Arabesque

CAECILIE NORBY
Arabesque

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Caecilie Norby od dziecka słuchała muzyki klasycznej. Jej matka ćwiczyła arie operowe śpiewając tak głośno, że słychać ją było na ulicy. Ojciec, dyrygent i kompozytor, machał przy śniadaniu łyżeczką niczym batutą. Mając muzykę we krwi i klasyczne wykształcenie, wybrała pop, jazz i funk i zaczęła szybko odnosić sukcesy.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Caecilie Norby od dziecka słuchała muzyki klasycznej. Jej matka ćwiczyła arie operowe śpiewając tak głośno, że słychać ją było na ulicy. Ojciec, dyrygent i kompozytor, machał przy śniadaniu łyżeczką niczym batutą. Mając muzykę we krwi i klasyczne wykształcenie, wybrała pop, jazz i funk i zaczęła szybko odnosić sukcesy.

W 1995 r. nagrała pierwszy z czterech albumów dla wytwórni Blue Note. Najnowszy "Arabesque" potwierdza, że jest czołową wokalistką jazzową w Europie. Znajdziemy tu echa jej domowej edukacji, tematy muzyki poważnej zaaranżowane w jazzowym stylu ze słowami Cecylii. Niektóre kompozycje klasyków przeistoczyły się nie do poznania. Album otwiera "The Dead Princess" Maurice’a Ravela, a wokalistce akompaniują: Bugge Wesseltoft na fortepianie i syntezatorach, kontrabasista Lars Danielsson i perkusista Desandre- Navarre. "No Phrase" to impresjonistyczny motyw Erica Satie z akompaniamentem pianistki Katrine Gislinge i Danielssona.

Caecilie Norby pięknie zaśpiewała piosenkę Abbey Lincoln "Wholly Earth", tu zaznaczył swój udział gitarzysta Ulf Wakenius. W "I Will Say Goodbye" Legranda solówkę na trąbce zagrał Palle Mikkelborg. Słowem, same sławy europejskiego jazzu.


ACT /GiGi Distribu tion

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo