Podobno nie ma już Francji

KUMKA OLIK
Podobno nie ma już Francji

Rock
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
Kwartet z Mogilna już na debiutanckiej "Jedynce" pokazał, że do niego należeć będzie przyszłość rocka w Polsce. Pochodzący z niej utwór "Zaspane poniedziałki" to jeden z najlepszych kawałów, jaki słyszałem, o tym najtrudniejszym dniu w tygodniu.

Kwartet z Mogilna już na debiutanckiej "Jedynce" pokazał, że do niego należeć będzie przyszłość rocka w Polsce. Pochodzący z niej utwór "Zaspane poniedziałki" to jeden z najlepszych kawałów, jaki słyszałem, o tym najtrudniejszym dniu w tygodniu.

Na drugim albumie grupy KUMKA OLIK - "Podobno nie ma już Francji" widać, że grupa okrzepła i nie interesuje jej już tylko młodzieńczy bunt i "naparzanie" na gitarach. "Nowa rockowa rewolucja", do której ich przypisano, to już przeszłość. Młodzi muzycy włożyli spory wysiłek, by uatrakcyjnić brzmienie. Pojawiły się elementy nu folku i psychodelii, muzyka stała się bogatsza harmonicznie. W singlowym "Podobno nie ma już Francji" uzyskują brzmienie kojarzące się ze starymi Skaldami. Z powodzeniem sięgają po kower Malarzy i Żołnierzy "Na Placu Wilsona", napisany dwie dekady temu przez ojca liderów grupy - Staszka Holaka.


Universal Music

Grzegorz Dusza
Grzegorz Dusza
Dziennikarz muzyczny, od wielu lat współpracuje z magazynem AUDIO. 
Zobacz artykuły autora
Inne płyty tego autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo