C. w piwnicach dużego domu Ciechowskiego i Małgorzaty Potockiej przy ul. Puzonistów w Warszawie. Realizatorem był Leszek Kamiński, który przystosował pomieszczenia do nagrań.

Muzycy przynieśli zebrane w ciągu ostatnich lat pomysły. Zrezygnowano z komputerowego zapisu nagrań na ProTools i puszczono w ruch szpulowe taśmy. Tak powstał najbardziej zadziwiający album Republiki, pełen dojrzałej, oryginalnej muzyki, poruszających, filozoficznych tekstów i rozbudowanych aranżacji.

Tytułowy, porywający do tańca utwór zaliczam do najciekawszych, jakie nagrała Republika czy nawet Ciechowski solo. Cały album "Siódma pieczęć" brzmi intrygująco także dlatego, że nie ma tu przebojów, które wszyscy pamiętają.

Polskie Nagrania/Warner

Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo