Original Sanborn Series

DAVID SANBORN
Original Sanborn Series

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:
Na rynek trafiła budżetowa seria boksów zawierająca po pięć albumów utytułowanych artystów. W pudełeczku znajdziemy cienkie kartoniki niczym pomniejszone okładki płyt winylowych. Seria firmowana przez saksofonistę Davida Sanborna zawiera pięć z sześciu jego pierwszych płyt. Pominięto "Promise Me to the Moon", żeby znalazła się przebojowa "Voyeur", za którą dostał pierwszą w swej karierze Grammy.
Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Na rynek trafiła budżetowa seria boksów zawierająca po pięć albumów utytułowanych artystów. W pudełeczku znajdziemy cienkie kartoniki niczym pomniejszone okładki płyt winylowych. To repliki pierwszych wydań. Niestety, mały druk uniemożliwia przeczytanie opisów, trzeba posiłkować się Internetem.

Kompilacja firmowana przez saksofonistę Davida Sanborna - "Original Sanborn Series", zawiera pięć z sześciu jego pierwszych płyt. Pominięto "Promise Me to the Moon", żeby znalazła się przebojowa "Voyeur", za którą dostał pierwszą w swej karierze Grammy. Już pierwszy album Sanborna "Taking Off" z 1975 r. zwiastował wielki talent artysty. Wtedy mówiło się o nim jako o najważniejszym przedstawicielu smooth jazzu. Na tej płycie brzmienie było nieco siermiężne, szkoda, że nie pokuszono się o lepszy mastering. Trącą trochę myszką i z CD brzmią gorzej niż z płyt analogowych. Z każdą następną płytą poprawiała się praca producentów i realizatorów nagrań. Już "Heart to Heart" z 1978 r. robi mocne wrażenie, szczególnie dzięki sekcji instrumentów dętych. Album "Hideaway" ma wyraźny soulowy charakter, a na "Voyeur" pojawił się mocny funkowy rytm, syntezatory i chórki. Miłośnicy soul jazzu z lat 70. powinni uzupełnić swoje zbiory niewielkim kosztem.


Rhino/War ner Music

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo