Szósty album Vana Morrisona w ciągu ostatnich czterech lat dowodzi, jak aktywnym, pełnym pomysłów jest artystą. Jego płyty są pełne nowych kompozycji i standardów, choć nie przynoszą nowego stylu interpretacji. Van wchodzi do studia i sypie piosenkami z rękawa, akompaniują mu gitary, Hammond B3 i sekcja rytmiczna, czasem dęciaki.
Nie minął rok od wydania płyty "The Prophet Speaks", a oto otrzymujemy 14 nowych utworów, z których tylko jeden powstał w wyniku kolaboracji z Donem Blackiem, a tradycyjna melodia "And Days Gone By" zyskała nowe słowa i aranż.
Pochodzący z Irlandii Północnej bard wykorzystał w tytule znaną sentencję płodnego autora piosenek country Harlana Howarda, który miał prostą receptę: "Trzy akordy i prawda". Tę samą zasadę stosuje Van Morrison, a jego popowe bluesy są autentyczne, proste i łatwo wpadają w ucho.
Do jego stałego zespołu koncertowego dołączył gitarzysta akustyczny Jay Berliner, który w otwierającym temacie "March Winds in February" prowadzi dialog z gitarzystą elektrycznym. W utworze "Sława pożre twoją duszę" razem ze starym kumplem Bille Medleyem wyśpiewuje prawdę o show biznesie.
Mimo dość podobnych w charakterze utworów bluesman tworzy wciągającą dramaturgię. Można "Three Chords & The Truth" nie wyjmować z odtwarzacza przez tydzień.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
