Podobno nie ma już Francji

KUMKA OLIK
Podobno nie ma już Francji

Rock
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
Kwartet z Mogilna już na debiutanckiej "Jedynce" pokazał, że do niego należeć będzie przyszłość rocka w Polsce. Pochodzący z niej utwór "Zaspane poniedziałki" to jeden z najlepszych kawałów, jaki słyszałem, o tym najtrudniejszym dniu w tygodniu.

Kwartet z Mogilna już na debiutanckiej "Jedynce" pokazał, że do niego należeć będzie przyszłość rocka w Polsce. Pochodzący z niej utwór "Zaspane poniedziałki" to jeden z najlepszych kawałów, jaki słyszałem, o tym najtrudniejszym dniu w tygodniu.

Na drugim albumie grupy KUMKA OLIK - "Podobno nie ma już Francji" widać, że grupa okrzepła i nie interesuje jej już tylko młodzieńczy bunt i "naparzanie" na gitarach. "Nowa rockowa rewolucja", do której ich przypisano, to już przeszłość. Młodzi muzycy włożyli spory wysiłek, by uatrakcyjnić brzmienie. Pojawiły się elementy nu folku i psychodelii, muzyka stała się bogatsza harmonicznie. W singlowym "Podobno nie ma już Francji" uzyskują brzmienie kojarzące się ze starymi Skaldami. Z powodzeniem sięgają po kower Malarzy i Żołnierzy "Na Placu Wilsona", napisany dwie dekady temu przez ojca liderów grupy - Staszka Holaka.


Universal Music

Grzegorz Dusza
Grzegorz Dusza
Absolwent studiów na kierunkach: geografia i ekonomia. Jego pasją jest muzyka, posiada dużą kolekcję płyt - od metalu i indie rocka po soul, folk i piosenkę autorską. Od 1997 r. recenzuje albumy w magazynie AUDIO. W wolnym czasie uprawia sport, zajmuje się ogrodnictwem. Dużą frajdę sprawia mu gra na gitarze, choć tylko amatorsko.
Zobacz artykuły autora
Inne płyty tego autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo